miedź i jej stopy - omówienie

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 630
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
miedź i jej stopy - omówienie - strona 1 miedź i jej stopy - omówienie - strona 2 miedź i jej stopy - omówienie - strona 3

Fragment notatki:

251
Æwiczenie 30
MIED I JEJ STOPY
1. CEL ÆWICZENIA
Celem æwiczenia jest zapoznanie siê ze struktur¹ i w³asnoœciami najczêœciej stosowanych w praktyce przemys³owej stopów miedzi, a tak¿e poznanie podstawowych
zagadnieñ zwi¹zanych z ich wykorzystaniem w praktyce przemys³owej.
2. WIADOMOŒCI PODSTAWOWE
MiedŸ znajduje szerokie zastosowanie w elektronice i elektrotechnice, energetyce,
przemyœle chemicznym, do produkcji wyrobów artystycznych, a tak¿e jako podstawowy sk³adnik wielu stopów. Przy stosowaniu miedzi wykorzystuje siê jej bardzo dobre
przewodnictwo cieplne i elektryczne, wysok¹ plastycznoœæ i dobr¹ odpornoœæ na korozjê atmosferyczn¹.
Czysta miedŸ ma barwê czerwon¹, a jej ciê¿ar w³aœciwy wynosi 8,9 g/cm3. Wytrzyma³oœæ na rozci¹ganie Rm = 220-240 MPa przy A10 = 40-60 %. Jej temperatura
topnienia wynosi 1083°C. Krystalizuje tworz¹c sieæ regularn¹, œciennie centrowan¹
(A1). Nie posiada odmian alotropowych. Jest plastyczna, Z = 60-90 %, A5 = 50 %, ale
niezbyt wytrzyma³a, Rm= 220-250 MPa. Dlatego czêsto stosuje siê miedŸ umocnion¹
zgniotem. MiedŸ otrzymujemy po przetopieniu rud: Cu2S – chalkozyn, Cu-FeS2 –chalkopiryt, Cu2O – kupryt, Cu5FeS4 – bornit. W procesie wytapiania dochodzi nieuchronnie do zanieczyszczenia miedzi co wp³ywa w sposób istotny na jej w³asnoœci. Zanieczyszczeniami mog¹ byæ: tlen, bizmut, o³ów, siarka, fosfor, antymon i arsen. Tlen dostaje
siê do miedzi podczas topienia. Ze wzglêdu na ma³¹ rozpuszczalnoœæ w stanie sta³ym
wystêpuje w postaci tlenku Cu2O. Przy zawartoœci 38% tlenu miedŸ z Cu2O tworzy
w temperaturze 1064°C eutektykê. W stopie nadeutektycznym wystêpuj¹ ciemne
kryszta³y Cu2O o charakterze dendrytycznym na tle gruboziarnistej eutektyki. Z obecnoœci¹ tlenu wi¹¿e siê tak zwana „choroba wodorowa” miedzi. Polega ona na tym, ¿e
gdy zawieraj¹c¹ tlen miedŸ wy¿arzy siê w atmosferze redukuj¹cej, wodór dyfunduje
w g³¹b metalu, gdzie nastêpuje reakcja:
Cu2O + H2 ® 2Cu + H2O
Opracowa³: Janusz Lisak
252
Powstaj¹ca para wodna uwiêziona jest w materiale pod wysokim ciœnieniem i w czasie przeróbki plastycznej na gor¹co powoduje powstanie mikropêkniêæ. Z tego powodu dopuszczalna zawartoœæ tlenu w miedzi to 0,001 % dla miedzi pró¿niowej i 0,15 %
dla miedzi odlewniczej.
MiedŸ jest odporna na korozjê atmosferyczn¹, gdy¿ w wilgotnym powietrzu pokrywa siê patyn¹ (zasadowym wêglanem miedzi), która stanowi naturaln¹, idealnie szczeln¹, izolacjê od œrodowiska korozyjnego. Jednak w zanieczyszczonych siark¹ atmosferach przemys³owych jej odpornoœæ korozyjna zanika, gdy¿ w obecnoœci dwutlenku
siarki zamiast patyny tworzy siê zasadowy siarczan miedzi, który nie posiada zdolnoœci izoluj¹cych.
Bizmut i o³ów prawie nie rozpuszczaj¹ siê w miedzi i tworz¹ z ni¹ niskotopliwe
eutektyki rozmieszczone na granicach uprzednio wydzielonych kryszta³ów miedzi.
Dlatego przy ponownym nagrzaniu stopu do temperatur wy¿szych od temperatur topnienia tych eutektyk materia³ staje siê kruchy. Jest to kruchoœæ na gor¹co, która mo¿e
wyst¹piæ ju¿ przy zawartoœci 0,001 %

(…)

… i maleje ze spadkiem temperatury. Fosfor
obni¿a jej przewodnoœæ ciepln¹ i przewodnictwo elektryczne. Dostaje siê do miedzi,
gdy¿ jest u¿ywany jako wstêpny odtleniacz. Jego dopuszczalna zawartoœæ wynosi
0,002 % dla miedzi pró¿niowej i 0,02 % dla miedzi odlewniczej.
Siarka nie rozpuszcza siê w miedzi w stanie sta³ym, ale wystêpuje w postaci Cu2S,
który to zwi¹zek tworzy z miedzi¹ eutektykê o temperaturze…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz