Weberowska koncepcja władzy politycznej-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 105
Wyświetleń: 1099
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Weberowska koncepcja władzy politycznej-opracowanie - strona 1 Weberowska koncepcja władzy politycznej-opracowanie - strona 2

Fragment notatki:

Weberowska koncepcja władzy politycznej. Koncepcja Maxa Webera: ma swoje źródła w rozwiązaniach arystotelesowskich, przede wszystkim dlatego, że władza traktowana jest jako rodzaj stosunku społecznego, nierównorzędnego, w którym istnieją dwie strony - pozycja jednej jest nadrzędna, ma on możliwość stosowania przymusu. Weber za Arystotelesem twierdzi, ze jest to stosunek realnie istniejący, a zatem można dokonać jego weryfikacji, zbadać go, sprawdzić. W ramach tego stosunku jedna ze stron dąży do narzucenia swojej woli drugiemu podmiotowi. Ma charakter behawioralny, traktuje władzę jako rodzaj działania. Stosowany przymus musi być legalny i stosowany w ostateczności, gdy żadne inne środki nie przynoszą rezultatu. Ta koncepcja utrwaliła się w XX wieku, w tym okresie wyraźnie wykształcił się system hierarchicznej władzy. Podmioty władzy: Weber personalizuje władzę, dla niego podmiotem władzy jest przede wszystkim jednostka. Źródła władzy: specyficzne dla danego podmiotu. Katalog cech władzy: cechy charakterystyczne dla jednostki: wykształcenie, zdolności, uczciwość, odpowiedzialność, zdolności organizatorskie, pozycja ekonomiczna (nie traktuje jednak władzy politycznej w powiązaniu genetycznym z władzą ekonomiczną jak w przypadku koncepcji marksistowskiej). Aspekt psychologiczny władzy: dążenie do zdobycia władzy, przyjemność z wykonywania władzy. Władza może ulec wynaturzeniu, jeśli wykonuje się ją dla samego faktu rządzenia. Podobnie zauważa prof. Ossowski w polskiej literaturze. Władzę można zweryfikować, zmieniać , kształtować, trzeba brać pod uwagę w jej ocenie np. aspekt psychologii władzy. Weber wskazuje na konfliktowy charakter władzy. Weber zastanawiał się: dlaczego jesteśmy władzy posłuszni? Można odpowiedzieć: bo władza ma przymus, a motywacją dla bycia posłusznym jest strach przed ewentualną karą. Prymitywna motywacja, ale ważna. Konstanty Grzybowski w swoim eseju „Co to jest silna władza?” stwierdza, że silna władza, to władza, która jest popierana społecznie, a nie taka, która wykorzystuje przymus, siłę. Weber rozróżniał władzę i panowanie. O posłuszeństwie można mówić jedynie w odniesieniu do panowania. 3 typy prawomocnego panowania: tradycyjny, charyzmatyczny, racjonalny. Tradycyjny: skoro władza zawsze była, przechodzi z pokolenia na pokolenie, to należy być względem niej posłusznym. Charyzmatyczny: podporządkowanie wynika z oceny cech osobistych przywódcy. Często byli to przywódcy z pola bitwy, którzy wykorzystali sukces wojenny do zdobycia władzy, przede wszystkim dyktatorzy XX wieku. Istnieje w tym przypadku pewna granica posłuszeństwa, a jest nią utrata wiary w sprawczą moc cech przywódcy, utrata wiary w jego skuteczność. Racjonalny (legalny): posłuszeństwo władzy oparte o wybory, czyli prawem uregulowany sposób wyboru władz. Bardzo istotna jest legitymizacja władzy, jej legalność, czyli prawo do wydawania wiążących rozkazów. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz