Ewolucja modelu partii politycznej

Nasza ocena:

5
Pobrań: 238
Wyświetleń: 805
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Ewolucja modelu partii politycznej  - strona 1 Ewolucja modelu partii politycznej  - strona 2 Ewolucja modelu partii politycznej  - strona 3

Fragment notatki:

Ewolucja modelu organizacyjnego partii politycznej Partia kadrowa a partia masowa Maurice Duverger dzieli partie ze względu na strukturę organizacyjną oraz funkcje, jakie pełnią one  wobec swych członków i wyborców na partie kadrowe i masowe. Podział ten nie uwzględnia liczby  członków partii. PARTIA KADROWA PARTIA MASOWA • podstawą organizacyjną  komitet  ( caucus ), czyli struktura obejmująca  swym zasięgiem znaczne terytorium,  bardzo luźna, niezorientowana na  przyciąganie dużej liczby członków • członkowie komitetu wchodzą do niego  na zasadzie kooptacji, a nie formalnych  reguł; kryterium kooptacji opierało się na  pozycji społecznej lub określonych  umiejętnościach • indywidualny, osobisty wymiar  uczestnictwa w miejsce reprezentacji  jakiejś spójnej i określonej grupy  społecznej • aktywność komitetu ma charakter  sezonowy, związany z cyklami  wyborczymi • komitet posiada dużą autonomię oraz  swobodę działania w ramach partii • struktura zdecentralizowana • wg Duvergera typ archaiczny, związany      z XIX-wiecznymi partiami działającymi  w warunkach ograniczonego prawa  wyborczego; w XX wieku pojawia się w  partiach republikańskich oraz w partiach  konserwatywnych i liberalnych • partia zwraca się przede wszystkim do  klas wyższych i średnich • konkurencja wyborcza ograniczona i  kontrolowana przez uczestników gry  politycznej • podstawą organizacyjną  filia  ( branch ),  która ma charakter terenowy i jest  wyraźnie nastawiona na przyciąganie  dużej liczby członków • wyraźnie sformalizowana struktura  wewnętrzna, rozbudowana aktywność,  mająca na celu utrzymanie ścisłego  związku z członkami • zebrania filii są regularne,  nieuzależnione od cykli wyborczych • partia angażuje się w organizowanie  swoim członkom życia pozapartyjnego;  przynależność do partii masowej równa  się określonemu stylowi życia • partia zwraca się do wyraźnie określonej  grupy społecznej • narodziny partii masowej należy wiązać  z pierwszymi partiami socjalistycznymi  (partiami klasy robotniczej) • model ten w późniejszym okresie został  rozpowszechniony i przyjęty przez partie  reprezentujące inny odcień ideologiczny • wzorzec wyborczy: ugrupowania starają  się opanować rynek wyborczy poprzez  zamykanie określonych segmentów  elektoratu Sigmun Neuman określa wyżej opisane typy partii jako odpowiednio  partię indywidualnej  reprezentacji  oraz  partię integracyjną  (rozbudowana działalność pozapolityczna, zajmowanie się  członkami „od kołyski po grób”). Partia wyborcza Koncepcja Otto Kirchheimera, wg którego w okresie powojennym w Europie wyjątkiem stały się 

(…)

… w
konstytucji lub w ustawach – ustawa o partiach politycznych, ordynacja wyborcza).
Organizacja – względnie trwałe, celowe uregulowanie ludzkich działań lub zachowań.
Instytucja – wyposażenie działań i zachowań w ramach organizacji w sens i znaczenie oparte na
odnoszących się do nich normach, wartościach i symbolach; instytucja ma szerszy sens kulturowy
od organizacji.
Proces instytucjonalizacji organizacji formalnych – wiąże się z wykształceniem w organizacji
określonych i specyficznych celów, wartości oraz norm rządzących jej działaniem; stają się one
przedmiotem identyfikacji członków, co z kolei wpływa na trwałość, stabilność i spójność
organizacyjną, a także na lojalność członków.
Proces instytucjonalizacji wiąże się z trwaniem organizacji w czasie, z nawarstwianiem się
kolejnych elementów sprawiających…
… się poprzednich
Byłe partie komunistyczne miały mocniejsze podstawy od pozostałych ugrupowań – fundamenty
organizacyjne, bazę członkowską oraz oparcie materialne. Na ich niekorzyść działało niechętne
nastawienie społeczeństwa i podmiotów politycznych.
Partie wyłaniające się z ruchów masowych (Solidarność) musiały wyodrębnić się z heterogenicznej
struktury i wykreować własny obraz ideowy. Często dochodziło do tego w atmosferze konfliktu
personalnego.
Przykład Solidarności: Porozumienie Centrum, Ruch Obywatelski – Akcja Demokratyczna, Forum
Prawicy Demokratycznej, później Akcja Wyborcza Solidarność.
Czynnikiem utrudniającym instytucjonalizację może być niejasność podziałów socjopolitycznych
(połączenie przekształceń politycznych, gospodarczych i społecznych), co prowadziło do
niejasności oblicza ideowo-programowego…
… struktury zdolne wchłonąć dużą liczbę osób, jednak nie stara się tego
dokonać
• rezygnacja z zaangażowanie członków w codzienną pracę oraz z ich współpracy w
sytuacjach szczególnych (np. kampania wyborcza)
• członkowie przestają być liczącą się bazą finansową partii; pojawienie się subwencji
rządowych
• wzrasta znaczenie elity przywódczej partii
• rezygnacja z reprezentacji jednej wyraźniej grupy…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz