Budowa geologiczna masywu

Nasza ocena:

5
Pobrań: 7
Wyświetleń: 924
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Budowa geologiczna masywu - strona 1 Budowa geologiczna masywu - strona 2

Fragment notatki:

Budowa geologiczna masywu
Szczególnie złożoną, budową odznacza się górna część planety Ziemi zwana skoru­pą ziemską o grubości około 40 km. Z kolei górna część skorupy ziemskiej, w której prowadzone są roboty ziemne i podziemne, ulegała dalszemu zróżnicowaniu w ciągu wielu epok geologicznych. Zmiany te zachodziły pod wpływem takich czynników, jak:
♦ fizyczne i chemiczne wietrzenie skał,
denudacja, procesy transportu i akumulacji,
diageneza i metamorfizm,
• ruchy tektoniczne i masowe,
■ procesy lądotwórcze i górotwórcze,
* wstrząsy sejsmiczne, zjawiska plutoniczne,
* działalność wulkanów i lodowców.
Wymienione procesy złożyły się na współczesne ukształtowanie skorupy ziemskiej. Dają one dostatecznie dokładny obraz regionalnej budowy geologicznej, a więc stan uwarstwienia górotworu, rodzaj jego spękań, zakres sfałdowania, uskoki, pionowe i poziome przesunięcia wzdłuż powierzchni nieciągłości itd. Właśnie lokalne rozpozna­nie skorupy ziemskiej dostarcza właściwych informacji ze względu na budownictwo podziemne.
Zaleganie górotworu. Trwające odwiecznie procesy skało twórcze formują masy­wy skalne lub gruntowe jako pierwotnie poziome warstwy złożone z minerałów albo ich okruchów. Tak więc różnej grubości warstwy tworzyła zarówno wylewająca się mag­ma, osadzające się okruchy skalne, jak i wymierające rośliny czy zwierzęta zwłaszcza wodne. Zmienność warstw była zwykle niewielka, a ich wyklinowanie następowało stop­niowo dla stosunkowo niewielkich nachyleń powierzchni kontaktowych. Tego typu masywy spotyka się rzadko, a jeśli występują - to głównie w utworach trzecio- i czwar­torzędowych, nie poddanych działaniu destrukcyjnych procesów geologicznych. Charakterystyczną cechą warstwowej budowy górotworu jest jednak zróżnicowa­nie jego struktury i tekstury, jego facji, a także cykliczność powtarzających się warstw, które tworzyły się w warunkach ponawiającej się transgresji bądź regresji morza, czy też zmieniającego się rytmicznie klimatu. Wynika z tego, że nawet w niezaburzonym geologicznie masywie istnieje potrzeba doboru optymalnej głębokości, na jakiej naj­korzystniej można posadowić konkretną budowlę podziemną (rys, 2.4). Za racjonalne należy uznać, na przykład, posadowienie budowli w grubej warstwie o dużej wytrzy­małości i małej wodoprzepuszczalności. Górotwór można wówczas traktować jako jed­norodny o stałych właściwościach fizycznych i mechanicznych, co zdecydowanie uła­twi budowę obiektu i umożliwi maksymalne obniżenie kosztów robót podziemnych (wyrobisko A). 1 przeciwnie, przy zróżnicowanych, poprzecinanych wyrobiskiem war­stwach o małej grubości, wytrzymałościowe i wodne warunki będą znacznie trudniej­sze, a koszty znacznie większe (wyrobisko B). Zdecydowanie bardziej skomplikowana sytuacja wystąpi w górotworze zaburzonym tektonicznie. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz