Para sił - omówienie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 7
Wyświetleń: 574
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Para sił - omówienie - strona 1 Para sił - omówienie - strona 2 Para sił - omówienie - strona 3

Fragment notatki:

3.6. Para sił
Linie działania dwóch sił mogą zajmować względem siebie różne położenia w
przestrzeni. Mogą się pokrywać, przecinać, być równoległe lub wichrowate.
Jeżeli linie działania się pokrywają, czyli dwie siły działają wzdłuż jednej
prostej, to przy równych modułach i przeciwnych zwrotach są równoważne zeru, w
przeciwnym razie dają się sprowadzić do wypadkowej.
Gdy linie działania dwóch sił przecinają się, to mamy do czynienia
z omówionym w p. 3.4.1 układem sił zbieżnych, które można sprowadzić do
równoważnej im wypadkowej.
Dwie siły równoległe, z wyjątkiem sił o równych modułach i przeciwnych
zwrotach, również można zastąpić wypadkową [7, 11].
Siły wichrowate można zawsze sprowadzić do jednej siły i pary sił [9].
Wspomnieliśmy wyżej, że dwóch sił równoległych o równych modułach i
przeciwnych zwrotach nie można sprowadzić do wypadkowej. Obecnie zajmiemy
się takim układem sił.
Na rysunku 3.19 przedstawiono dwie siły równoległe P i P ′ o równych
modułach P = P ′ i przeciwnych zwrotach P = − P ′ . Taki układ nazywamy parą
sił. Widzimy zatem, że siły tworzące parę sił nie mają wypadkowej, ponieważ ich
suma jest równa zeru, ale nie równoważą się, gdyż działając na ciało materialne,
będą powodować jego obrót.
Obliczymy teraz moment pary sił względem dowolnego punktu O. Będzie on
równy sumie momentów sił P i P ′ względem tego punktu:
M O (P ) + M O (P ′) =r A × P + rA′ × P ′ .
Po podstawieniu do tego wzoru zależności wynikającej z rysunku:
rA = rA′ + rA′A oraz P = − P ′
otrzymamy:
M
M0
A
rA′A
P
P
rA
A′
rA
h
O
Rys. 3.19. Para sił
M O (P ) + M O (P′) = (rA′ + rA′A ) × P + rA′ × (− P ) =
= rA′ × P + rA′A × P − rA′ × P = rA′A × P .
Widzimy, że moment pary sił jest równy momentowi jednej siły względem
dowolnego punktu leżącego na linii działania drugiej siły:
M = rA′A × P .
(3.19)
Zatem moment pary sił nie zależy ani od punktu O, względem którego go
obliczamy, ani od położenia punktów A i A ′ na liniach działania sił P i P ′ ,
ponieważ siły można przesuwać wzdłuż linii ich działania. Moment pary sił M jest
więc wektorem swobodnym, ponieważ nie jest związany z żadnym punktem ani z
żadną prostą. Dlatego we wzorze (3.19) przy wektorze M pominięto indeks.
Wektor momentu pary sił M jest prostopadły do płaszczyzny działania obu sił, a
jego zwrot określa reguła śruby prawoskrętnej. Moduł momentu pary sił na
podstawie wzoru (3.36) możemy zapisać jako
M = Ph ,
(3.20)
gdzie h nazywamy ramieniem pary sił.
Wartość momentu pary sił będziemy uważać za dodatnią, jeżeli patrząc od
strony strzałki momentu M, para sił wywołuje obrót w kierunku przeciwnym do
kierunku ruchu wskazówek zegara; w przeciwnym razie przyjmujemy wartość
ujemną.
Na zakończenie tego punktu podamy bez dowodów podstawowe własności pary
sił [7, 11].
1. Dwie pary sił leżące w tej samej
P2′
płaszczyźnie (rys. 3.20) są równoważne,
gdy mają równe momenty:
h1
P1′
h2
P1
P1 h1 = P2 h2..
2. Parę sił można przesuwać do
dowolnej płaszczyzny równoległej do jej
płaszczyzny działania.
3. Pary sił ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz