skrypt - nauka o państwie i polityce

Nasza ocena:

3
Pobrań: 1750
Wyświetleń: 3724
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
skrypt - nauka o państwie i polityce - strona 1 skrypt - nauka o państwie i polityce - strona 2 skrypt - nauka o państwie i polityce - strona 3

Fragment notatki:

Podstawowe zagadnienia nauki o państwie i polityce- refleksja filozoficzna, refleksja socjologiczna, refleksja prawnicza

Od zawsze poszukiwała odpowiedzi na pytania, jak powstało państwo i czym jest.

Filozofia zastanawia się, czy państwo powinno być dobrem wspólnym. Poszukuje wzoru najlepszej organizacji państwowej. Współcześnie filozofia krytycznie ocenia państwo. Michael Fouchou mówi, że państwo jest najokrutniejszy z potworów (podążając za myślą Nietschego). Nauka o państwie jest gałęzią nauk prawnych. Wg nich państwo jest podmiotem prawa i porządkiem prawa. Wg opracowania Winczorka i Staweckiego istotne spory toczą się wokół objęcia zakresem nauk prawnych problematyki państwa. Spotykamy tu różne stanowiska, od zwolenników nauki, (teorii) państwa i prawa, zdaniem których prawo jest przejawem istnienia państwa i nie sposób prawa wyjaśnić bez analizowania go w ścisłym związku z państwem, aż po autorów, którzy kwestionują nierozerwalność państwa i prawa twierdząc, że problemy państwa stanowią przedmiot socjologii polityki bądź politologii, ale nie nauk prawnych. W tej kwestii najbardziej uzasadnione wydaje się jednak umiarkowane stanowisko. Pewne zagadnienia dotyczące państwa, zwłaszcza sposobu jego organizacji i zasad działania poszczególnych organów władzy publicznej, powinny być uznawane za przedmiot nauk prawnych. We współczesnym świecie występuje bowiem nadal silny związek między strukturą państwową a prawem obowiązującym. Przyjęcie takiego wniosku nie powinno jednak prowadzić do wniosku, że o prawie można mówić wyłącznie w związku z państwem, a o państwie nie można w żadnym razie mówić odrywając się od rozważań nad prawem.

Nauka o polityce (przedmiot badań, zakres dyscypliny, historia i rozwój)

Polityka była przedmiotem rozważań

  • teologicznych
  • filozoficznych
  • socjologicznych
  • psychologicznych


Politologia jest powiązana z tymi wszystkimi naukami. Nie ma wyraźnej granicy między tym gdzie się zaczyna, a gdzie kończy polityka. Część rzeczy w życiu zamienia się w polityczne, a część przestaje nimi być – przemieszczanie polityki do sfer niepolitycznych.

Pod wpływem empiryzmu nauki społeczne chciały formułować prawa takie jak w naukach ścisłych. Empiryzm miał wpływ na kierunek rozwoju nauki o polityce.

Koncepcje na temat wieku nauki o polityce:

  • polityka to jedna z najstarszych nauk (np. Grecy)
  • polityka to młoda dyscyplina (przełom XIX/XX w. lub II poł. XX w.)


UNESCO opracowało katalog spraw (standardowe zagadnienia przedmiotu wiedzy o polityce), które składają się na przedmiot badań nauki o polityce (1948). Było to skutkiem II wojny światowej, gdyż próbowano empirycznie odpowiedzieć na pytanie, jak powstały totalitaryzmy.

  • teoria polityki (doktryny, teorie polityczne)
  • instytucje polityczne (rządy, administracja)
  • struktury (partie, grupy, opinia publiczna)
  • stosunki międzynarodowe

Nauka o polityce jest nauką interdyscyplinarną; rozwinęła się po I WŚ ; zaczęła tłumaczyć politykę jako systemowy układ.Państwo traktowane jest jako twór centralistyczny.

Nie da się stworzyć jednej koncepcji państw w dziedzinie nauk politycznych:
- państwo jako porządek instytucji – dba o stworzenie takiego systemu decyzji, które będzie miał trwałą legitymizację
-państwo jako element systemu politycznego
-neomarksizm – państwo jest aparatem urzeczywistniającym interesy klasy panującej; odzwierciedla układ sił – kto rządzi, a kto podlega władzy
- feminizm – państwo jako związek mężczyzn pomijającym kobiety
-neokorporacjonizm – państwo jest najwyższą instytucją, ale tylko sterowania i organizowania społeczeństw
- etatyzm (szkoła realizmu) – państwo posiada swoje preferencje, zasoby, środki, jest wszechobecne

Można je rozumieć:

  • wąsko – państwo aparatem władzy (jak u Engelsa) – państwo utożsamiamy z tym wszystkim, co robi rząd (wg koncepcji anglosaskiej), reguluje konflikty społeczne
  • szeroko – państwo obejmuje ludność, terytorium, funkcjonalność, normatywność i instytucjonalizm; jest systemem obejmującym terytorium, ludność i zakres władzy; funkcje – urzeczywistnia interesy obywateli – organizuje podział dóbr i wartości.


Współcześnie autorzy dochodzą do wniosku, że państwo jest tematem kontrowersyjnym, definiuje się je na różne sposoby:

  • teoria organiczna – państwo jako całościowa organizacja posiadająca funkcje, cele i strukturę

(...)

Koncepcja narodu w koncepcji Ernesta Gellnera.
W dziele „Narody i nacjonalizm" Ernest Gellner (angielski politolog) mówi o dwóch koncepcjach narodu: (obie mieszczą się w koncepcji republikańskiej i etnicznej)

1) Kulturowa – rozwój społeczeństwa można podzielić na 3 etapy – przedagrarny, agrarny i industrialny – dopiero w tej trzeciej fazie można mówić o wytworzeniu narodu. W epoce industrialne mają miejsce takie zjawiska jak równość, uwolnienie, mobilność, upowszechnienie się pisma – to ono doprowadza do rozpowszechnienia edukacji – jest to powszechna, wręcz globalna edukacja historyczna, polityczna. Następuję identyfikacja całych rzesz zbiorowości, edukacja jest więc twórcą nowoczesnych narodów. Poczucie przynależności do pewnej grupy kulturowej. Etnos – udowodnienie przynależności.

2) Woluntarystyczna – przynależność do narodu poprzez wybór, poprzez wspólnotę kultury, obyczajów. Koncepcja ta jest wykorzystywana przez mniejszości narodowe w poszczególnych państwach. Przynależę, bo poczuwam się do przynależności(...).

Państwa narodowe maja coraz mniej do powiedzenia jeśli chodzi o sferę gospodarki, muszą rezygnować ze swojej suwerenności na rzecz działających w skali globalnej firm i organizacji – czy państwo narodowe traci więc racje bytu? Czy odchodzi w przeszłość? Daniel Bell twierdzi, że państwo jest dziś za duże do rozwiązywania pewnych problemów w skali regionalnej, ale jest również za małe do rozwiązywania problemów w skali globalnej. Socjologowie i ekonomiści mają różne wizje porządku globalnego. Jedna z prognoz przewiduje zanik państw narodowych, unifikację na poziomie regionalnym i globalnym pod egidą ponadnarodowego rządu światowego – jest to jednak wizja skrajna. W dyskusjach podkreśla się, że procesy globalizacji kulturowej wpływają na kształtowanie się ponadnarodowej sfery publicznej, w której funkcjonuje wielość konkurencyjnych treści kulturowych, alternatywnych idei, wartości, ideologii. Uważa się, że jedna tradycję narodową zastąpi wielość tradycji. Świat odejdzie od silnego zakorzenienia w tradycjach lokalnych w kierunku unifikacji. Wizje te wywołują reakcje obronne społeczeństw, jakby ludzie bali się życia w globalnym świecie. Zagrożenie poczucia tożsamości narodowej wzmacnia tendencje do samoobrony, renesans lokalizmu, odżywanie więzi lokalnych, nostalgię historyczną, rozkwit zainteresowania własną historią. U Giddensa mamy do czynienia z wizją światowego społeczeństwa obywatelskiego, ewolucją od wspólnot opartych na więziach etniczno-kulturowych do wspólnot opartych na solidarności obywatelskiej – naród kosmopolityczny. Propozycje tak ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz