Katastrofizm - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 133
Wyświetleń: 1393
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Katastrofizm - wykład - strona 1 Katastrofizm - wykład - strona 2

Fragment notatki:

KATASTROFIZM - bezpośrednią przesłanką dla katastrofizmu Witkacego było modernistyczne przekonanie o zanikaniu wszelkich wartości. Podstawami XX-wiecznymi była I wojna światowa, rewolucja bolszewicka, emancypacja polityczna ludów pozaeuropejskich i perspektywa zagrożenia ludzkości niekontrolowanym rozwojem techniki; stanowi on przeświadczenie o unicestwieniu wypracowanych wartości o instytucji. Katastrofizm miał kilka odmian - katastrofizm konsekwentny, hipotetyczny, techniczny, egzystencjalny, historiozoficzny. Pierwszy dzieli się na dwa podtypy: totalny oraz ograniczony, który reprezentował Witkacy. U niego nie nadchodzi ostateczna apokalipsa. Jest to przewidywanie bliskiej zagłady tradycyjnych wartości duchowych, a także odczuwanie własnej epoki jako okresu upadku, krytyka wzorów cywilizacyjnych. Od katastrofistów totalnych różni go wiara, że po katastrofie będzie istnieć jeszcze rzeczywistość. Mechanizacja odbywa się kosztem indywidualizmu jednostki: unicestwienia religii i sztuki. Standaryzacja kultury zagraża osobowości, bo jest wynikiem umasowania. Przeraża Witkacego możliwość zepchnięcia sztuki do celów czysto użytkowych. Katastrofizm występował także m.in. u Wata „Bezrobotny Lucyfer”, Jasielskiego „Palę Paryż”, Tuwima „Bal w operze”. Pożegnanie jesieni - tytuł - nawiązuje do śmierci bohaterów i katastrofy zachodniej cywilizacji. Zmierzch życia to akt dojrzewania do śmierci. W czasie objawienia w górach, wywołanego narkotykami i bliskością przyrody, Bazakbal przypomina sobie pierwsze inicjacje życiowe, które Witkacy nazywa „pożegnaniami jesieni”. Kompozycja oparta między życiem a śmiercią: chrzest-ślub-rewolucja-śmierć. Bohaterowie postępują fantastycznie i nieprzewidywalnie, autor zaznacza w przedmowie, że kwestie społeczne są traktowane przez niego naiwnie i bez fachowej znajomości. Powieść Witkiewicz wykluczył z dziedziny „czystej formy”. Nie była dla niego formą sztuki, ponieważ nie należy do kategorii utworów skonstruowanych w sensie artystycznym. Postacie są zróżnicowane pod względem typu psychiki i ideologii, ale łączy ich wspólny przedmiot zainteresowań i obsesji. Ich wspólny problem polega na utracie indywidualności na rzecz zbiorowości. Rosnąca niepewność zbliża wszystkich do kresu. 1) POWIEŚĆ - WOREK - tradycje: Berent, Miciński, Jaworski cechy gatunkowe: bohater-aktor, struktura romansowa, traktat filozoficzny (parte traktatowo-dygresyjne), demaskacja procesów literackich, sztuczność, deformacja świata, groteska, elementy fantastyki, niejednorodność stylistyczna, przemieszanie tematów wysokich i niskich, nadorganizacja narracji - przerost treści, nieustanne kwestionowanie zasad i wartości powieści realistycznej, 2) METAPOWIEŚĆ (wypowiedzi metanarracyjne, relacja narrator-postać i narrator jako autor) 3) BILDUNGSROMAN - powieść o dojrzewaniu, kształtowaniu się cech bohatera 4) POWIEŚĆ INICJACYJNA -

(…)

…) POWIEŚĆ INICJACYJNA - doświadczanie spraw życiowych, stałe poczucie nienasycenia prowadzi do klęski, samozniszczenia. Inicjacja w śmierć zdarza się tylko raz. 5) POWIEŚĆ IDEI - monologi i dialogi to obszar nieustających polemik i dyskusji ideowych, w centrum znajduje się koncepcja zmierzchu formacji społecznych. Problematyka historiozoficzna, filozoficzna, socjologiczna i egzystencjalna. NIWELIZM…
… się również jej następstwami (wyjałowienie duchowe, nicość intelektu, szarość, przeciętność, uniformizacja). Nienasycenie - zawarta jest tutaj wizja znakomicie zdyscyplinowanego państwa chińskich komunistów, które podbija wyimaginowaną kontrrewolucyjną Rosję i szykuje się do napaści na powierzchownie skomunizowane państwa Europy Zachodniej. To wg. Witkacego zapowiada rozpad więzi społecznych, zanik wspólnych wartości…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz