Pozioma osnowa geodezyjna- opracowanie

Nasza ocena:

5
Pobrań: 357
Wyświetleń: 1162
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Pozioma osnowa geodezyjna- opracowanie - strona 1 Pozioma osnowa geodezyjna- opracowanie - strona 2 Pozioma osnowa geodezyjna- opracowanie - strona 3

Fragment notatki:

Pozioma osnowa geodezyjna stanowi usystematyzowany zbiór punktów, których
wzajemne położenie na powierzchni odniesienia zostało określone przy zastosowaniu techniki
geodezyjnej. Dzieli się na:
a) osnowa podstawowa I klasa
b) osnowa szczegółowa II i III klasa
c) osnowa pomiarowa IV
a) Tworzą ją sieci geodezyjne rozwiązywane równocześnie na obszarze całego kraju, o
najwyższej dokładności oraz określonym, równomiernym zagęszczeniu. Osnowa ta powinna
służyć celom naukowym, obronności kraju, a także do nawiązywania osnów szczegółowych.
Powinna ona tworzyć sieć kątowo liniową obliczoną na podstawie pomiarów geodezyjnych,
astronomicznych i grawimetrycznych. Stopień zagęszczenia osnowy I klasy powinien
wynosić co najmniej 1 punkt na 60km2. W skład osnowy I klasy wchodzą:
1) sieć astronomiczno - geodezyjna, która powinna charakteryzować się
-
przeciętną odległością między sąsiednimi punkami ok. 20km
- odpowiednio rozmieszczonymi elementami liniowymi, punktami Laplace'a i punktami
niwelacji astronomiczno - grawimetrycznymi
- średnim błędem kąta po wyrównaniu max 0,7' ' (2,2cc )
- średnim błędem względnym długości boku max 3 106 km
2) sieć wypełniająca, która powinna posiadać:
-
przeciętne odległości między sąsiednimi punktami ok.. 7km
-
średni błąd pomiaru kąta po wyrównaniu 1,2' ' (3,7 cc )
-
średni błąd względny długości boku 5  10 6 km
Dopuszczalne średnie błędy pomiaru kątów wynoszą:
-
dla sieci astronomiczno - geodezyjnej 0,5' '
-
dla sieci wypełniającej 1' '
Dopuszczalny błąd względny długości boku wynosi:
-
dla sieci astronomiczno - geodezyjnej 1,5  10 6 km
-
dla sieci wypełniającej 2,5  10 6 km
b) Punkty osnowy szczegółowej zaliczamy do II i III klasy. Osnowę II klasy stanowi zbiór
punktów będących rozwinięciem osnowy I klasy. Osnowę tę zakłada się w celu:
-
sporządzania map wielkoskalowych głównie metodami fotogrametrycznymi
- wykonywania pomiarów realizacyjnych związanych z przeniesieniem na grunt
wszelkiego rodzaju projektów inżynierskich
-
nawiązania osnowy III klasy i wyznaczenia punktów osnowy pomiarowej
Osnowa II klasy powinna być zakładana jako powierzchniowa sieć kątowo-liniowa.
Można ją także zakładać jako triangulację lub poligono -triangulację. Stopień zagęszczenia
osnowy II klasy (łącznie z punktami klasy I) powinien wynosić:
-
na terenach intensywnie zainwestowanych 1 punkt na 0,8km2
-
na terenach rolnych 1 punkt na 1,5km2
-
na terenach zwartych kompleksów leśnych 1 punkt na 12km2
Osnowę szczegółową II klasy należy rozwiązywać jako sytuacyjno-wysokościową,
wyznaczając wysokości jej punktów metodą niwelacji trygonometrycznej ze średnim błędem
 0,05m . Średni błąd wyznaczenia położenia punktów osnowy II klasy po wyrównaniu nie
powinien przekraczać  0,05m .
Osnowę szczegółową III klasy stanowi zbiór punktów będący rozwinięciem osnowy klasy
II. Osnowa ta służy do nawiązywania osnowy pomiarowej i wykonywania szczegółowych
pomiarów geodezyjnych. Osnowa III klasy powinna być zakładana:
-
na terenach ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz