Rada Nieustająca

Nasza ocena:

3
Pobrań: 546
Wyświetleń: 2142
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Rada Nieustająca - strona 1 Rada Nieustająca - strona 2

Fragment notatki:


Rada Nieustająca. Centralna instytucja admini­ stracyjna - Rada Nieustająca 1975 rok - miała pełnić funkcje rządu central­ nego, ograniczając jednocześnie maksymalnie władzę królewską. Li­ czyła ona - oprócz króla - 36 członków, tzw. konsyliarzy, powoływa­nych co dwa lata przez sejm (w połowie przez senat, w połowie przez izbę poselską). Spośród posłów powoływany był marszałek Rady. Oprócz zebrań plenarnych, Rada Nieustająca prowadziła prace w pię­ ciu departamentach: Interesów Cudzoziemskich (z królem jako przewodniczącym, w składzie 4 członków), Policji, czyli Dobrego Porządku (nadzór administracyjny nad miastami królewskimi), Wojskowym (przejął on także funkcje zlikwidowanych w 1776 roku komisji wojskowych - koronnej i litewskiej), Sprawiedliwości, Skarbowym. Z wyjątkiem pierwszego, pozostałe departamenty liczyły po ośmiu członków. Na ich czele stali odpowiedni ministrowie, jedynie Departa­ mentem Sprawiedliwości - z braku ministra - kierował jeden z konsy liarzy. Wszystkie departamenty miały własne kancelarie, zatrudniają­ ce tzw. subalternów, czyli archiwistów, kopistów, kancelistów itp. Naj­ większe znaczenie miała kancelaria generalna całej Rady, pełniąca funkcje koordynacyjne. Wszystkie decyzje, zgodnie z zasadą kolegialności, zapadać miały absolutną większością głosów. Do Rady należało kierownictwo i nadzór nad administracją w państwie, inicjatywa ustawodawcza, kontrola urzędników centralnych, a od 1776 roku także interpretacja obowią­ zującego prawa. Członkowie Rady ponosili odpowiedzialność przed są­ dem sejmowym za przekroczenie swych uprawnień. Rada i jej departa­ menty miały obradować dwa razy w tygodniu, choć w praktyce obrado­ wały rzadziej. Kworum ustalono na mniej niż połowę składu (15 na 36 członków), co wiązało się z zasadą, że członek kolegium ma przepra­ cować rocznie tylko 6 miesięcy. Od osób starających się o stanowisko konsyliarza wymagano odtąd także pewnej praktyki w administracji lub służbie państwowej, co stwarzało podstawy prawne do formowania w Polsce nowożytnej kadry urzędniczej. Poczęto też dbać o etykę urzędników, formułując postano­ wienia mające zapobiegać korupcji i łapówkarstwu. Wyraźnie zakaza­no pobierania od interesantów dodatkowych opłat za załatwienie spra­ wy. Równocześnie wprowadzono stałe pensje dla członków Rady Nie­ ustającej celem wyeliminowania nacisków na konsyliarzy ze strony ko­terii magnackich, czy obcych dworów. Powołana w 1775 r- pełniła funkcje rządu centralnego, ograniczając zarazem władzę królewską. Liczyła ona -oprócz króla 36 członków /tzw. konsyliarzy/ powoływanych przez sejm co dwa lata ( w połowie przez senat połowie przez sejm ). Spośród posłów powoływany był marszałek Rady. Prowadziła prace na zebraniach plenarnych i w pięciu departamentach: ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz