SPEKTROFOTOMETRIA UV/VIS

Nasza ocena:

5
Pobrań: 273
Wyświetleń: 2002
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
SPEKTROFOTOMETRIA UV/VIS - strona 1 SPEKTROFOTOMETRIA UV/VIS - strona 2 SPEKTROFOTOMETRIA UV/VIS - strona 3

Fragment notatki:


SPEKTROFOTOMETRYCZNE METODY ANALIZY SUBSTANCJI - SPEKTROFOTOMETRIA UV/VIS Absorpcja (pochłanianie) promieniowania elektromagnetycznego polega na zmniejszaniu natężenia promieniowania przechodzącego przez daną substancję. Absorpcja ma najczęściej charakter selektywny, czyli zależy od długości fali światła przechodzącego przez daną substancję - stąd widma absorpcji są charakterystyczne dla danych substancji. Długość fali światła widzialnego zawiera się w przedziale 400-800 nm. Fale krótsze, leżące w obszarze nadfioletu dzieli się na nadfiolet daleki (10-200 nm) oraz nadfiolet bliski (200-400 nm). Pasma absorpcyjne obserwuje się w nadfiolecie bliskim oraz świetle widzialnym (substancje absorbujące promieniowanie z zakresu widzialnego widzimy jako barwne).
Ugrupowania atomów z wielokrotnymi wiązaniami, stwarzającymi możliwość absorbowania światła nazywane są chromoforami. Do typowych chromoforów należą np.: grupa ketonowa, etylenowa, nitrowa, azowa, nitrozowa oraz grupy aromatyczne. Ilościowy opis absorpcji energii przez substancje ujęty został w postaci matematycznej w prawach Lamberta oraz Beera.
Prawo Lamberta - absorpcja promieniowania monochromatycznego przez jednorodny układ absorbujący jest proporcjonalna do grubości warstwy absorbującej, przy czym względne zmniejszenie natężenia światła przechodzącego (I) przez układ jest niezależne od natężenia światła padającego (I 0 ).
Prawo Beera stwierdza, że absorbancja jest proporcjonalna do stężenia substancji absorbującej Prawa te opisuje równanie:
gdzie: ε - molowy współczynnik absorpcji [wielkość charakterystyczna dla danej substancji przy danej długości fali, wyrażana w dm 3 /mol cm], c - stężenie molowe [mol/dm 3 ], l - droga optyczna [cm]. Przy zachowaniu stałej grubości warstwy absorbującej zależność absorbancji od stężenia ma charakter liniowy, jednak w przy wyższych stężeniach występuje odchylenie od prostoliniowości (dodatnie lub ujemne), spowodowane przemianami chemicznymi zachodzącymi w badanym roztworze.
W układzie zawierającym kilka składników absorbujących, absorbancja układu równa jest sumie absorbancji poszczególnych składników przy danej długości fali:
Podstawowymi elementami aparatury spektrofotometrycznej UV/Vis są: lampa emitująca promieniowanie (wodorowa, deuterowa, wolframowa, ksenonowa, rtęciowa); monochromator (siatka dyfrakcyjna, pryzmat); detektor (fotopowielacz, fotokomórka). CZĘŚĆ PRAKTYCZNA - SPEKTROFOTOMETRYCZNE WYZNACZANIE STĘŻENIA JEDNEGO SKŁADNIKA
Oznaczanie pojedynczego składnika, selektywnie absorbującego światło o określonej długości fali prowadzi się przy długości fali odpowiadającej maksimum absorpcji. Pomiary polegają na porównaniu natężenia wiązki promieniowania przechodzącego przez badaną próbkę oraz próbkę odniesienia (np. rozpuszczalnik). Do oznaczeń można wykorzystywać również produkty powstające w wyniku reakcji chemicznych badanego związku z odpowiednim odczynnikiem (specyficzność i ilościowość reakcji, trwałość produktu). Zależność między wynikiem pomiaru a zawartością oznaczanego składnika ustala się za pomocą próbek wzorcowych.

(…)

… jest redukcja kwasów fosforowolframowego i fosforomolibdenowego (odczynnik Folina-Ciocalteu) do odpowiednich tlenków przez oksydację aminokwasów aromatycznych [tyrozyna, tryptofan] katalizowaną przez jony Cu+ związane z białkiem. Powstające produkty reakcji mają intensywną niebieską barwę. Wykonanie: Sporządzić serię wzorcowych roztworów białka [albuminy surowicy wołowej = BSA] o stężeniach od 0 do 1 mg/ml…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz