Komputerowa symulacja procesów fizycznych

Nasza ocena:

3
Wyświetleń: 693
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Komputerowa symulacja procesów fizycznych - strona 1 Komputerowa symulacja procesów fizycznych - strona 2 Komputerowa symulacja procesów fizycznych - strona 3

Fragment notatki:

Komputerowa symulacja procesów fizycznych. 1. Krzywe Lissajous W trakcie gdy fale dźwiękowe nawzajem się nakładają, przy nieznacznie różniących się częstotliwościach, a ich amplitudy są równe, nietrudno zauważyć zjawisko zwane dudnieniem .
Liczba dudnień przypadających na sekundę, czyli ich częstotliwość, odpowiada różnicy częstotliwości nakładających się fal.
Linie Lissajous są to tory zakreślane przez punkty materialne odbywające dwa ruchy harmoniczne wzajemnie prostopadłe. Obrazy tychże ruchów - kombinowanych oraz harmonicznych otrzymujemy przy pomocy oscyloskopu.
W wypadku różnych okresów drgań, przy równym stosunku (x) xC - punkt, po czasie równym najmniejszej wspólnej wielokrotności obu okresów, powraca na pierwotne miejsce.
Stosunek liczb punktów stycznych do dwu boków prostokąta, w którym jest ona wpisana jest równy stosunkowi obu drgań.
Rys. Powstawanie figur Lissajous: a - ekran oscyloskopu z widoczną na nim figurą Lissajous, U 1 i U 2 przykładane napięcia o częstotliwościach odpowiednio równych V 1 i V 2 Rys. Schemat blokowy układu do obserwacji figur Lissajous: Oscyloskop,
Generator drgań sinusoidalnych,
Dzielnik napięcia sieciowego (autotransformator),
Rozgałęźnik sieciowy.
Równania prostych harmonicznych i prostopadłych do siebie: x=x 0 sin  x t y=y 0 sin (  y t+  ) T o = n x T x = n y T y Po czasie T 0 argumenty mogą się różnić o 2k  , k  C. Wyprowadzenie wzoru: x=x 0 sin  x t  x (t+T 0 )-  x t = n x 2  x=x 0 sin  x (t+T o ) y=y 0 sin (  y t+  )  y (t+T 0 )+  -  y t -  = n y 2  y=y 0 sin [  y (t+T 0 )+  ]  x (t+T 0 ) =  x t + n x 2   y (t+T 0 ) =  y t + n y 2   x t+  x T 0 =  x t + n x 2   y t+  y T 0 =  y t + n y 2   x /  y = n x /n y  x = 2  f x  y = 2  f y  f y /f x = n y /n x Stosunek składanych częstotliwości jest równy stosunkowi liczby przecięć krzywej z prostą równoległą do osi Y do liczby przecięć krzywej z prostą równoległa do osi X.


(…)

… elektronowej w atomie tworzy poruszający się wokół jądra elektron. Elektrony w atomie tworzą powłokę elektronową, w której elektronom podporządkowana jest ta sama główna liczba kwantowa. Elektron znajdujący się w przestrzeni wokół jądra zachowuje się tak jak orbitalny bąk. Orbitalny moment magnetyczny elektronu ma wartość liczbową równą:
Pm = I*S
I - kierunek prądu elektrycznego
S - powierzchnia orbity elektronu
Moment pędu (ruch jednostajny)
P = mvr
Liczba statusów energetycznych
2n2 = 32
Orbitalna liczba kwantowa L = n - 1 = 3
Max liczba stanów elektronowych w powłoce o danym l
2(2l+1) = 14
Magneton Bohra
 = 730 30'
Podstawową jednostką charakteryzującą stan fizyczny układu kwantowego jest funkcja falowa. Odnajduje się ją poprzez rozwiązanie równania Schrodingera układu. Równanie to opisuje zachowanie…
… elektronowej w atomie tworzy poruszający się wokół jądra elektron. Elektrony w atomie tworzą powłokę elektronową, w której elektronom podporządkowana jest ta sama główna liczba kwantowa. Elektron znajdujący się w przestrzeni wokół jądra zachowuje się tak jak orbitalny bąk. Orbitalny moment magnetyczny elektronu ma wartość liczbową równą:
Pm = I*S
I - kierunek prądu elektrycznego
S - powierzchnia orbity…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz