Wykład - chemia analityczna teoria

Nasza ocena:

3
Pobrań: 77
Wyświetleń: 875
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wykład - chemia analityczna teoria - strona 1 Wykład - chemia analityczna teoria - strona 2 Wykład - chemia analityczna teoria - strona 3

Fragment notatki:

ALKACYMETRIA
Mianowanie roztworu titranta – dokładne ustalanie stężenia titranta z użyciem substancji podstawowej.
Buforem pH i buforem potencjału – roztwór słabego kwasu i słabej soli wykazuje niemal stałe pH nie zmieniające
się przy rozcieńczaniu i dodaniu niewielkiej ilości mocnych kwasów lub zasad.
Amfoter kwasowo-zasadowy –substancje które zachowują się zależnie od środowiska jak kwasy lub jak zasady
Amfoter redoks – substancje które mogą zachowywać się w zależności od warunków jako utleniacze lub reduktory
(Cr, Mn)
Subst. Podst. musi spełniać warunki:
*musi być ściśle określonym indywiduum chemicznym; *najlepiej aby miała wysoką masę cząs.
*musi być łatwa do otrzymania, suszenia, oczyszczenia i przechowywania w czystym stanie;
*nie może być higroskopijna; *powinna być substancją absolutnie czystą;
*jej reakcja z roztworem mianowanym musi przebiegać stechiometrycznie ściśle według równania;
Warunki jakie musi spełniać reakcja wykorzystywana w analizie miareczkowej:
*przebieg reakcji powinien być szybki, przebieg stechiometryczny i zgodny z równaniem,
*titrant nie może reagować z inną substancją obecną w roztworze,
*musi istnieć odpowiedni wskaźnik umożliwiający odpowiednie zaadsorbowanie końca miareczkowania.
Punkt RÓWN.PR – moment, w którym następuje ilościowe przereagowanie stechiometryczne równoważnych ilości
analitu. PUNKT KOŃC. PK – obserwowany moment końca reakcji. Różnica to błąd miareczkowania
wyznaczanie PK :1) instrumentalne- z użyciem aparatu który mierzy sygnał analit. generowany w momencie
dodawania kolejnych porcji titranta; a) potencjometryczne- na podstawie pomiaru zmian poten. elektrody
wskaźnikowej w czasie miarecz.; b)konduktometryczne- pomiar zmiany przewodnictwa roztw. miareczkowanego; c)
amperometryczne- pomiar zmiany natężenia prądu płynącego w odpowiednim ukł. elektrod w badanym roztw.; d)
spektrofotometryczne- pomiar zmiany absorbancji roztw.; 2) wizualne- z użyciem wskaźnika pH;
WSKAŹNIKI Ph – to grupa związków organicznych o charakterze słabych kwasów lub zasad, które reagują z wodą
tworząc sprzężone układy kwas-zasada, przy czym oba człony są inaczej zabarwione.
Dwubarwne – np.oranż metylowy. Oba człony mają różne zabarwienie. Środowisko zasadowe i obojętne – żółty,
kwaśne – czerwony.
Jednobarwne – np. fenoloftaleina. Wykazują zabarwienie w jednym środowisku. Środowisko zasadowe i obojętne czerwony, kwaśne – bezbarwna.
MIESZANE – to mieszaniny dwóch odpowiednio dobranych wskaźników kwasowo-zasadowych lub w mieszaninie z
obojętnym barwnikiem na którego tle zmiana barwy właściwego wskaźnika jest bardziej zauważalna, np. oranż
metylowy z błękitem metylowym, pH=3-fioletowy, pH=5-zielony.
UNIWERSALNE – mieszaniny wskaźników, które zmieniają barwę stopniowo w szerokim zakresie pH. Są
zaopatrzone w skalę barw odpowiadających określonym wartościom pH.
ELEKTRO
Potencjał formalny elektrody – jest potencjałem elektrody (połówkowej reakcji redoks), gdy analityczne stężenia
wszystkich substancji biorących udział w reakcji są ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz