Załącznik do programu zajęć-prawo gospodarcze UE

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 322
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Załącznik do programu zajęć-prawo gospodarcze UE - strona 1

Fragment notatki:

Załącznik do programu zajęć:
Prawo gospodarcze UE Niniejszych materiałów nie wolno cytować w jakichkolwiek publikacjach (w tym w pracach lic., mgr, dr), zmieniać, umieszczać w internecie czy wykorzystywać w celach komercyjnych
Mechanizmy zarządzania ekonomicznego Traktat o Unii Europejskiej z Maastricht realizując zamierzenia dotyczące powołania Unii Gospodarczej i Walutowej (UGW) wprowadził do regulacji wspólnotowych szeroki zbiór postanowień dotyczących polityki monetarnej. Ustanowił Europejski System Banków Centralnych (ESBC) i Europejski Bank Centralny (EBC). Określił też kryteria konwergencji UGW, umożliwiając tym samym przyjęcie wspólnej waluty euro. Kryteria te z czasem stały się jedną z najważniejszych determinant zmian zachodzących w systemie Unii Europejskiej. Poza zasadniczymi zmianami, które w tym obszarze znalazły swe miejsce w Traktacie o Wspólnocie Europejskiej zwrócić uwagę należy na fakt przeniesienia wielu rozwiązań dotyczących końcowych etapów UGW do protokołów i deklaracji dołączonych do Aktu Końcowego konferencji międzyrządowej. W tym przypadku były to protokoły do TUE dotyczące m.in. - statutu Europejskiego Instytutu Walutowego (zlikwidowanego w momencie powołania EBC); - statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego; - przejścia do trzeciego etapu Unii Gospodarczo-Walutowej oraz niektórych postanowień dotyczących Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii, Irlandii i Danii. Deklaracje dołączone do Traktatu o UE dotyczyły w tym zakresie m.in. rozstrzygania sporów pomiędzy EBC i Europejskim Instytutem Walutowym a ich personelem. Traktat z Maastricht przesądzał też o fakultatywności udziału państw członkowskich w UGW. Pozwoliło to najpierw Danii i Wielkiej Brytanii, a potem (od 1995 r.) Szwecji na wyłączenie się z realizacji trzeciego etapu UGW i nie wprowadzenie na ich obszarze wspólnej waluty. Grupa państw, które przystąpiły do Unii Gospodarczej i Walutowej nazywana Eurogrupą ma charakter nieformalny. Jedynym sformułowaniem na ten temat jest zapis TWE, gdzie kraje, które nie przystąpiły do „strefy euro” nazywane są „państwami członkowskimi objętymi derogacją". Mamy tu jednak do czynienia z rozbudowaną strukturą instytucjonalną wyposażoną w określone instrumenty. Najważniejszymi są obrady Rady UE prowadzone w formule ECOFIN, ale w składzie tylko tych ministrów, którzy reprezentują państwa członkowskie UGW („informal meetings of the Euro 12 Group”). W Traktacie Nicejskim zdecydowano się na rezygnację z głosowania jednomyślnego w Radzie UE w zakresie reprezentacji Wspólnoty Europejskiej na szczeblu międzynarodowym w odniesieniu do kwestii, które leżą w szczególnym interesie Unii Gospodarczej i Walutowej. Traktat ten zmienił też protokół dołączony do Traktatu o UE dotyczący statutu Europejskiego Systemu Banków Centralnych i Europejskiego Banku Centralnego. Postanowiono tam, że Rada w składzie szefów państw lub rządów może podejmować zmiany w statucie dotyczące Rady Dyrektorów UGW (Rada ta nazywana jest też Radą Naczelną

(…)

… strukturalnych. Nie będzie to jednak przeszkodą dla jednomyślnego przyjęcia wieloletniej perspektywy finansowej (obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.), na lata 2007-2013. Białą Księgą („White Paper”) nazywa się dokument Unii Europejskiej przygotowany przez Komisję Europejską, zawierający katalog konkretnych propozycji i środków (zmian), których realizacja ma przyspieszyć urzeczywistnienie celów i zadań Unii. Do przykładów Białej Księgi należą: - Biała Księga „W sprawie realizacji Rynku Wewnętrznego”, przedłożona przez Komisję Europejską w 1985 r. Zawierała 282 propozycje, których realizacja miała na celu usunięcie barier materialnych, podatkowych i technicznych na drodze do realizacji Rynku Wewnętrznego; - Biała Księga „Wzrost, konkurencyjność, zatrudnienie, zmiany i drogi zbliżenia do XXI wieku” z 1993 r…
… przyjmowanymi przez Radę Europejską. Do najważniejszych, wręcz przełomowych należy „Strategia lizbońska” (i zapoczątkowany przez nią „Proces lizboński„) z marca 2000 r. Strategia ta zakłada realizację nowej „otwartej metody koordynacji”. Jej celem jest łatwiejsze i sprawniejsze zarządzanie sferą gospodarczą UE. Opiera się ona na: - ustalaniu wytycznych dla Unii, wraz ze szczegółowymi harmonogramami osiągania…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz