Wykład - Uwaga, sugestia - definicja

Nasza ocena:

3
Pobrań: 28
Wyświetleń: 777
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wykład - Uwaga, sugestia - definicja - strona 1 Wykład - Uwaga, sugestia - definicja - strona 2

Fragment notatki:

Uwaga - definicja, rodzaje, cechy.
Uwaga - to koncentracja percepcyjna na niektórych bodźcach oddziaływujących na człowieka. Poprzez ową koncentracje percepcyjną rozumiemy kierowanie świadomości na określony przedmiot. Uwaga może być charakteryzowana przez zakres, natężenie, trwałość, podzielność, przerzutność.
W psychologii rozróżnia się 2 rodzaje uwagi:
uwagę mimowolną, która polega na koncentracji percepcji dokonanej przez właściwości bodźców i sytuacji, zwłaszcza zaś przez siłę bodźca niezależną od woli podmiotu;
uwagę dowolną, czyli taką, która polega na koncentracji percepcji w wyniku świadomego zamiaru i wysiłku podmiotu poznającego.
Sugestia - pojęcie i znaczenie.
Sugestia to rodzaj bezpośredniego przekazu, poprzez który dana osoba wywiera wpływ na decyzje, przekonania, myśli, opinie i zachowanie innej osoby lub grupy osób, nie odwołując się do racjonalnej argumentacji i nie stosując przymusu.
(według artykułu 171 KPK §4 zabrania się stawiania pytań podczas przesłuchania, które osobie przesłuchiwanej sugerowałyby treść odpowiedzi).
W zasadach taktyki przesłuchania świadka pojawia się: Dyrektywę unikania sugestii - dyrektywa ta wynika z art. 171 § 3 k.p.k. Należy pamiętać, że sugestia może być zawarta nie tylko w treści pytań zadawanych świadkowi, ale także może być zawarta w intonacji głosu przesłuchującego, czy w mimice jego twarzy.
W sferze pytań zawierających sugestię w teorii kryminalisty­ki (Lipmann, Binet, Stem) za sugestywne uważa się pytania:
rozstrzygające, np. czy sprawca miał pistolet?
wyczekujące, np. czy sprawca nie miał przypadkiem pistoletu?
nierozdzielcze, np. czy sprawca miał w ręku pistolet czy rewol­wer?
błędnej implikacji, np. jeżeli sprawca miał coś w ręce, to musiał to być pistolet, z którego następnie padł strzał?
Sugestia tak w pytaniach, jak i w tonie głosu i mimice twarzy jest bardzo groźnym dla prawdy zjawiskiem. Dla jej uniknięcia można dać następujące zalecenia:
przesłuchujący powinien przyjąć stałą, obiektywną posta­wę wobec wszelkich informacji podawanych przez świadka, a za­tem nie może jednych wypowiedzi przyjmować z widoczną aproba­tą, zaś innych krytycznie lub sceptycznie,
w czasie przesłuchania należy się powstrzymać od wyraża­nia nie tylko słowem, ale także gestem czy grymasem swego stosun­ku do treści wypowiedzi świadka.
W swych wypowiedziach przesłuchujący powinien unikać wszelkich sugestywnych sformułowań, a zwłaszcza pytań sugestyw­nych, takich, jak np. wyżej wskazane,
Wszelkie przypominanie świadkowi o faktach, o których w sposób oczywisty zapomniał - musi być niezwykle ostrożne, bo­wiem prawie każde przypominanie kryje w sobie znaczną sugestię. W przypominaniu można, lecz także ostrożnie posłużyć się zasada­mi kojarzenia, np. w czasie (pytanie o to, co świadek robił przed lub po zapomnianym przez niego fragmencie zdarzenia), kojarzenia w przestrzeni (np. pytanie świadka, czy stał w chwili zdarzenia sam w danym miejscu) itp. W każdym przypominaniu konieczne jest za­chowanie daleko posuniętego umiaru, gdyż nawet w najpełniejszych i najbardziej zgodnych z prawdą zeznaniach może się zdarzyć zapom­nienie przez świadka jakiegoś szczegółu czy całego fragmentu zdarze­nia. Uporczywe nalegania na przypomnienie sobie może doprowadzić do zmyślenia przez świadka jakichś elementów jego wypowiedzi.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz