Środek ciężkości bryły jednorodnej

Nasza ocena:

5
Pobrań: 56
Wyświetleń: 980
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Środek ciężkości bryły jednorodnej - strona 1 Środek ciężkości bryły jednorodnej - strona 2 Środek ciężkości bryły jednorodnej - strona 3

Fragment notatki:

4.2.1. Środek ciężkości bryły jednorodnej
Bryłą jednorodną nazywamy ciało materialne, w którym masa jest
rozmieszczona równomiernie w całej jego objętości. Dla takich ciał zarówno
gęstość, jak i ciężar właściwy są wielkościami stałymi. Jeżeli ciężar właściwy
oznaczymy przez γ, a objętość bryły przez V, to całkowity ciężar oraz ciężar
elementu objętości bryły możemy wyrazić wzorami:
G = γ V, dG = γ dV .
Po podstawieniu tych zależności do wzorów (4.5) oraz (4.6) i skróceniu przez stały
czynnik γ otrzymamy:
rC =
xC =
∫ xdV
V
V
, yC =
∫ r dV
V
V
∫ ydV
V
V
,
, zC =
(4.11)
∫ zdV
V
V
.
(4.12)
Obszarem całkowania jest tutaj cała objętość bryły V.
Z otrzymanych wzorów wynika, że położenie środka ciężkości (środka masy)
brył jednorodnych zależy tylko od ich kształtu geometrycznego.
W wyznaczaniu środków ciężkości pomocne jest następujące twierdzenie,
którego dowód pozostawiamy Czytelnikowi.
Jeżeli bryła jednorodna ma płaszczyznę, oś lub środek symetrii, to środek
ciężkości tej bryły będzie leżał na płaszczyźnie, osi lub w środku symetrii.
Przykład 4.1. Wyznaczyć położenie środka ciężkości jednorodnego ostrosłupa
foremnego o podstawie kwadratu o boku b i wysokości h (rys. 4.3).
Rozwiązanie. Ponieważ oś z jest osią symetrii, środek ciężkości będzie leżał na
tej osi, czyli x C = y C = 0 . Wystarczy zatem wyznaczyć jedną współrzędną z C
z trzeciego wzoru (4.12).
z
dz
h
C
bz
z
b
O
y
b
x
Rys. 4.3. Wyznaczanie środka ciężkości ostrosłupa
zC =
∫ zdV
V
V
.
(a)
W mianowniku tego wzoru występuje objętość ostrosłupa:
V=
b2 h
.
3
(b)
W celu wyznaczenia całki występującej w liczniku wzoru (a) ostrosłup podzielimy
na elementy dV w postaci cienkich płytek kwadratowych, równoległych do
podstawy xy, o boku bz i grubości dz. Objętość tak przyjętego elementu
dV = b 2 dz .
z
Bok krawędzi elementu znajdziemy z proporcji wynikającej z rysunku:
bz h − z
b
=
, stąd b z = ( h − z) .
h
b
h
Mamy więc:
dV =
b2
(h − z )2 dz .
2
h
(c)
Po podstawieniu wzorów (c) i (b) do (a) i wykonaniu całkowania otrzymamy
szukaną współrzędną środka ciężkości:
zC =
b2
h2
h
∫ ( h − z)
0
2
b h
3
2
z dz
=
h
.
4
4.2.2. Środek ciężkości powierzchni jednorodnej
Takie bryły, jak cienkie płyty, blachy, powłoki itp., których grubość jest
znikomo mała w porównaniu z pozostałymi wymiarami, będziemy nazywali
powierzchniami materialnymi. Jeżeli
z
ciężar jednostki powierzchni jest stały,
dF
to powierzchnię taką nazywamy
F C
powierzchnią jednorodną. Gdy ciężar
jednostki powierzchni oznaczymy
dG
przez γ F , powierzchnię całkowitą
G
przez F, a powierzchnię elementarną
O
przez dF (rys. 4.4), to możemy napisać:
y
x
G = γ F F, dG = γ F dF .
Rys. 4.4. Wyznaczanie położenia
środka ciężkości powierzchni
Po podstawieniu tych zależności do wzorów (4.6) i po skróceniu licznika
i mianownika przez γ F = const otrzymamy wzory na współrzędne środka
ciężkości powierzchni jednorodnej:
xC =
∫ xdF
F
F
,
yC =
∫ ydF
F
F
∫ zdF
zC =
,
F
F
.
(4.13)
Występujące w tych ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz