Medialne uwarunkowania komunikacji politycznej, idiomy komunikacyjne-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 35
Wyświetleń: 826
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Medialne uwarunkowania komunikacji politycznej, idiomy komunikacyjne-opracowanie - strona 1 Medialne uwarunkowania komunikacji politycznej, idiomy komunikacyjne-opracowanie - strona 2

Fragment notatki:

Medialne uwarunkowania komunikacji politycznej: zewnętrzne i wewnętrzne uwarunkowania współczesnej komunikacji politycznej (wymiary: interpretatywny, dramaturgiczny, konwencjonalnej rytualizacji, medialny), zagadnienie „idiomów komunikacyjnych”. Uwarunkowania zewnętrzne:  Ramowe makroprocesy społeczne, kulturowe i polityczne, w których toczą się zjawiska społecznego komunikowania (rola definiowania warunkowań)  Rozwój środków masowego przekazu  Rozpad opinii publicznej toczącej się w środowiskach ludzi nawykłych do lektury i dyskusji (Habermas)  Upadek dyskursu elit symbolicznych - oznacza rozpad normatywnych wzorów publicystycznych, jesteśmy wpuszczani w mechanizmy polaryzacji dyskursu  Komercjalizacja sfery publicznej - np. debaty polityczne występują jako towar spełniający wymogi globalności i przynoszący zysk finansowy Uwarunkowania wewnętrzne:  Wymiar interpretatywny:  definiowanie dyskursu przez jego uczestników (np. polityków i publicystów) - co jest przedmiotem dyskusji opinii publicznej? „Agenda setting”  określenie granic medialnego komunikowania - rejestru spraw ważnych i nieważnych (nagłośnienie i unieważnienie lub przemilczenie tematów, np. kwestie zdjęcia krzyża w sejmie)  definiowanie granic medialnego komunikowania jako refleksyjnego procesu interpretacyjnego  poszerzenie się sfery problematycznej w społeczeństwach współczesnych - zakresu kontrowersyjnych spraw, które są przedmiotem sporu i podlegają gruntownym redefinicjom (np. homoseksualizm w dyskursie politycznym)  Wymiar dramaturgiczny:  Interakcje w ujęciu Ervinga Goffmana (komunikacja dwukanałowa - intencjonalna oraz oparta na zjawiskach przekazywanych nieintencjonalnie (gesty)); Goffman odrzucał autentyczność zachowania (aktor w procesach komunikowania nie może być autentyczny, jest zawsze nastawiony na cel), teatr jest jak społeczeństwo, a nie na odwrót)  Media masowe i intensyfikacja cech dramaturgicznych (np. odrzucenie sztuczności języka, gestów wśród polityków i publicystów)  Zorientowanie przekazów na fizycznie lub medialnie obecną widownię (np. programy typu talk - show), politycy kierują swój przekaz do telewidzów, nie do dziennikarza - rozmówcu  Wymiar konwencjonalnej rytualizacji:  Rytuał - sens tradycyjny (np. w życiu religijnym) i sens we współczesnych badaniach socjologicznych (skonwencjonalizowane przebiegi działań) np. msza święta vs ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz