Konstytucja PRL z 22 lipca 1952 r.

Nasza ocena:

5
Pobrań: 245
Wyświetleń: 1869
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Konstytucja PRL z 22 lipca 1952 r. - strona 1 Konstytucja PRL z 22 lipca 1952 r. - strona 2

Fragment notatki:

12. K onstytucja PRL z 22 lipca 1952 r. Analiza jej treści i systematyki wskazuje, że wzorowana była na stalinowskiej konstytucji ZSRR z 1936 r. Przed jej uchwaleniem Stalin wniósł do tekstu około 50 poprawek. Konstytucja wprowadziła nową nazwę państwa, mającą podkreślać jego ludowy charakter - Polska Rzeczpospolita Ludowa . Ustrój państwa oparty został na nowych zasadach.
Pomiędzy niektórymi deklarowanymi w niej zasadami zachodziła sprzeczność. Na przykład wynikająca z zasady ludowładztwa nadrzędność Sejmu w systemie organów państwowych nie mogła w praktyce być realizowana wobec kierowniczej roli PZPR, urzeczywistnianej głownie za pośrednictwem rządu i Rady Państwa. Odrzucono zasadę podziału władz i przyjęto w jej miejsce zasadę jednolitości władzy państwowej. Zbudowano nowy system organów państwowych: organy władzy państwowej ( Sejm, Rada Państwa i rady narodowe), organy administracji państwowej ( Rada Ministrów, premier, ministrowie, przewidziane w ustawach komisje i komitety, prezes NIK - w latach 1976-1980, prezydia rad narodowych, a od 1972 naczelnicy gmin, naczelnicy powiatów - w latach 1973-1975, a od 1973 wojewodowie i prezydenci województw miejskich oraz inne organy administracji państwowej przewidziane w ustawach), organy sądowe i prokuratorskie. Ponadto w latach 1957 - 1976 i od 1980 występował pion organów kontroli państwowej (NIK), a w 1982 do Konstytucji wpisano Trybunał Konstytucyjny i Trybunał Stanu.
Sejm (początkowo jeden poseł przypadał na 60 tyś. mieszkańców, a od 1960 sejm liczy 460 posłów) wybierany był w drodze czteroprzymiotnikowych wyborów (bez zasady proporcjonalności) na czteroletnią kadencję. Mandat poselski był wprawdzie imperatywny, lecz w praktyce nie było wypadku odwołania posła przez wyborców. Inicjatywa ustawodawcza przysługiwała Radzie Państwa, Radzie Ministrów i posłom.
Emanacją Sejmu była Rada P aństwa , wybierana przez Sejm z grona posłów. Tworzyli ją: Przewodniczący, jego czterej zastępcy, sekretarz i dziewięciu, a od 19761 jedenastu członków. Organ ten był kolegialną głowa państwa, sprawował nadzór nad radami narodowymi oraz posiadał pewne uprawnienia zastępcze wobec Sejmu. W okresach między sesjami Sejmu, Rada wydawała dekrety z mocą ustawy. Sejm powoływał radę Ministrów i dokonywał zmian w jej składzie, a w okresie między sesjami czyniła to Rada Państwa.
Pomimo dość szerokiego zakresu wolności i praw obywatelskich w ustawie zasadniczej nie znalazły one zabezpieczenia w postaci gwarancji formalnych. Konstytucja PRL nie była konstytucją państwa prawa, lecz państwa ideologicznego, traktującego wolności i prawa obywatelskie jako normy programowe.
Sprecyzowany w Konstytucji PRL system polityczny w praktyce nie funkcjonował prawidłowo. Łamano wiele zasad konstytucyjnych.


(…)

dyktatury proletariatu, stanowiła wcielenie określonej ideologii politycznej
Silnemu zaakcentowaniu ideologicznego charakteru Konstytucji towarzyszyło niedocenianie wagi regulacji prawnych (w treści Konstytucji zabrakło gwarancji realizacji zasad ustrojowych i konkretnych postanowień, jak: zabezpieczenia nadrzędności Sejmu nad Radą Państwa i Radą Ministrów, określenia tzw. materii ustawowych, sądownictwa…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz