Ojcowie Kapadoccy - podział

Nasza ocena:

3
Pobrań: 28
Wyświetleń: 959
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Ojcowie Kapadoccy - podział - strona 1 Ojcowie Kapadoccy - podział - strona 2

Fragment notatki:

OJCOWIE KAPADOCCY Grzegorz z Nazjanzu - przyjaciel Bazylego Wlk., kapłan, bp Konstantynopola, atakował arian, wyższość wiary nad logiką, wiary nie można zastąpić rozumem Bazyli Wielki - założyciel klasztoru o charakterze eremickim, bp Cezarei, atakował Eunobiusza, rozwijał problem zła, istnienia świata i wędrówki duszy Grzegorz z Nyssy - brat Bazylego, retor, walczył z arianami, Bóg stworzył wszystko, Jego Słowo jest wszystkim, wszystko zostało stworzone dla człowieka, tylko Bóg jest nad człowiekiem, człowiek jest obrazem Boga Nemezjusz - wykorzystywał antropologię Arystotelesa tworząc wstęp do antropologii średniowiecznej
FILOZOFIA W IV W. - święty Augustyn a. ŻYCIE ŚW. AUGUSTYNA JAKO POSZUKIWANIE PRAWDY
Św. Augustyn (354- 430) urodził się w Tagaście, w Numidii. Miał ojca poganina i matkę chrześcijankę. W mieście ojczystym, potem w Kartaginie, Rzymie i Mediolanie uczył retoryki. Pisma Cycerona pobudzały go do badań filozoficznych. Choć wychowywany przez matkę w chrześcijaństwie, usposobiony był doń niechętnie; pierwotnie wyznawał manicheizm z jego skrajnym dualizmem dobra i zła. Później, odkrywszy braki tej doktryny, przerzucił się do sceptycyzmu akademickiego. W 386 roku wraca do dogmatycznej filozofii, a kazania biskupa Ambrożego nawróciły go do Kościoła. Ochrzczony w 387 roku powrócił do Afryki i tam spełniał czynności kapłańskie, od 395 roku jako biskup Hippony. Z zapałem bronił Kościoła i zwalczał herezje, nawet te, które jego samego pociągały dawniej: manicheizm, donacjanizm, pelagianizm. Filozoficzne zainteresowania Augustyna pod koniec życia coraz więcej ustępowały miejsca teologicznym.
Koleje życia u Augustyna były burzliwe, charakter miał namiętny niejednolity i niepohamowany, umysł gwałtownie przerzucający się od stanowiska do stanowiska. Powiedziano o nim, że „u żadnego wielkiego myśliciela nie było takiej odległości między szczytami a najniższymi punktami, jaka było u Augustyna”, a także, że między świętymi Kościoła nie było takiego, który byłby tak mało święty, a tak bardzo ludzki jak on. Zmagała się w nim potrzeba czystej duchowości i płomienna zmysłowość; walczył w nim filozof; zwolennik autonomii myśli z chrześcijaninem, poddany Kościołowi i jego dogmatom.. Najważniejsze prace: dialogi i pisma filozoficzne, 4 tomy O państwie Bożym , 2 tomy - główne dzieło, zawiera jego poglądy historiozoficzne;
pisma egzegetyczne przeciw Manichejczykom. Wyznania - przedstawiają stanowisko Augustyna w osobistej, na wpół pamiętnikarskiej, na wpół modlitewnej formie; O Trójcy Świętej - systematyczny wykład poglądów teologicznych; Retractationes (streszczenie własnych pism i streszczenie w duchu kościelnym)
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz