Nawęglanie i azotowanie - omówienie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 42
Wyświetleń: 903
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Nawęglanie i azotowanie - omówienie - strona 1

Fragment notatki:

Nawęglanie polega na nasycaniu warstwy powierzchniowej stali w węgiel podczas wygrzewania obrabianego przedmiotu w ciągu określonego czasu w ośrodku zawierającym węgiel atomowy. Nawęglanie odbywa się w temperaturze 900-950C . O grubości warstwy nawęglanej, która zwykle osiąga 0,5-2 mm, decyduje czas nawęglania, który dobiera się tak, aby układ fazowy warstwy powierzchniowej odpowiadał strukturze stali eutektoidalnej. W warstwie nawęglanej stali węglowych można wyróżnić kilka stref:
Nadeutektoidalną - o strukturze perlitu z cementytem
Eutektoidalną - o strukturze perlityczej
Podeutektoidalną - o strukturze perlityczno - ferrytycznej
Nawęglanie z następnym hartowaniem i niskim odpuszczaniem zapewnia dużą twardość powierzchni obrabianych elementów, dużą odporność na ścieranie i naciski powierzchniowe, znaczną wytrzymałość zmęczeniową. Rdzeń stali po takich operacjach obróbki cieplno-chemicznej i cieplnej wykazuje dużą ciągliwość, sprężystość i odporność na dynamiczne działanie obciążeń. Nawęglanie jest stosowane w procesach technologicznych kół zębatych, wałków zębatych i z wielowypustami, wałków rozrządu, sworzni tłokowych i kulistych, pierścieni i wałków łożysk tocznych o dużych wymiarach.
Azotowanie Polega na nasycaniu warstwy powierzchniowej stali azotem podczas wygrzewania obrabianego przedmiotu przez określony czas w ośrodku zawierającym wolne atomy azotu. Operacja ta jest wykonywana w temperaturze niższej od Ac1.500-6000C
Azotowanie może być:
Krótkookresowe, gdy czas jego trwania wynosi od kilkunastu minut do kilku godzin
Długookresowe, gdy wynosi kilkadziesiąt godzin.
W wyniku azotowania długookresowego na powierzchni stali tworzy się ciągła strefa azotków typu w stali węglowej Fe2-3N, a często węglików Fe2 (C,N)1-x. W przypadku azotowania krótkookresowego, zwłaszcza stali narzędziowych, w ciągu kilkunastu lub kilkudziesięciu minut, na powierzchni stali tworzy się ciągła strefa azotków, lecz jedynie strefa dyfuzyjna ferrytu przesyconego azotem z wydzieleniami azotków i węglików ၧ' ၡ''.Strefa azotków i węglikoazotków decyduje o odporności na ścieranie stali węglowych. W przypadku stali stopowych na własności te wpływa dodatkowo strefa dyfuzyjna. Warstwa azotowana wykazuje największą odporność na ścieranie, gdy jest twarda i nieporowata i gdy jej grubość wynosi 0,020-0,025 mm. W miarę wzrostu czasu azotowania narasta wyłącznie powierzchniowa strefa azotków i węglikoazotków , porowata i krucha. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz