Hale z suwnicami mostowymi - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 203
Wyświetleń: 1141
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Hale z suwnicami mostowymi - wykład - strona 1 Hale z suwnicami mostowymi - wykład - strona 2 Hale z suwnicami mostowymi - wykład - strona 3

Fragment notatki:

Hale z suwnicami mostowymi
W halach z suwnicami mostowymi belki podsuwnicowe opiera się na wspor­nikach słupów układów poprzecznych hali. Wówczas w osiach ścian szczytowych daje się takie same nośne układy poprzeczne jak w polach pośrednich, mimo że ich obciążenia są mniejsze. Jeżeli nie jest konieczne oparcie belek podsuwni cowych na słupach układu poprzecznego, można zastosować odmienne rozwią­zanie ustroju nośnego w skrajnych osiach hali (1-1 i 6-6 na rys. 1.15). Wtedy rolę skrajnego układu poprzecznego spełnia odpowiednio usztywniona słupowo--ryglowa konstrukcja ściany szczytowej. Wieloprzęsłową belkę rygla dachowego R2, opartego na wielu słupach ściany szczytowej S2, cechuje znacznie mniejsze zużycie stali, niż ma to miejsce w wypadku rygla dachowego Wl, opartego tylko na słupach głównych.
Oprócz płaskich, kratowych rygli dachowych hal stosuje się niekiedy wielopasowe dźwigary kratowe. Przykład takiego ustroju poprzecznego hali pokazano na rys. 1.16. Przestrzenne wiązary trójpasowe mogą być tu wykorzystywane jako świetlik poprzeczny hali. Wiązary trójkątne bardzo dobrze przenoszą nierówno­mierne obciążenia rygli dachowych, powodujące skręcanie elementów.
Dotychczas omawiano układy poprzeczne hal, w których rozpiętości naw by­ły zdecydowanie większe od rozstawów ustrojów nośnych wzdłuż osi podłużnej budynku. Jeżeli rozpiętości naw i rozstawy poprzeczne układów nośnych hali są podobne, stosuje się między innymi podciągi (pełnościenne lub kratowe — które są usytuowane równolegle do osi podłużnej budynku), opierające się na słupach głównych hali i pełniące funkcję konstrukcji wsporczej rygli dachowych. Są one o schematach dźwigarów jedno- (rys. 1.17a) lub wieloprzęslowych (rys. 1.17b). W tym ostatnim przypadku jest zalecane oparcie rygli dachowych poza osią slu­pów (uzyskuje się bardziej korzystne wytężenie podciągów). Przykłady konstruk­cji pokazane na rys. 1.17 dotyczą głównych ustrojów nośnych hal, które należy uzupełnić o odpowiednie stężenia. Analizę statyczną takich konstrukcji należy prowadzić w odniesieniu do powtarzalnego przestrzennego segmentu hali, któ­ry składa się ze słupów, podciągów, dźwigarów dachowych oraz odpowiednich stężeń pionowych i poziomych. Podobne możliwości uzyskania dużych rozstawów słupów w kierunku podłuż­nym hali stwarzają dachy szedowe (nazywane również pilastymi). Ich pionowe lub skośne przeszklone płaszczyzny, na całej długości ustroju poprzecznego ha­li, zapewniają dość równomierne oświetlenie wnętrza obiektu (rys. 1.18). Dachy szedowe umożliwiają dwukierunkowe prowadzenie instalacji lub podwieszenie ciągów transportowych, co jest dogodne w przypadku obiektów bogato wyposa­żonych w urządzenia technologiczne. Wadą takich konstrukcji jest ich obciąże­nie workami śnieżnymi, co — po uwzględnieniu w obliczeniach — wpływa na zwiększone zużycie stali. Dachy szedowe wymagają ponadto skutecznego odpro­wadzenia wód opadowych, gdyż np. długie zaleganie śniegu na dachu powoduje często zaciekanie. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz