Kształtowanie poprzecznych ustrojów nośnych hal stalowych - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 147
Wyświetleń: 2135
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Kształtowanie poprzecznych ustrojów nośnych hal stalowych - wykład - strona 1 Kształtowanie poprzecznych ustrojów nośnych hal stalowych - wykład - strona 2 Kształtowanie poprzecznych ustrojów nośnych hal stalowych - wykład - strona 3

Fragment notatki:

Kształtowanie poprzecznych ustrojów nośnych hal stalowych
W budynkach halowych o rzucie w kształcie wydłużonego prostokąta stosuje się najczęściej poprzeczne ustroje nośne, które są rozmieszczone prostopadle do osi podłużnej obiektu (rys. 1.9). Mimo iż jest to budowla przestrzenna, takie ukształtowanie konstrukcji umożliwia w wielu przypadkach obliczanie jej jako ustroju płaskiego na podstawie analizy wytężenia powtarzalnego nośnego ukła­du poprzecznego. Uzyskuje się w ten sposób wystarczająco dokładne informacje o wytężeniu ustroju, bez konieczności analizy sił wewnętrznych przestrzennej konstrukcji hali. W uzasadnionych przypadkach, np. gdy jest celowe uwzględ­nienie współdziałania ustrojów sąsiednich w przenoszeniu obciążeń, należy siły wewnętrzne wyznaczać, przyjmując przestrzenny schemat konstrukcji hali. Taką analizę umożliwiają współcześnie dostępne programy komputerowe. Stosowanie płaskich układów nośnych w halach jest najbardziej rozpowszechnione ze wzglę­du na jednorodność wytwarzania elementów ich konstrukcji, a także łatwość montażu i transportu. Rozwiązania takie stosuje się zarówno w obiektach jedno-, jak i wielonawowych o jednakowych i różnych wysokościach naw.
Schemat rozwiązań konstrukcyjnych elementów poprzecznych układów no­śnych hal pokazano na rys. 1.9. W płaskich poprzecznych ustrojach nośnych hali (rys. 1.9a) można wyróżnić rygle dachowe R i słupy główne S. Konstrukcje tych elementów mogą być pełnościenne (blachownicowe i z kształtowników walco­wanych na gorąco lub giętych na zimno), a także kratownicowe (rys. 1.9a, b, d, e, f). Rygle dachowe ustrojów nośnych mogą być jedno- lub dwuspadkowe, a w przypadku dachów szedowych — bez spadków (rys. 1.9c). Słupy główne hal mogą być o stałej lub zmiennej liniowo albo skokowo sztywności (rys. 1.9d). W obiektach wielonawowych wysokości słupów mogą być takie same lub różne.
Rygle R ze słupami S oraz słupy S z fundamentami F mogą być połączone (rys. 1.9g) w sposób sztywny (przenosząc momenty zginające M nie mniejsze niż nośność łączonych elementów MR) lub przegubowy (przenosząc siły osiowe i poprzeczne). Mogą to być również tzw. połączenia podatne tych elementów (rys. 1.9h), zdolne do przenoszenia momentów zginających M ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz