Kryzysy walutowe i finansowe - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 1001
Wyświetleń: 3010
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Kryzysy walutowe i finansowe - wykład - strona 1 Kryzysy walutowe i finansowe - wykład - strona 2 Kryzysy walutowe i finansowe - wykład - strona 3

Fragment notatki:

Mgr. Tomasz Serwach
Gospodarka światowa
Ćwiczenia VII – Kryzysy walutowe i finansowe
1. Kryzysy walutowe i finansowe
a)
Przyczyny i przykłady kryzysów walutowych na podstawie modeli pierwszej, drugiej i trzeciej generacji
Kryzys finansowy – oznacza jednoczesne wystąpienie zaburzeń kilku elementów systemu
finansowego danego państwa.
Elementami tymi mogą być:
Kryzys walutowy – polegający na gwałtownym spadku kursu.
 Kryzys pieniężny– polegający na znacznym wzroście stóp procentowych i zmniejszaniu rozmiarów podaży pieniądza w
gospodarce.
 Kryzys bankowy – polegający na ograniczeniu możliwości dokonywania wypłat z rachunków bankowych oraz na
bankructwie niektórych banków.
 Kryzys giełdowy – polegający na znaczącym i gwałtownym spadku cen giełdowych papierów wartościowych.
Kryzys pierwszej generacji:
Teoretyczną koncepcje tego modelu zaproponował P.Krugman. Kryzysy te wywołują czynniki wewnętrzne tj. ekspansywna polityka
fiskalna i monetarna oraz niedostosowana do nich polityka kursowa (przy stałym kursie walutowym).
Przykłady:
 kryzysy walutowe w Ameryce Południowej (Meksyk, Argentyna) na przełomie lat 70. i 80. XX wieku
 kryzys walutowy w Rosji (1998).
Schemat przebiegu:
Ekspansywna polityka fiskalna ⇒ wysoki deficyt budżetowy ⇒ finansowanie deficytu emisją pieniądza ⇒ wzrost inflacji ⇒ przy
stałym kursie walutowym spada konkurencyjność cenowa eksportu, rośnie atrakcyjność cenowa importu ⇒ rośnie deficyt
handlowy, maleją rezerwy walutowe ⇒ waluta krajowa „dojrzewa” do dewaluacji, co powoduje ataki spekulantów na tę walutę.
Wyjście z tego kryzysu jest możliwe, jednak jest bardzo kosztowne dla sfery realnej gospodarki, wymaga bowiem drastycznego
zaostrzenia polityki fiskalnej i monetarnej, co ma na celu zredukowanie popytu globalnego. W efekcie tych działań dochodzi do
drastycznego zahamowania aktywności gospodarczej.
Kryzysy drugiej generacji;
(powodowane przez czynniki zewnętrzne) – twórcą koncepcji był Maurice Obstfeld.( kursy stałe, rozważna polityka, kraje dysponują
dużą ilością rezerw walutowych).
Przykład:
 Kryzys walutowy GBP (1992)
Kryzysy te dotyczą krajów mających zdrową gospodarkę i prowadzących rozważną politykę makroekonomiczną. Wybuchają w
sytuacji, gdy pod wpływem określonych okoliczności zmienia się priorytet wspomnianej polityki makroekonomicznej.
Np. kraj, który prowadził restrykcyjną politykę pieniężną, przy stałym kursie walutowym, wskutek recesji, obniża stopy
procentowe i rozważa dewaluację waluty krajowej. W takiej sytuacji uczestnicy rynku mogą przypuszczać atak na tę walutę i
przyspieszyć dewaluację.
Wśród kryzysów walutowych drugiej generacji uwypukla się dwa wzajemnie powiązane elementy:
 założenie wielkości możliwych stanów równowagi
 koncepcja ataku spekulacyjnego jako samospełniającej się przepowiedni.
Modele drugiej generacji uwypuklają rolę dużych inwestorów. Przykładem kryzysu drugiej generacji, gdzie banki nie zdołały obronić
waluty są Niemcy w 1990r., Anglia w 1990, kryzys funta we Francji w 1992r. oraz Hongkong w 1998 roku.
Kryzysy trzeciej generacji:
Kryzysy te dotyczą krajów wschodzących o zrównoważonej gospodarce i rozsądnej polityce makroekonomicznej, lecz słabym
zarządzaniu w skali mikroekonomicznej (zbyt wysokie zadłużenie zagraniczne przedsiębiorstw, ryzykowne kredytowanie przez
banki), korupcji i politycznymi powiązaniami między państwem a podmiotami gospodarczymi. Są wywoływane przez splot czynników
wewnętrznych i zewnętrznych.
Przykłady:
 Meksyk (1994-95)
 Azja Południowowschodnia (1997-98).
Mgr. Tomasz Serwach
Gospodarka światowa
Ćwiczenia VII – Kryzysy walutowe i finansowe
Schemat przebiegu:
Masowy przepływ kapitału do krajów wschodzących ⇒ przekroczenie możliwości absorpcyjnych tych
rynków,
nieracjonalne
wykorzystywanie krótkoterminowych kredytów zagranicznych przez banki i przedsiębiorstwa ⇒ spadająca rentowność
inwestycji, rosnące ryzyko niewypłacalności kredytobiorców ⇒ spadek zaufania inwestorów, gwałtowny odpływ kapitału ⇒ duża
deprecjacja walut krajów inwestowania.
Skutku kryzysu trzeciej generacji:
 kryzys bankowy i/lub kryzys giełdowy
 głęboka recesja gospodarcza
 napięcia społeczno-polityczna
Modele trzeciej generacji: cechują się przyczynami mikroekonomicznymi:
 Moralny hazard (pokusa nadużycia) – podmiot nie ponosi w pełni konsekwencji swoich zachowań, posiada gwarancje,
które umożliwiają mu większe ryzyko.
Owczy pęd – inwestorzy śledzą zachowania innych podmiotów, gdyż mogą one mieć większy dostęp do informacji i
naśladują ich zachowania.

Efekt zarażenia – przenoszenie negatywnych impulsów koniunkturalnych między państwami powiązanymi między sobą.
Mgr. Tomasz Serwach
Gospodarka światowa
Ćwiczenia VII – Kryzysy walutowe i finansowe
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz