Traktat nicejski

Nasza ocena:

5
Pobrań: 147
Wyświetleń: 980
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Traktat nicejski - strona 1 Traktat nicejski - strona 2 Traktat nicejski - strona 3

Fragment notatki:

Traktat nicejski Celem zainaugurowanej 14 lutego 2000 r. konfe­rencji międzyrządowej było uzgodnienie niezbędnych - z punktu widzenia przyszłego rozszerzenia UE - reform instytucjonalnych, które nie zostały rozstrzygnięte w Am­sterdamie w 1997 r. Za trzy najważniejsze tego rodzaju kwestie uznano: podział głosów w Radzie UE i system po­dejmowania decyzji kwalifikowaną większością głosów, skład Komisji Europejskiej (liczba komisarzy) oraz zakres decyzji podejmowanych kwalifikowaną większością gło­sów. Te trzy zagadnienia, stanowiące tzw. „pozostałości z Amsterdamu”, wypełniły zasadniczo agendę konfe­rencji, którą rozszerzono ponadto o problematykę tzw. ściślejszej współpracy. Konferencję międzyrządową zakończono uzgodnie­niem nowego traktatu podczas spotkania Rady Euro­pejskiej w Nicei, w nocy z 10 na 11 grudnia 2000 r. Ustalenia traktatu nicejskiego zostały oficjalnie uznane za wystarczające do przystąpienia do rozszerzenia Unii. Traktat nicejski, po ostatecznym zredagowaniu i podpisa­niu w Nicei 26 lutego 2001 r., został poddany procedu­rze ratyfikacyjnej. Dobiegła ona końca 18 grudnia 2002 r., a traktat wszedł w życie 1 lutego 2003 rok u. W deklaracji zamieszczonej w aneksie do traktatu nicejskiego przewidziano dalszą debatę na temat przy­szłości Unii Europejskiej. Miała ona dotyczyć przede wszystkim następujących kwestii: jak ustalić i moni­torować bardziej szczegółowy podział kompetencji pomiędzy Unią Europejską i państwami członkowskimi, odzwierciedlający zasadę subsydiarności; statusu Karty Praw Podstawowych UE przyjętej na szczycie w Nicei; uproszczenia traktatów w celu uzyskania ich większej czytelności i przejrzystości; roli narodowych parlamentów w przyszłej konstrukcji europejskiej. Na szczycie Unii Europejskiej w Laeken 14-15 grudnia 2001 roku państwa członkowskie UE przyjęły deklarację w sprawie przyszłości Unii Europejskiej. W deklaracji na­kreślono szeroki zakres przyszłej debaty, poprzedzającej następną konferencję międzyrządową, wykraczający poza tzw. pozostałości z Nicei. Postanowiono, że de­batę poprowadzi ustanowiony przez Radę Europejską Konwent (Convention) pod przewodnictwem Valéry'ego Giscarda d'Estaing. Na wiceprzewodniczących Konwentu zostali wybrani Guliano Amato i Jean-Luc Dehaen e. Poza tym ścisłym prezydium, Konwent składa się z dwudziestu ośmiu przedstawicieli rządów piętnastu państw człon­kowskich i trzynastu państw kandydujących (po jednym z każdego państwa członkowskiego i kandydującego), czterdziestu sześciu przedstawicieli parlamentów naro­dowych (po dwóch z każdego państwa członkowskiego i kandydującego), szesnastu członków Parlamentu Euro­pejskiego i dwóch przedstawicieli Komisji Europejskiej: jest to łącznie sto pięć osób. Delegaci rządów i parla­mentów państw kandydujących zostali włączeni w prace Konwentu, ale nie dysponują prawem weta wobec kwestii uzgodnionych na drodze consensusu przez delegatów pochodzących z krajów członkowskich UE. ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz