Dyrektywy języka prawnego - omówienie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 168
Wyświetleń: 1211
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Dyrektywy języka prawnego - omówienie - strona 1 Dyrektywy języka prawnego - omówienie - strona 2

Fragment notatki:

Dyrektywy specyficzne dla języka prawnego to takie, któ­rych obowiązywanie w tym języku zakłada interpretator. Pośród licznych, opracowanych przez naukę prawa dyrektyw interpreta­cyjnych wykładni językowej za podstawowe uznać należy:
- dyrektywę domniemania języka potocznego,
- dyrektywę domniemania uniwersalnego języka prawnego,
- dyrektywę tożsamości znaczeniowej,
- dyrektywę kompletności.
Dyrektywa domniemania języka potocznego w stosunku do języka prawnego nakazuje interpretowanym zwrotom przypisywać takie znaczenie, jakie posiadają one w języku potocznym, chyba że obowiązuje już ustalone specjalne znaczenie na gruncie języka prawnego danego systemu (uniwersalnego). Znaczenie to może być również rezultatem rozumowań prawniczych, przeprowadzo­nych na gruncie przepisów prawa, gdy nie wynika z nich bezpo­średnio sens znaczeniowy. Wtedy należy posługiwać się tym znaczeniem, niezależnie od znaczenia równokształtnych zwrotów w języku potocznym. Punktem wyjścia do sformułowania przytoczonej wyżej dyre­ktywy są relacje występujące między językiem prawnym i języ­kiem potocznym. Język prawny (język aktów prawnych) różni się od języka potocznego pod względem znaczenia (semantyka) i funkcji (pragmatyka), brak jest różnic składniowych (syntaktycznych). Prawodawca używając języka prawnego stara się precyzyjnie określać powinny zachowanie ad­resatów norm. Zwraca także uwagę, by określone sformułowanie zwrotów tego języka pozostawiało niekiedy możliwość ich uści­ślenia przez organy stosujące prawo. Jednocześnie chodzi o takie sformułowanie przepisów prawnych, aby były one jak najbardziej zrozumiałe.
Dyrektywa domniemania uniwersalnego języka prawnego w stosunku do terminologii języka danego aktu prawnego nakazuję interpretowanym zwrotom przypisywać, po ewentualnym odrzuce­niu języka potocznego, takie znaczenie, jakie posiadają w uniwer­salnym języku prawnym, chyba że zostało ustalone w danym akcie prawnym inne określone znaczenie (definicja legalna). Wte­dy należy posługiwać się nim niezależnie od tego, jakie znacze­nie prawne mają równokształtne zwroty w uniwersalnym języku prawnym.
Jeżeli teoretycznie rozróżniamy język prawny jako język, w którym formułowane jest prawo i język prawniczy, w którym formułowane są wypowiedzi o prawie, to jednocześnie należy zwrócić uwagę na fakt, że język prawny występuje w dwóch postaciach. Jako:
- uniwersalny język prawny - język prawny ogólnie przyjęty na gruncie systemu prawa.
- język prawny aktu prawnego, który może zawierać odrębności w stosunku do języka uniwersalnego.
Opisane wyżej dyrektywy oparte są na domniemaniach, wyrazem czego jest użycie słów „chyba że...". W dyrektywie d ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz