Prepedeutyka, typ siedliskowy

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 833
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Prepedeutyka, typ siedliskowy - strona 1

Fragment notatki:

Typ siedliskowy lasu uogólnione pojęcie kategorii siedlisk o podobnej przydatności do produkcji leśnej. Klasyfikacja siedlisk leśnych uwzględnia cztery stopnie żyzności siedlisk /od najuboższych do najżyźniejszych: bory, bory mieszane, lasy mieszane, lasy/ oraz pięciu stopni uwilgotnienia siedlisk /od suchych do okresowo zatapianych: suche, świeże, wilgotne, bagienne i łęgowe/, a także położenie geograficzne /tereny nizinne, wyżynne, podgórskie i górskie/; Typ siedliskowy lasu (siedlisko) - jednostka określająca podobne warunki rozwoju roślinności (drzewostanów) uwzględniająca żyzność i wilgotność gleby; Użytki przedrębne - drewno pozyskane w trakcie prowadzonych zabiegów pielęgnacyjnych, a także zabiegów sanitarnych w drzewostanach. Użytki rębne - drewno pozyskane w dojrzałych drzewostanach; Użytkowanie lasu - działalność mająca na celu wykorzystanie naturalnych bogactw leśnych i przygotowanie ich dla odbiorców (także dział nauk leśnych); Zalesienia - wprowadzenie drzewostanów ze sztucznych nasadzeń lub obsiewu naturalnego na gruntach przeznaczonych do zalesienia, będących dotychczas gruntami rolniczymi lub nieużytkami; Zapas drewna na pniu - miąższość drewna w drzewostanach - tu łączna miąższość drewna drzewostanów danego nadleśnictwa wyrażana w m3. Zasobność drzewostanu objętość /miąższność/ drewna w części nadziemnej drzew w drzewostanie, wyrażona w m sześć. w przeliczeniu na 1 ha. Zrąb - powierzchnia leśna, z której drzewostan jest usuwany w ramach użytkowania lasu;
Ochrona lasu jest to zespół zabiegów wykonywanych przez Lasy Państwowe i właścicieli lasów, mający na celu podniesienie naturalnej odporności drzewostanów, w zczególności polegających na: - wykonywaniu zabiegów profilaktycznych i chronnych zapobiegających powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożarów, - zapobieganiu, wykrywaniu i zwalczaniu nadmiernie pojawiających się i rozprzestrzeniających szkodliwych dla lasów organizmów, - gospodarowaniu w lasach zwierzyną w sposób nie zagrażający trwałości lasów i umożliwiający realizację zadań związanych z gospodarką leśną. Zagrożenia, których zwalczaniem zajmuje się ochrona lasu można podzielić na trzy grupy:
1. zagrożenia biotyczne (powstające w wyniku oddziaływania organizmów żywych) 2. zagrożenia abiotyczne (powstające w wyniku działania czynników nieożywionych np. klimatycznych) 3. zagrożenia antropogeniczne (powodowane działalnością człowieka) LAS - najbardziej złożony ekosystem lądowy, w którym współżyją organizmy roślinny i zwierzęce tworząc biocenozy. LAS to grunt o zwartej powierzchni (min 0.10 ha) pokryty biocenozą roślinną w sposób trwały (uprawy lesne - drzewa, krzewy, runo lesńe) lub przejściowo jej pozbawiony przeznaczony do produkcji leśnej, to grunt stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład Parku Narodowego . ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz