Media elektroniczne w Niemczech

Nasza ocena:

3
Pobrań: 49
Wyświetleń: 875
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Media elektroniczne w Niemczech - strona 1 Media elektroniczne w Niemczech - strona 2 Media elektroniczne w Niemczech - strona 3

Fragment notatki:

Media elektroniczne w Niemczech: 1.Podstawa prawna:
2.Instytucje regulujące:
Rada Radiowo-Telewizyjna - reprezentuje interesy ogółu a jej członkowie są delegowani przez organizacje społeczne, grupy polityczne, światopoglądowe oraz instytucje (np. uniwersytety) Osoby te są wybierane na 2 lata.
Rada Administracyjna - 7 członków (4 wybieranych przez Radę Radiowo Telewizyjna) plus Prezes.
Od kwietnia 1987 r. istnienie obok siebie nadawców prywatnych i publiczno-prawnych (zwanego dualnym systemem nadawców) reguluje Państwowa Umowa Radiowa , zawarta między krajami związkowymi. Od czasu wprowadzenia dualnego systemu nadawców kontrolę nad nadawcami prywatnymi sprawują Krajowe Urzędy ds. Mediów (LMA ).
3.Telewizja publiczna:
Nadawcami publicznymi są w Niemczech ARD oraz ZDF . ARD to związek nadawców regionalnych, natomiast ZDF jest zorganizowane centralnie. Zarówno ARD, jak i ZDF są samodzielne i finansują się z abonamentu.
ARD istnieje od roku 1950. Założycielami ARD było sześć rozgłośni radiowych, działających w krajach związkowych. Od 31 października 1954 r. ARD emituje program telewizyjny, dziś zwany oficjalnie Das Erste (Pierwszy), będący wspólną produkcją poszczególnych nadawców w krajach związkowych. Szis w sklad ARD wchodzi 10 stacji. Na Pierwszy program TV składają się materiały wspólne oraz materiały poszczególnych stacji członkowskich. 55 % stanowią materiały wspólne - tzn. albo w całości wspólnie finansowane (np. zakupy filmów), albo wspólnie produkowane. Czterdzieści pięć procent to materiały różnych rozgłośni regionalnych. Poza tym ARD utrzymuje sieć korespondentów zagranicznych na całym świecie. Stacje ARD krajów związkowych utrzymują wspólnie kanał TV 3sat (wraz z ZDF, Telewizją Szwajcarską i ORF), kanał dla dzieci KI.KA , kanał informacyjny Phoenix (oba we współpracy z ZDF) oraz niemiecko-francuski kanał kulturalny ARTE (w kooperacji z ZDF i ARTE France).
W połowie lat 60-tych pojawił się konkurujący z ARD nadawca publiczny, Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF - „Druga Telewizja Niemiecka”), który rozpoczął działalność 1 kwietnia 1963 r. Z budżetem wynoszącym ok. 1,6 mld euro ZDF liczący ponad 3600 pracowników jest jednym z największych nadawców w Europie.
Nadawcy publiczno-prawni w Niemczech są ustawowo zobowiązani do wypełniania zadań programowych i do realizacji misji publicznej. Nadawcy publiczno-prawni finansowani są przede wszystkim z abonamentu. Warto zauważyć, że tylko 6 % przychodów osiąganych jest z reklam i sponsoringu, gdyż nadawców publiczno-prawnych obowiązuje w tym zakresie ścisła reglamentacja. I tak zabroniona jest emisja reklam po godzinie 20 oraz w niedziele i święta, ponadto czas emisji reklam ograniczony jest maksymalnie do 20 minut dziennie.


(…)

…, czyli codziennie do prawie 51 mln słuchaczy powyżej 14 roku życia. ARD oferuje ok. 57 programów radiowych, emitowanych ze stacji naziemnych. Każda spośród dziewięciu rozgłośni ARD (nie licząc Deutsche Welle) emituje przeciętnie 4 do 5 pełnowymiarowych programów. Niektóre rozgłośnie, obsługujące 2 lub 3 kraje związkowe, jak Norddeutscher Rundfunk czy Mitteldeutscher Rundfunk, nadają nawet 8 programów radiowych. ZDF ma udziały jedynie w rozgłośniach Deutschlandfunk i Deutschlandradio Kultur, nadających program na terenie całego kraju.
Deutsche Welle jest to rozgłośnia państwowa, finansowana ze środków federacji. Jej ustawowym zadaniem jest nadawanie programów dla zagranicy. Regularne emisje rozpoczęła w maju 1953 roku. Audycje nadawane w językach obcych mają za zadanie dostarczyć ich słuchaczom jak najwięcej informacji o Niemczech, zaspokoić potrzebę bieżących wiadomości z ich kraju i ze świata oraz skomentować najważniejsze wydarzenia. W maju 1992 roku w ramach rozgłośni uruchomiono Telewizję Deutsche Welle, która za pośrednictwem satelity emituje czternastogodzinny program w języku niemieckim, angielskim i hiszpańskim.
6.Radio prywatne:
Pierwszym regionalnym programem radiowym w Niemczech było Radio Szlezwik…
… 1984 r. w Ludwigshafen-Mannheim. Pierwszym niemieckim nadawcą telewizji prywatnej, odbieranej z sieci kablowej w Ludwigshafen (Nadrenia-Palatynat) przez 1500 gospodarstw domowych była Spółka Programowa Rozgłośni Kablowych i Satelitarnych (PKS). Potem PKS przekształciła się w stację Sat1. Dzień później wystartował RTL plus (potem RTL). Pojawienie się telewizji prywatnej radykalnie zmieniło…
… telewizja ProSieben. Kładzie ona wyraźny nacisk na dotarcie do grupy odbiorców w wieku 14-29 lat. Preferuje w szczególności filmy fabularne krajowe i zagraniczne. Wielkie hollywoodzkie produkcje filmowe odgrywają główną rolę w jej programie, głównie dzięki umowom ProSiebenSat.1 Media AG z prawie wszystkimi większymi studiami amerykańskimi.
Grupa RTL, która pozostaje w tyle za Prosien pod względem…
…-Holsztyn, które rozpoczęło nadawanie programu 1 lipca 1986 r. Warto dodać, że pierwszą prywatną radiostacją niemieckojęzyczną, która rozpoczęła emisję programu w 1957 roku, było Radio Luksemburg. To prywatne radio finansowane z reklam i traktowane początkowo z uśmieszkiem, w ciągu kilku lat stało się poważnym konkurentem ARD, kierującym swą nowatorską ofertę programową przede wszystkim do młodych…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz