Mistycyzm w XII wieku

Nasza ocena:

3
Pobrań: 35
Wyświetleń: 910
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Mistycyzm w XII wieku - strona 1

Fragment notatki:

MISTYCYZM W XII WIEKU Przeżycie mistyczne to chwila której człowiek doświadcza jedności z Bogiem, z „duszą świata”. W wielu religiach podkreśla się przepaść między Bogiem a stworzeniem, ta przepaść nie istnieje w chwili połączenia, czy zespolenia się z Bogiem. Wówczas mistyk zatraca siebie, swoje „ja” i rozpływa się w Bogu jak kropla wody w morzu. JAN SZKOT ERIUGENA Jest reprezentantem mistyki panteistycznej. Panteizm to pogląd filozoficzno - religijny odrzucający istnienie Boga osobowego, utożsamiający Boga z przyrodą lub głoszący, ze Bóg istnieje w przyrodzie immanentnie (nie wychodząc poza nią).
Jan Szkot twierdził, że pomiędzy objawieniem, a rozumem panuje zgoda. Pisma świętego nie brał dosłownie ale alegorycznie, miał gnostycką jego wizję i dostosował jego sens do wyników jego rozumowania. Twierdził, że prawdziwa natura Boga jest niepoznawalna, teologia zaś może jedynie negatywnie ustalić, czym Bóg nie jest. Ale jednocześnie jest wszystkim, źródłem z którego powstaje cały wszechświat. Tworząc świat nie wychodzi poza siebie, lecz wydaje to, co w nim samym jest zawarte. Tworzenie świata jest procesem koniecznym. Jan Szkot przyjmował ze świat wywodzi się z Boga i że Bóg jest istotą wszechrzeczy, jest „wszystkim we wszystkim”. Jest to formuła panteizmu. Rzeczy istnieją tylko przez to, że partycypują w domu, istnieje naprawdę tylko Bóg, a świat jest jego objawieniem (neoplatonizm). Filozofia Jana Szkota posiada wiele elementów neoplatonizmu. Jego samego zaś nazywa się ojcem panteizmu i panteistycznego mistycyzmu. ŚW. BERNARD Z CLAIRVAUX (1091-1153)
Św. Bernard z Clairvaux należał do tych mistyków, którzy łączyli praktykę z teorią. Nie tylko uprawiał mistykę, ale również głosił mistycyzm, czyli teorię ze obcowanie z Bogiem jest najlepszym i jedynym sposobem poznania prawdy. Mistycyzm to prąd religijno- filozoficzny. Uznaje on możliwość przedzmysłowego bezpośredniego kontaktu duszy człowieka z bóstwem. Zwłaszcza za pomocą intuicji i objawienia jako najwyższych form poznania, wiara w istnienie tajemniczego i niepoznawalnego aspektu wszystkich zjawisk. Do poznania według Bernarda droga prowadzi przez łaskę a tę zdobywa się dzięki pokorze i miłości Zdobycie prawdy możliwe jest przez pogłębienie życia duchowego. W tej drodze św. Bernard wylicza 4 stopnie miłości, 12 stopni pokory. Jednak mistycyzm Bernarda nie jest równy z panteistyczną wizją Plotyna, czy Jana Szkota, ponieważ: dusza w ekstazie upodobnia się do Boga, ale się z nim nie utożsamia- pozostaje odrębną substancja. Bernard bronił dualizmu Boga i stworzenia- tak jak scholastyka- według panteistów człowiek sam osiągnie mistyczne poznanie, ponieważ ma taką samą naturę, jak Bóg Bernard głosił, ze dla mistycznego poznania potrzebna jest specjalna łaska Boża. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz