Optymalizacja ustrojów konstrukcyjnych

Nasza ocena:

5
Wyświetleń: 406
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Optymalizacja ustrojów konstrukcyjnych - strona 1 Optymalizacja ustrojów konstrukcyjnych - strona 2 Optymalizacja ustrojów konstrukcyjnych - strona 3

Fragment notatki:

Optymalizacja ustrojów konstrukcyjnych
Obszarem zainteresowań projektanta konstrukcji podziemnych jest ich płaski układ poprzeczny jako układ nośny, mimo to zaprojektowanie optymalnej obudowy wyrobi­ska nie jest sprawą prostą i łatwą. Trudności nastręcza wiele czynników wynikających z takich problemów, jak:
■ warunki terenowe i możliwości techniczne realizacji budowy,
• możliwości finansowe i stan przygotowania inwestycji,
■ zaplecze techniczne i sposób wykonania robót podziemnych,
• stopień stabilizacji masywu i rodzaj obciążeń podstawowych, najczęściej wystę­pujących już w czasie budowy obiektu,
• stan zagrożenia i dopuszczalne granice ryzyka.
Tramy wybór najbardziej korzystnych parametrów kształtowanej obudowy uwzglę­dniających wszystkie czynniki może nastąpić jedynie w wyniku etapowego projekto­wania z uwzględnieniem różnych wariantów konstrukcyjnych. Po opracowaniu kilku wariantów obudowy przystosowanej do potrzeb i danych warunków, ale różniących się koncepcją konstrukcji, rodzajem materiałów, sposobem wykonania robót, warunkami bezpieczeństwa itp., możemy przeanalizować z różnych względów, przeprowadzić tech­niczno-ekonomiczną ocenę, a następnie wybrać najbardziej trafne rozwiązanie w ra­mach konkretnych możliwości realizacyjnych. Dobrze zaprojektowana obudowa powin­na odznaczać się:
■ prostotą pod względem kształtu, schematu pracy statycznej, zastosowanych mate­riałów itp,,
• przystosowaniem do realnych warunków wykonania budowli podziemnej, a więc uwzględnieniem koniecznych przerw- technologicznych, etapowości budowy, warunków współpracy z górotworem itd.,
■ odpowiedniością przyjętych rozwiązań w danej sytuacji geologicznej, geotechnicz­nej i hydrogeologicznej,
• spełnieniem wymagań eksploatacyjnych w perspektywie długiego okresu użytko­wania budowli, między innymi sposobem wentylacji i oświeflenia, możliwością zain­stalowania przewidywanych urządzeń i wyposażenia,
• bezpieczeństwem i niezawodnością budowli podziemnej.
Należy dążyć do wykorzystania różnych możliwości kształtowania ustroju budow­li, dobierać materiały do poszczególnych jego elementów, np. ściany z betonu, a skle­pienia z żelbetu lub prefabrykatów. Odpowiedni dobór materiałów w poszczególnych częściach obudowy powinien wynikać z uzasadnionych korzyści techniczno-ekonomicz­nych, takich jak ułatwienie wykonania robót, możliwość wdrożenia zaawansowanej mechanizacji, masowe wykorzystanie materiałów miejscowych, oszczędności materia­łów, zwłaszcza deficytowych - metalu, drewna itd. Przykładem niekonwencjonalnych rozwiązań może być efektowna jednoprzęsłowa konstrukcja stacji metra z wstępnie sprężonym łukiem żelbetowym opartym na masywnych ścianach - tunelach (rys. 5.30). W tunelach zrealizowanych metodą tarczową wykonuje się masywne betonowe ścia­ny, pozostawiając w nich sztolnie robocze w celu dokonania sprężenia konstrukcji łuku, która może być zmontowana między irjnymi z prefabrykowanych bloków lub zabeto­nowana jako monolityczny żelbet. Po wykonaniu łuku następuje jego wstępne spręże­nie, dzięki czemu może on pracować jako ustrój mimośrodowo ściskany bez rozciąga­nia, a więc w warunkach dobrego zabezpieczenia zbrojenia przed korozją i skompry­mowanego, szczelnego betonu konstrukcyjnego bez mikrospękań. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz