Wykład - Podmiotowość narodu, strony wojującej i powstańców

Nasza ocena:

3
Pobrań: 231
Wyświetleń: 1568
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wykład - Podmiotowość narodu, strony wojującej i powstańców - strona 1

Fragment notatki:

Podmiotowość narodu, strony wojującej i powstańców.
Podmioty te zaliczają się do podmiotów nietrwałych. Nietrwały status tych podmiotów wynika z tego, że dążą do utworzenia państwa i jeżeli te działania zostaną zakończone sukcesem to te podmioty zwykle tworzą jednostkę geopolityczną (państwo).
a) Naród walczący o niepodległość:
Jeszcze w okresie I Wojny Światowej część państw uznawała prawa narodów do tworzenia własnych państw (np. Komitet Narodowy Polski, czechosłowacka Rada Narodowa). We współczesnym prawie międzynarodowym powszechnie uznaje się prawo narodów do samostanowienia. Włączone jest to jednak do generalnego prawa do secesji, ale w przypadku uzyskania pewnej samodzielności taki naród może dążyć do utworzenia państwa.
b) Strona wojująca:
Uznanie za stronę wojującą - wykształciło się w I połowie XIX w. w okresie ruchów niepodległościowych w Ameryce i Europie - stosowanie tego uznania oznacza, iż ruch niepodległościowy, wojna domowa lub powstanie przekształca się z konfliktu o charakterze wewnętrznym w konflikt o charakterze międzynarodowym; konsekwencją takiego uznania jest nabycie przez grupę powstańczą praw i obowiązków państwa prowadzącego wojnę, poza tym rząd strony wojującej staje się odpowiedzialny za wydarzenia, które mają miejsce na terytorium podlegającemu jego władzy; uznające podmioty zobowiązane są zaś do zachowania neutralności. Uznanie za stronę wojującą zwykle związane jest z następującymi kryteriami, które taka strona powinna spełnić aby uzyskać uznanie międzynarodowe:
obiektywne (prawne) - warunki (jeśli choć jeden z nich nie jest spełniony, dochodzi do uznania przedwczesnego):
a) powstańcy mają własny rząd i organizację wojskową;
b) rząd ten kontroluje pewną część objętego wojną domową terytorium w sposób rzeczywisty;
c) siły powstańcze prowadzą działania wojenne w sposób zorganizowany pod jednolitym dowództwem i przestrzegają przewidzianych przez prawo międzynarodowe sposobów ich prowadzenia;
2) subiektywne (polityczne) - np. prawdopodobieństwo sukcesu powstańców, istnienie bezpośredniego własnego interesu;
W przypadku, jeżeli państwo decyduje się na uznanie za stronę wojującą, to takie państwo powinno zachować neutralność wobec stron uczestniczących w tym konflikcie.
Jeżeli nie są spełnione te wszystkie przesłanki, można taką stronę uznać za powstańców.
Uznanie podmiotów nietrwałych ma charakter konstytutywny.
c) Powstańcy:
Uznanie za powstańców - instytucja z końca XIX w., pochodzenia amerykańskiego; grupa powstańcza nie jest upoważniona do uzyskania statusu strony wojującej, jeżeli: ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz