Historyczny rozwój refleksji nad człowiekiem i społeczeństwem - wykład 1 semestr

Nasza ocena:

5
Pobrań: 98
Wyświetleń: 952
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Historyczny rozwój refleksji nad człowiekiem i społeczeństwem - wykład 1 semestr - strona 1 Historyczny rozwój refleksji nad człowiekiem i społeczeństwem - wykład 1 semestr - strona 2 Historyczny rozwój refleksji nad człowiekiem i społeczeństwem - wykład 1 semestr - strona 3

Fragment notatki:

Historyczny rozwój refleksji nad człowiekiem i społeczeństwem. Względnie istotna i metodyczna refleksja nad człowiekiem i społeczeństwem pojawiła się w starożytnej Grecji, Chinach, Indiach, Egipcie i Mezopotamii. Jednak grecka była najbardziej systematyczna oraz wyraźnie wyodrębniała sferę społeczną i niespołeczną. Wcześniej społeczeństwo nie było rozróżnianie od otoczenia przyrodniczego. Karl Popper nazywała naiwnym monizmem łączenie społeczeństwa z przyrodą. Rozróżnienie kultury i natury. Myśl grecka także wyraźnie wyodrębniała jednostkę, odkryła jednostkę i postawiła pytanie o miejsce jednostki w społeczeństwie i wzajemne relacje. Platon i Arystoteles. Mieli największe znaczenie w kształtowaniu się myśli społecznej.
Platon (427 - 347). Jego myśl skupiała się na stworzeniu idealnego państwa. Utożsamiał społeczeństwo z państwem. Był przeciwnikiem demokracji, bo był to ustrój przyjemny, ale nierządny. Był przeciwny zmianie społecznej, którą uważał za degenerację. Idealne państwo było statyczne i nie potrzebowało demokracji. Miało ściśle zaprojektowaną strukturę społeczną. Miały w nim być trzy klasy ludzi: rządzący (filozofowie, bo wg Platona są najmądrzejsi), strażnicy (broniący państwa, walczący z jego zagrożenia, też mądrzy, ale nie tak, jak filozofowie, wyróżniający się sprawnością) i pracownicy (rzemieślnicy i rolnicy pracujący na utrzymanie tego wszystkiego). W państwie ścisła kontrola społeczna. Wszyscy musieli być funkcjonalni względem społeczeństwa. Analiza Platona wynikała z obserwacji życia społecznego. Uważana za jedną z pierwszych utopii, a przez niektórych za antyutopię. Popper nazywa to społeczeństwem zamknięty. Państwo totalitarne. Platon poszukiwał harmonii społecznej. Arystoteles (384 - 322 pne). Uczeń Platona, ale różnił się od niego. Arystoteles był empirykiem i nie pisał jak powinno być, jak Platon, tylko jak jest. Chociaż tworzył też modele normatywne. Stawiał na szczęście jednostkowe. Państwo nie powinno kontrolować obywateli i pozwolić im samemu osiągnąć szczęście. Protoplasta myśli społecznej. Stwierdził, że człowiek jest zwierzęciem społecznym (politycznym, państwowym) - zoon politikon. Człowiek z natury jest stworzony do życia w zbiorowości. Jest to jednak wspólnota zróżnicowana. Niekiedy uważany za twórcę koncepcji komplementarnego zróżnicowania społeczeństwa, czyli ludzie różnią się od siebie, ale wzajemnie się uzupełniają. Także poszczególne klasy społeczne są sobie potrzebne. Arystoteles za podstawę społeczeństwa, za najważniejszych uważał klasę średnią. Zajmował się rozwojem historycznym społeczeństw, był zwolennikiem cyklicznego rozwoju społeczeństw. Myśl społeczna wczesnego średniowiecza i średniowiecza.

(…)

…, człowiek wolny, szlachetny, dobry, równy innym, szczęśliwy, a drugiej strony człowiek człowieka, poddany obróbce społecznej, ten wpływ ma charakter przede wszystkich degenerujący, taki człowiek jest sztuczny i zdeformowany, istotna koncepcja stanu natury i umowy społecznej;
Oświecenie anglosaskie:
- David Hume;
- Adam Smith, koncepcje podziału pracy społecznej, koncepcja człowieka jako zwierciadła;
- Jeremy Bentham, utylitaryzm, teoria racjonalnego wyboru, paradygmat teorii wymiany;
Oświecenie niemieckie:
- Immanuel Kant.
Bez oświecenia socjologia nie mogłaby powstać. Wpływ miała na to nie tylko myśl, ale czynniki zewnętrzne, jak zmiany w społeczeństwie. Bez tego też socjologia mogłaby się nie wykształcić.
Przemiany społeczne które przyczyniły się lub były niezbędne dla rozwoju socjologii…
…. przypadkową, wspólnotę ludzi zjednoczonych dla wspólnego celu i społeczność ludzką. Przyjmował, że społeczeństwo jak organizm, składa się z różnych organów, ale wzajemnie sobie potrzebnych. Różnice pomiędzy ludźmi wynikają z różnicy talentów, więc podział jest uzasadniony.
Myśl społeczna przed epoką oświecenia, czyli narodzin socjologii:
Silny normatywizm i finalistyczny punkt widzenia. Nie dotyczyła…
… będzie już tak funkcjonowała.
Woluntaryzm. Nie doceniano zasadniczo wszelkiego rodzaju uwarunkowań, które ograniczają możliwości człowieka, w szczególności ograniczeń dotyczących władzy. Rządzący może do woli modelować społeczeństwo, także człowieka. Człowiek swoją wolną wolę, z ewentualną pomocą Boga, może do woli ją wykorzystywać bez brania pod uwagę innych ludzi. W skrajnej postaci woluntaryzmu istota transcendentna…
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz