Omów proces wpadkowy-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 14
Wyświetleń: 749
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Omów proces wpadkowy-opracowanie - strona 1

Fragment notatki:

Omów proces wpadkowy. Art. 389.  § 1.Jeżeli oskarżony odmawia wyjaśnień lub wyjaśnia odmiennie niż poprzednio albo oświadcza, że pewnych okoliczności nie pamięta, wolno na rozprawie odczytywać tylko w odpowiednim zakresie protokoły jego wyjaśnień złożonych poprzednio w charakterze oskarżonego w tej lub innej sprawie w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę. § 2. Po odczytaniu protokołu przewodniczący zwraca się do oskarżonego o wypowiedzenie się co do jego treści i o wyjaśnienie zachodzących sprzeczności. Zagadnienie rozszerzenia oskarżenia przeciwko osobie, która występuje w postępowaniu i na rozprawie w charakterze oskarżonego (tzw. proces wpadkowy).
Jeżeli na podstawie okoliczności, które wyszły na jaw w toku rozprawy:
1) oskarżyciel zarzucił (ustnie) oskarżonemu inny czyn oprócz objętego aktem oskarżenia (co zostaje zaprotokołowane),
2) nie zachodzi konieczność przeprowadzenia postępowania przygotowaw­czego co do nowego czynu,
3) oskarżony wyraził zgodę (w sposób nie budzący wątpliwości) na bez­zwłoczne rozpoznanie nowego zarzutu, sąd może (lecz nie musi) rozpoznać nowe oskarżenie na tej samej rozprawie (art. 398 § l).
W razie odroczenia rozprawy, np. z powodu braku zgody oskarżonego na rozpoznanie łączne nowego zarzutu albo w razie konieczności przeprowadzenia postępowania przygotowawczego, oskarżyciel wnosi nowy lub dodatkowy akt oskarżenia (art. 398 § 2). Można także przeprowadzić toczące się postępowanie do końca, w sprawie zaś nowego zarzutu oskarżyciel będzie mógł wnieść w zwykłym trybie odrębny akt oskarżenia.
Przepis dopuszcza przedmiotowe rozszerzenie oskarżenia o nowy, inny, odmienny co do swej istoty, związany z innym zdarzeniem faktycznym czyn oskarżonego, różniący się od czynu zarzucanego w akcie oskarżenia Omawiana konstrukcja nie narusza zasady skargowości, ponieważ warunkiem rozpoznania nowego czynu jest zarzucenie go przez oskarżyciela. Brak jest tylko nowego czy dodatkowego aktu oskarżenia (jeżeli nie występuje sytuacja przewi­dziana w art. 398 § 2). Zmienia się zatem wyłącznie forma „żądania uprawnionego oskarżyciela", mieszcząca się jednak w ramach art. 14 § l, określającego zasadę skargowości.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz