Wpływ tarcia na wielkość parcia i odporu gruntu-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 602
Wyświetleń: 1519
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu

Fragment notatki:

fizyczna interpretację współczynników parcia.
Wpływ tarcia na wielkość parcia i odporu gruntu.
parcie na powierzchni ściany w znaczącym stopniu zmniejsza tarcie poziome, a w szczególności moment wywołujący. Ogólnie rzecz biorąc wskazane jest uwzględnienie kąta parcia ponieważ przesunięcie ścianki na zewnątrz towarzyszu działaniu siły pionowej ku dołowi. Jednakże w każdym konkretnym przypadku należy rozpatrzyć słuszność tego założenia. Gdy występuje parcie między ścianką i gruntem linie poślizgu przy odporze granicznym różniły się znacznie od linii prostych w przeciwieństwie do parcia granicznego przy którym te różnice są nieznaczne. W przypadku parcia czynnego tarcie najczęściej wpływa na zwiększenie oporu gruntu (w biernym odwrotnie). W przypadku gruntów niespoistych zakłada się, że kąt tarcia między gruntem a ścianą = 0. Kierunek reakcji Ri jako wypadkowej ze składowej normalnej Ni i siły tarcia Ti wyznaczamy odejmując od kierunku normalnego do płaszczyzny odłamu kąt tarcia wewnętrznego. Największą wartość parcia otrzymano dla płaszczyzny pod kątem 450 + φ/2. Siły tarcia i spójności na pionowej ścianie zmieniają kierunek parcia o kąt σ - kąt tarcia gruntu o ścianę. W gruncie spoistym składowa styczna jest częściowo równoważona przez siłę tarcia od nacisku normalnego a częściowo przez odpór spójności. Siły parcia gruntu sypkiego w przypadku szorstkości ściany σ≠0. W przypadku gdy sigma =0 i alfa=900. Otrzymuje się Kas = K i Kps = Kp. W przypadku pionowej ściany i gruntu sypkiego (c=0)
Wpływ tarcia na wielkość parć - parcie na powierzchni ściany w znaczącym stopniu zmniejsza tarcie poziome, a w szczególności moment wywołujący. Ogólnie rzecz biorąc wskazane jest uwzględnienie kąta parcia ponieważ przesunięcie ścianki na zewnątrz towarzyszu działaniu siły pionowej ku dołowi. Jednakże w każdym konkretnym przypadku należy rozpatrzyć słuszność tego założenia. Gdy występuje parcie między ścianką i gruntem linie poślizgu przy odporze granicznym różniły się znacznie od linii prostych w przeciwieństwie do parcia granicznego przy którym te różnice są nieznaczne. W przypadku parcia czynnego tarcie najczęściej wpływa na zwiększenie oporu gruntu (w biernym odwrotnie). W przypadku gruntów niespoistych zakłada się, że kąt tarcia między gruntem a ścianą = 0. Kierunek reakcji Ri jako wypadkowej ze składowej normalnej Ni i siły tarcia Ti wyznaczamy odejmując od kierunku normalnego do płaszczyzny odłamu kąt tarcia wewnętrznego. Największą wartość parcia otrzymano dla płaszczyzny pod kątem 45 ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz