Wczesne chrześcijaństwo

Nasza ocena:

3
Pobrań: 21
Wyświetleń: 595
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wczesne chrześcijaństwo - strona 1 Wczesne chrześcijaństwo - strona 2

Fragment notatki:

Zmierczak. Notatka składa się z 2 stron.
6. Wczesne chrześcijaństwo.
a) Źródła ideowe. Jedną z inspiracji był żydowski mesjanizm. b) Ideologia Nowego Testamentu. U swego zarania chrześcijaństwo było przede wszystkim doktryną moralnego przeobrażenia świata - świata upadłego wskutek grzechu pierworodnego. Wyznawcy chrześcijaństwa szukali rekompensaty w doskonaleniu własnych dusz. Treści polityczne znajdował się zrazu na dalekim planie. Wynikało to zarówno z aktu, że fundatorzy ruchu rekrutowali się z warstw ubogich i średniozamożnych. Wynikał to zarówno z faktu, że fundatorzy ruchu rekrutowali się z warstw ubogich i średniozamożnych jak i stąd, że w pierwszych gminach przeważał silny nurt apokaliptyczny - wiara w rychły koniec świata i urzeczywistnienie królestwa bożego na ziemi. Pierwotni chrześcijanie byli pewni, że koniec świata nastąpi jeszcze za życia ich pokolenia. To rozstrzygało: nie warto reformować marnego świata i tak skazanego na zagładę.
Doktryna ewangeliczna nie podtrzymywała tradycyjnego związku religii z polityką. Jezus zachowywał wobec swych zwierzchników postawę pełną wzgardy i wyniosłej obojętności. Wstrzymywał się też przed potępieniem represji rzymskiego okupanta.
Niejednoznaczne są także teksty Pawła z Tarsu ( I w. ), choć tu sprawie stosunku do państwa rzymskiego poświęca się o wiele więcej uwagi. Kreśląc wizję końca doczesności, poprzedzonego starciem Chrystusa z Antychrystem, Paweł musiał przyznał, że jednak „ktoś wstrzymuje” objawienie się Antychrysta. Przeszkodę tę stanowi cesarstwo rzymskie. Stąd wyciągnął wniosek, że dopóki koniec świata daje na siebie czekać - władza świecka jest sługą bożym. W znanym liście do Rzymian Paweł pisał : Albowiem nie ma zwierzchności, jedno od Boga. A które są, od Boga są ustanowione ( Non est potestas nisi a Deo ). Wobec władcy obowiązuje lojalność: Kto się sprzeciwia zwierzchności, sprzeciwia się bożemu postanowieniu. Albowiem przełożeni nie są na postrach dobrym uczynkom, ale złym. Chrześcijanin powinien zatem być posłusznym władzy świeckiej, powinien ją czcić; oczywiście w granicach wyższego obowiązku posłuszeństwa Bogu; to przecież Chrystus był prawdziwym cesarzem i najwyższym władcą.
Doktryna Pawła prezentowała wzór doskonałego chrześcijanina; człowieka spokojnego, przyjaznego ludziom, lojalnego wobec pogan i ich władcy, pełnego respektu wobec urządzeń doczesnych. Zamiast więc hołubić w sobie buntowniczość, prawy chrześcijanin - pielgrzym na tym padole - powinien koncentrować się na sprawach wewnętrznych, w pokorze sposobią swą dusze do zbawienia tylko na określony czas i na określonych warunkach. Ostrzeżenia pod adresem złych panów, apele o dobre traktowanie poddanych, apele o dobre traktowanie poddanych, a także wezwanie do braterstwa z niewolnikami nie szły jednak w parze z akcentem buntu przeciwko ówczesnym stosunkom społecznym. Człowiek jest i tak niewolnikiem Boga; niewolny chrześcijanin jest bożym wyzwoleńcem, wolny jest niewolnikiem Chrystusowym.


(…)

… i połykają jak ryby, większy zjada mniejszego. Nieprawda ( tłumaczył Augustyn ) - jakoby upadek Rzymu zwiastował rodzajowi ludzkiemu klęskę. Państwa ziemskie przemijają. Prawda, że każda władza dana została od Boga; ale Bóg stworzył państwo z powodu grzechu ( propter peccatum ); gdyby nie upadek ludzi, państwa by nie było. Tylko Bóg wie, jaka będzie przyszłość. Augustyn przewidywał, że jedynie państwo boże
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz