Obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych

Nasza ocena:

5
Pobrań: 56
Wyświetleń: 840
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych - strona 1 Obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych - strona 2 Obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych - strona 3

Fragment notatki:

Obliczanie wskaźników powierzchniowych i kubaturowych
Zasady obliczeń
Pola powierzchni poziomych i pionowych ob­licza się zgodnie z rzeczywistymi wymiarami, a w wypadku pochylonych przyjmuje się ich rzut pionowy na płaszczyznę poziomą. Pola te podaje się w m2 z dokładnością do dwóch znaków po przecinku.
Powierzchnia zabudowy
Powierzchnia całkowita budynku
Powierzchnia zabudowy jest to powierzchnia te­renu zajętego przez budynek w stanie wykoń­czonym. Do powierzchni tej nie wlicza się:
— powierzchni obiektów budowlanych ani ich części niewystających ponad poziom terenu,
— powierzchni elementów drugorzędnych, np. schodów zewnętrznych, ramp, zewnętrznych daszków, markiz itp.,
— powierzchni zajmowanej przez wydzielone obiekty pomocnicze, np. szklarnie, szopy itp. Powierzchnia całkowita budynku jest sumą po­wierzchni całkowitych wszystkich kondygnacji budynku, czyli znajdujących się w całości lub częściowo poniżej poziomu terenu oraz powy­żej tego poziomu, a także poddaszy, tarasów, tarasów na dachach, kondygnacji technicznych i kondygnacji magazynowych.
Rozróżnia się powierzchnie kondygnacji:
a) zamkniętych i przekrytych ze wszystkich stron,
b) niezamkniętych ze wszystkich stron do ich pełnej wysokości i przekrytych, np. loggie,
c) ograniczonych elementami budowlanymi (np. balustradami, osłonami zabezpieczający­mi, poręczami), lecz nieprzebytych, np. bal­kony.
Powierzchnia całkowita każdej kondygnacji jest mierzona na poziomie posadzki wzdłuż obrysu zewnętrznego budynku, z uwzględnieniem tyn­ków, okładzin i balustrad. Wnęki i występy do celów konstrukcyjnych lub estetycznych oraz wyprofilowania nie są wlicza­ne, jeżeli nie zmieniają powierzchni netto kon­dygnacji (patrz p. 3.6.2.3). Powierzchnia kondygnacji przekrytych, które nie są zamknięte lub są tylko częściowo za­mknięte i nie mają elementów zamykających, jest obliczana z obrysu przekrycia na rzucie pio­nowym.
Powierzchnia kondygnacji netto nie jest okre­ślona dla:
— pustej przestrzeni między powierzchnią te­renu a dolną częścią budynku (np. kanały prze­łazowe),
— przestrzeni wewnętrznej stropodachów wen­tylowanych,
poddasza nieużytkowego, po którym nie można się poruszać w pozycji wyprostowanej. Powierzchnia całkowita kondygnacji jest obli­czana oddzielnie dla każdej kondygnacji. Powierzchnie w obrębie kondygnacji o zróżni­cowanej wysokości (np. duże hole, audytoria) są także obliczane oddzielnie.
Jeżeli powierzchnie poszczególnych kondygna­cji będą dodawane do siebie, to różne rodzaje powierzchni wymienionych wyżej należy wyod­rębnić w celu przeprowadzenia oceny, porów­nań i oddzielnego obliczania kubatur. Powierzchnia całkowita kondygnacji składa się z powierzchni kondygnacji netto i powierzchni zajętej przez konstrukcję. ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz