Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - wstep

Nasza ocena:

3
Pobrań: 21
Wyświetleń: 1267
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - wstep - strona 1 Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - wstep - strona 2 Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym - wstep - strona 3

Fragment notatki:

1
Konwencja o międzynarodowym lotnictwie cywilnym
Wstęp
Zważywszy, że przyszły rozwój międzynarodowego lotnictwa cywilnego może przyczynić się w znacznej
mierze do stworzenia i utrzymania przyjaźni i zrozumienia między narodami i ludami świata oraz że
wszelkie jego nadużycie może zagrozić bezpieczeństwu powszechnemu; zważywszy, że pożądane jest
uniknięcie wszelkich nieporozumień i rozwijanie współpracy między narodami i ludami, od której zależy
pokój świata; niżej podpisane Rządy, uzgodniwszy i osiągnąwszy porozumienie w tym celu, by
międzynarodowe lotnictwo cywilne mogło się rozwijać w sposób pewny i prawidłowy, a międzynarodowe
służby transportu lotniczego mogły być ustanawiane na zasadzie jednakowych możliwości dla wszystkich i
prowadzone w sposób właściwy i ekonomiczny zawarły w tym celu niniejszą Konwencję
Część I.
Żegluga powietrzna
Rozdział I
Ogólne zasady i zastosowanie Konwencji
Artykuł 1
Suwerenność
Umawiające się Państwa uznają, że każde Państwo posiada całkowitą i wyłączną suwerenność w
przestrzeni powietrznej nad swoim terytorium.
Artykuł 2
Terytorium
Dla celów niniejszej Konwencji uważa się, że terytorium Państwa stanowią obszary lądowe i przylegające
do nich wody terytorialne, objęte suwerennością, suzerennością, mandatem lub opieką tego Państwa.
Artykuł 3
Cywilne i państwowe statki powietrzne
a) Niniejsza Konwencja stosuje się wyłącznie do cywilnych statków powietrznych, nie stosuje się zaś do
statków powietrznych państwowych.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
2
b) Statki powietrzne używane w służbie wojskowej, celnej i policyjnej uważa się za statki powietrzne
państwowe.
c) Żaden państwowy statek powietrzny Umawiającego się Państwa nie może przelatywać nad terytorium
innego Państwa ani lądować na nim bez zezwolenia udzielonego w drodze specjalnego porozumienia lub w
inny sposób albo niezgodnie z warunkami takiego zezwolenia.
d) Umawiające się Państwa zobowiązują się, przy ustalaniu przepisów dotyczących swoich państwowych
statków powietrznych, mieć na względzie bezpieczeństwo żeglugi statków powietrznych cywilnych.
Artykuł 4
Nadużycie lotnictwa cywilnego
Każde Umawiające się Państwo zgadza się na nieużywanie lotnictwa cywilnego do jakichkolwiek celów
sprzecznych z celami niniejszej Konwencji.
Rozdział II
Przelot nad terytorium Umawiających się Państw
Artykuł 5
Prawo nieregularnego przelotu
Każde Umawiające się Państwo zgadza się, by wszelkie statki powietrzne innych Umawiających się
Państw, nie używane w regularnej międzynarodowej służbie powietrznej, posiadały prawo wlotu lub przelotu
nad jego terytorium bez lądowania oraz prawo lądowania w celach niehandlowych, bez konieczności
otrzymania uprzedniego zezwolenia, pod warunkiem przestrzegania postanowień niniejszej Konwencji i z
zastrzeżeniem prawa Państwa nad którego terytorium przelatują, do żądania lądowania. Każde
Umawiające się Państwo zastrzega sobie jednak prawo żadania ze względów bezpieczeństwa lotu, by
statki powietrzne mające przelatywać nad obszarami nieprzystępnymi lub nie posiadającymi odpowiednich
udogodnień dla żeglugi powietrznej trzymały się określonych dróg lub uzyskały specjalne zezwolenie na
takie loty. Jeżeli wspomnianych statków powietrznych używa się do odpłatnego przewozu pasażerów,
towarów lub poczty poza międzynarodową regularną służbą powietrzną, mają one również przywilej
zabierania i pozostawiania pasażerów, towarów i poczty, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 7 i z
zastrzeżeniem prawa Państwa, w którym się to odbywa, do ustanowienia takich przepisów, warunków lub
ograniczeń, jakie uzna ono za pożądane.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
3
Artykuł 6
Regularna służba powietrzna
Regularna międzynarodowa służba powietrzna może być wykonywana nad terytorium lub terytorium
Umawiającego się Państwa tylko na mocy specjalnego zezwolenia lub innego upoważnienia udzielonego
przez to Państwo i zgodnie z warunkami takiego zezwolenia lub upoważnienia.
Artykuł 7
Kabotaż
Każde Umawiające się Państwo ma prawo odmówić statkom powietrznym innych Umawiających się
Państw zezwolenia na zabieranie na jego terytorium pasażerów, poczty i towarów celem odpłatnego
przewiezienia z przeznaczeniem do innej miejscowości na tym terytorium. Każde Umawiające się Państwo
zobowiązuje się do niezawierania porozumień przyznających specjalnie innemu Państwu lub linii lotniczej
innego Państwa tego rodzaju przywilejów na zasadzie wyłączności oraz do nieprzyjmowania tego rodzaju
wyłącznych przywilejów od innego Państwa.
Artykuł 8
Statki powietrzne bez pilota
Statek powietrzny nadający się do lotu bez pilota może bez pilota przelatywać nad terytorium
Umawiającego się Państwa tylko za specjalnym upoważnieniem ze strony tego Państwa i zgodnie z
warunkami takiego upoważnienia. Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się zapewnić kontrolę lotów
statków powietrznych bez pilota w rejonach otwartych dla cywilnych statków powietrznych w taki sposób, by
uniknąć niebezpieczeństwa dla cywilnych statków powietrznych.
Artykuł 9
Strefy zakazane
a) Każde Umawiające się Państwo ma prawo, ze względu na konieczność wojskową lub na
bezpieczeństwo publiczne, wprowadzić jednolite ograniczenia lub zakazy przelotu statków powietrznych
innych Państw nad pewnymi strefami swojego terytorium z zastrzeżeniem, że żadne różnice nie będą pod
tym względem czynione między statkami powietrznymi danego Państwa używanymi do regularnej
międzynarodowej służby powietrznej a statkami innych Umawiających się Państw używanymi do
podobnych celów. Rozmiary i rozmieszczenie wspomnianych stref zakazanych powinno się ustalać w
rozsądny sposób, ażeby nie stwarzać niepotrzebnych przeszkód dla żeglugi powietrznej. Określenie takich
stref zakazanych na terytorium Umawiającego się Państwa, jak również wszelkie późniejsze ich zmiany,
powinny być możliwie wcześnie podawane do wiadomości innych Umawiających się Państw oraz
Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
4
b) Każde Umawiające się Państwo zastrzega sobie również prawo wprowadzenia ze skutkiem
natychmiastowym, w okolicznościach wyjątkowych lub w razie nagłej konieczności lub też w interesie
bezpieczeństwa publicznego, czasowych ograniczeń lub zakazów przelotu nad całym swoim terytorium lub
jego częścią, pod warunkiem, że ograniczenia lub zakazy będą stosowane bez względu na przynależność
państwową do statków powietrznych wszystkich innych Państw.
c) Każde Umawiające się Państwo może żądać, w warunkach przez siebie określonych, ażeby każdy statek
powietrzny wlatujący do stref wymienionych powyżej w ustępach a) i b) wylądował tak prędko, jak to jest
praktycznie możliwe, w porcie lotniczym wyznaczonym na terytorium tego Państwa.
Artykuł 10
Lądowanie w celnym porcie lotniczym
Z wyjątkiem przypadków, gdy na podstawie postanowień niniejszej Konwencji lub na mocy specjalnego
upoważnienia statek powietrzny może przelatywać nad terytorium Umawiającego się Państwa bez
lądowania, każdy statek powietrzny przybywający na terytorium Umawiającego się Państwa powinien
lądować, jeżeli wymagają tego przepisy danego Państwa, w porcie lotniczym wyznaczonym przez to
Państwo dla celów kontroli celnej i innej. Statek powietrzny opuszczający terytorium Umawiającego się
Państwa powinien odlatywać z podobnie wyznaczonego celnego portu lotniczego. Szczegóły dotyczące
wszystkich portów lotniczych wyznaczonych jako celne porty lotnicze będą przez Państwo ogłaszane i
przekazywane Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, utworzonej na mocy części drugiej
niniejszej Konwencji, celem przekazania do wiadomości wszystkim innym Umawiającym się Państwom.
Artykuł 11
Stosowanie przepisów lotniczych
Z zastrzeżeniem postanowień niniejszej Konwencji ustawy i przepisy Umawiającego się Państwa dotyczące
dopuszczenia na jego terytorium statków powietrznych używanych w międzynarodowej żegludze
powietrznej lub opuszczania przez nie tego terytorium albo dotyczące eksploatacji i żeglugi wspomnianych
statków powietrznych w czasie ich pobytu w jego granicach będą stosowane do statków powietrznych
wszystkich Umawiających się Państw bez względu na przynależność państwową i powinny być
przestrzegane przez wspomniane statki powietrzne przy przybyciu na terytorium danego Państwa, przy
opuszczaniu tego terytorium bądź podczas pobytu w jego granicach.
Artykuł 12
Reguły lotnicze
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się zastosować właściwe środki w celu zapewnienia, by każdy
statek powietrzny przelatujący nad jego terytorium lub manewrujący w granicach jego terytorium, jak
również każdy statek powietrzny noszący znak jego przynależności państwowej niezależnie od miejsca, w
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
5
którym się znajduje, musiał stosować się do obowiązujących w danym miejscu reguł i przepisów,
dotyczących lotu i manewrowania statków powietrznych. Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się
utrzymywać swoje własne przepisy w tej dziedzinie, w możliwie jak najszerszym zakresie, w zgodności z
przepisami ustanawianymi co pewien czas na podstawie niniejszej Konwencji. Nad pełnym morzem
obowiązywać będą reguły ustanowione na podstawie niniejszej Konwencji. Każde Umawiające się Państwo
zobowiązuje się zapewnić ściganie wszystkich osób naruszających obowiązujące przepisy.
Artykuł 13
Przepisy dotyczące przybycia i odprawy
Z chwilą przybycia na terytorium Umawiającego się Państwa, przy opuszczaniu tego terytorium lub podczas
pobytu na nim pasażerowie i załogi statków powietrznych oraz towary przewiezione tymi statkami podlegają
ustawom i przepisom tego Państwa, dotyczącym przybycia wspomnianych pasażerów, załóg lub towarów
na jego terytorium i opuszczeniu przez nich tego terytorium takim, jak przepisy w sprawie przyjęcia,
odprawy, imigracji, paszportów, ceł i kwarantanny.
Artykuł 14
Zapobieganie szerzeniu się chorób
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się zastosować skuteczne środki w celu przeciwdziałania
szerzeniu się za pośrednictwem żeglugi powietrznej cholery, tyfusu (epidemicznego), ospy, żółtej febry i
dżumy, jak również wszelkich innych chorób zakaźnych, których określenie w razie potrzeby należy do
Umawiających się Państw.
W tym celu Umawiające się Państwa będą się porozumiewać w sposób ścisły z organizacjami właściwymi
w sprawach przepisów międzynarodowych dotyczących środków sanitarnych, które stosuje się do statków
powietrznych. Takie porozumiewanie się nie może w niczym uchybiać stosowaniu jakiejkolwiek będącej w
mocy międzynarodowej konwencji w tych sprawach, której stronami mogłyby być Umawiające się Państwa.
Artykuł 15
Opłaty za korzystanie z portów lotniczych i inne podobne należności
Każdy port lotniczy w Umawiającym się Państwie otwarty do użytku publicznego dla krajowych statków
powietrznych będzie również, z zastrzeżeniem postanowień artykułu 68, otwarty na jednakowych
warunkach dla statków powietrznych wszystkich innych Umawiających się Państw. Jednakowe również
warunki będą stosowane w sprawie korzystania przez statki powietrzne każdego Umawiającego się
Państwa ze wszelkich udogodnień dla żeglugi powietrznej, oddanych do użytku publicznego dla
zapewnienia bezpieczeństwa i sprawności żeglugi powietrznej, łącznie z obsługą radiową i
meteorologiczną. Wszelkie opłaty za używanie takich portów lotniczych i udogodnień dla żeglugi
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
6
powietrznej przez statki powietrzne jakiegokolwiek innego Umawiającego się Państwa, jakie Umawiające
się Państwo może nakładać lub na których nakładanie może zezwolić, nie mogą przewyższać:
a) w odniesieniu do statków powietrznych nie używanych do wykonywania regularnej międzynarodowej
służby powietrznej - opłat uiszczanych przez krajowe statki powietrzne tego samego typu używane do
podobnej służby,
b) w odniesieniu do statków powietrznych używanych do wykonywania regularnej międzynarodowej służby
powietrznej - opłat uiszczanych przez krajowe statki powietrzne używane do podobnej służby. Opłaty
powyższe powinny być ogłaszane i podawane do wiadomości Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa
Cywilnego; zastrzega się przy tym, że opłaty nałożone za korzystanie z portów lotniczych i innych
udogodnień podlegają na wniosek zainteresowanego Umawiającego się Państwa rozpatrzeniu przez Radę,
która sporządza sprawozdanie i czyni zalecenia w tym przedmiocie, w celu ich rozpatrzenia przez
zainteresowane Państwo lub Państwa. Żadne Umawiające się Państwo nie będzie nakładać opłat i innych
należności z tytułu samego tylko korzystania z prawa tranzytu nad jego terytorium, przybycia na to
terytorium, lub opuszczenia tego terytorium przez statek powietrzny któregoś z Umawiających się Państw
albo przez osoby lub rzeczy znajdujące się na jego pokładzie.
Artykuł 16
Inspekcja statków powietrznych
Właściwe władze każdego z Umawiających się Państw będą miały prawo przy lądowaniu lub odlocie
statków powietrznych innych Umawiających się Państw poddać te statki powietrzne inspekcji bez
powodowania nie usprawiedliwionej zwłoki, jak również sprawdzić świadectwa i inne dokumenty,
przewidziane przez niniejszą Konwencję.
Rozdział III
Przynależność Państwowa statków powietrznych
Artykuł 17
Przynależność państwowa statków powietrznych
Statki powietrzne mają przynależność państwową Państwa, w którym są zarejestrowane.
Artykuł 18
Rejestracja wielokrotna
Statek powietrzny nie może być ważnie zarejestrowany więcej niż w jednym Państwie, jednakże jego
rejestracja może być przeniesiona z jednego Państwa do innego.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
7
Artykuł 19
Ustawy krajowe o rejestracji
Rejestracja lub przeniesienie rejestracji statku powietrznego powinny się odbywać w każdym Umawiającym
się Państwie zgodnie z ustawami i przepisami danego Państwa.
Artykuł 20
Umieszczanie znaków.
Każdy statek powietrzny używany w międzynarodowej żegludze powietrznej powinien nosić właściwe znaki
przynależności państwowej i rejestracyjne.
Artykuł 21
Zawiadamianie o rejestracji.
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się do dostarczania na życzenie innego Umawiającego się
Państwa lub Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego informacji dotyczących rejestracji i
własności poszczególnych statków powietrznych zarejestrowanych w danym Państwie. Ponadto każde
Umawiające się Państwo powinno dostarczyć Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego,
zgodnie z przepisami, jakie ta organizacja może ustanowić, sprawozdań zawierających takie dane, jakie
może udostępnić co do własności i kontroli statków powietrznych zarejestrowanych w tym Państwie i
używanych zazwyczaj w międzynarodowej żegludze powietrznej. Otrzymane w ten sposób przez
Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego dane będą na życzenie udostępnione przez nią
innym Umawiającym się Państwom.
Rozdział IV
Środki mające na celu ułatwienie żeglugi powietrznej
Artykuł 22
Uproszczenie formalności
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się zastosować wszelkie możliwe w praktyce środki przez
wydanie specjalnych przepisów lub w inny sposób, w celu ułatwienia i usprawnienia żeglugi statków
powietrznych między terytoriami Umawiających się Państw i zapobieżenia wszelkiej zbytecznej zwłoce w
stosunku do statków powietrznych, ich załóg, pasażerów i ładunku, w szczególności o ile chodzi o
zastosowanie ustaw dotyczących imigracji, kwarantanny, cła i odprawy.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
8
Artykuł 23
Formalności celne i imigracyjne
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się, jak dalece uzna to za możliwe w praktyce, wydawać
przepisy celne i imigracyjne dotyczące międzynarodowej żeglugi powietrznej, w zgodności z zasadami
postępowania, które mogą być co pewien czas ustalane lub zalecane w zastosowaniu niniejszej Konwencji.
Żadnego przepisu niniejszej Konwencji nie można tłumaczyć jako sprzeciwiającego się ustanawianiu
wolnocłowych portów lotniczych.
Artykuł 24
Opłaty celne
a) Statek powietrzny przylatujący na terytorium innego Umawiającego się Państwa, odlatujący z takiego
terytorium lub przelatujący nad nim będzie czasowo zwolniony od opłat przy zachowaniu przepisów celnych
danego Państwa. Materiały pędne, smary, części zapasowe, normalne wyposażenie i zapasy podkładowe,
znajdujące się na pokładzie statku powietrznego Umawiającego się Państwa, przybywającego na terytorium
innego Umawiającego się Państwa i pozostające na jego pokładzie przy opuszczaniu tego terytorium,
powinny być zwolnione od opłat celnych, kosztów inspekcji i tym podobnych opłat i należności
państwowych lub miejscowych. Zwolnienie powyższe nie stosuje się do ilości lub materiałów
wyładowanych, z wyjątkiem przypadków określonych przez przepisy celne danego Państwa, które mogą
wymagać poddania tych ilości i materiałów nadzorowi celnemu.
b) Części zapasowe i wyposażenie, wwożone na terytorium Umawiającego się Państwa celem wbudowania
lub używania na statku powietrznym innego Umawiającego się Państwa, używanym do międzynarodowej
żeglugi powietrznej, powinny być zwolnione od opłat celnych, pod warunkiem wypełnienia przepisów
danego Państwa, które mogą wymagać poddania tych przedmiotów nadzorowi celnemu lub kontroli celnej.
Artykuł 25
Statki powietrzne w niebezpieczeństwie
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się do zapewnienia takich środków pomocy statkom
powietrznym w niebezpieczeństwie na jego terytorium, jakie uzna za możliwe w praktyce, oraz do
zezwolenia, z zastrzeżeniem kontroli swoich własnych władz, właścicielom statków powietrznych lub
władzom Państwa, w którym dany statek powietrzny jest zarejestrowany, na udzielenie takich środków
pomocy, jakich wymagają okoliczności. Każde Umawiające się Państwo podejmując poszukiwania
zaginionego statku powietrznego będzie brać udział w stosowaniu skoordynowanych środków, jakie mogą
być co pewien czas zalecane na podstawie niniejszej Konwencji.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
9
Artykuł 26
Dochodzenia w sprawie wypadków
W razie wypadku, którego doznał statek powietrzny jednego Umawiającego się Państwa na terytorium
innego Umawiającego się Państwa i który pociągnął za sobą śmierć lub poważne obrażenia albo wskazuje
na istnienie poważnych usterek technicznych na statku powietrznym lub w udogodnieniach dla żeglugi
powietrznej, Państwo, na którego terytorium wypadek nastąpił, wdroży dochodzenie co do okoliczności
wypadku, stosując się, jak dalece jego własne ustawy na to pozwalają, do zasad postępowania zaleconych
przez Organizację Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego. Państwu, w którym statek powietrzny jest
zarejestrowany, powinno się umożliwić wyznaczenie obserwatorów, którzy byliby obecni przy dochodzeniu;
Państwo prowadzące dochodzenie poda do wiadomości temu drugiemu Państwu sprawozdanie i wnioski w
danej sprawie.
Artykuł 27
Wyłączenie spod zajęcia z tytułu roszczeń patentowych
a) Jeżeli statek powietrzny Umawiającego się Państwa jest używany do międzynarodowej żeglugi
powietrznej, żadne dozwolone przybycie tego statku powietrznego na terytorium drugiego Umawiającego
się Państwa ani dozwolony tranzyt przez terytorium takiego Państwa z lądowaniem lub bez lądowania nie
może stanowić okazji ani do zajęcia lub zatrzymania statku powietrznego, ani do jakiegokolwiek roszczenia
przeciwko osobie, która jest właścicielem statku powietrznego lub która go używa, ani do innego działania
ze strony lub z upoważnienia takiego Państwa lub osoby tam przebywającej z tego powodu, że konstrukcja,
mechanizm, części, akcesoria lub funkcjonowanie statku powietrznego stanowią naruszenia jakiegokolwiek
patentu, rysunku lub wzoru należycie uznanego lub zarejestrowanego w Państwie, na którego terytorium
statek powietrzny przybył; rozumie się przy tym, że w Państwie, na którego terytorium taki statek powietrzny
przybył, nie może być w żadnym przypadku wymagane złożenie zabezpieczenia w związku ze
wspomnianym wyłączeniem spod zajęcia lub zatrzymania.
b) Przepisy ust. a) niniejszego artykułu stosuje się również do składania części zamiennych i wyposażenia
zapasowego statków powietrznych oraz do prawa używania i wbudowania powyższych części i
wyposażenia celem dokonania naprawy statku powietrznego Umawiającego się Państwa na terytorium
innego Umawiającego się Państwa z zastrzeżeniem, że tak składowanych opatentowanych części lub
wyposażenia nie można sprzedawać lub rozprowadzać wewnątrz Państwa, na którego terytorium statek
powietrzny przybył, albo wywozić w celach handlowych poza granice tego Państwa.
c) Przywileje niniejszego artykułu stosuje się jedynie do tych Państw - stron niniejszej Konwencji, które 1)
są stronami międzynarodowej konwencji o ochronie własności przemysłowej, z wszelkimi późniejszymi
poprawkami do niej albo 2) wydały ustawy patentowe uznające wynalazki dokonane przez obywateli innych
Państw będących stronami niniejszej Konwencji i udzielające tym wynalazkom odpowiedniej ochrony.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
10
Artykuł 28
Udogodnienia w dziedzinie żeglugi powietrznej i znormalizowane systemy
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się w zakresie, w jakim uzna to za możliwe, w praktyce:
a) urządzić na swoim terytorium w celu ułatwienia międzynarodowej żeglugi powietrznej porty lotnicze,
obsługę radiową, obsługę meteorologiczną i inne udogodnienia dla żeglugi powietrznej, zgodnie z wzorami i
metodami postępowania zalecanymi lub ustalanymi co pewien czas na podstawie niniejszej Konwencji.
b) przyjąć i wprowadzić w życie właściwe systemy wzorcowe w zakresie metod łączności, kodów,
znakowań, sygnalizacji, oświetlenia i innych metod i reguł eksploatacji, jakie mogą być zalecane lub
ustalane co pewien czas na podstawie niniejszej Konwencji,
c) współpracować w międzynarodowych poczynaniach, podejmowanych w celu zapewnienia publikowania
map i planów lotniczych zgodnie z wzorami, jakie mogą być zalecane lub ustalane co pewien czas na
podstawie niniejszej Konwencji.
Rozdział V
Warunki dotyczące statków powietrznych
Artykuł 29
Dokumenty pokładowe statku powietrznego
Każdy statek powietrzny Umawiającego się Państwa używany do żeglugi międzynarodowej powinien mieć
na pokładzie następujące dokumenty, odpowiadające warunkom przepisanym w niniejszej Konwencji:
a) swoją kartę rejestracyjną,
b) swoje świadectwo zdatności do lotu,
c) odpowiednie licencje dla każdego członka załogi,
d) swój dziennik podróży,
e) licencję na pokładową stację radiową, jeżeli jest wyposażony w aparat radiowy,
f) listę imienną pasażerów z podaniem miejsca wejścia na pokład i miejsca przeznaczenia, jeżeli przewozi
pasażerów,
g) manifest i szczegółowe deklaracje towarowe, jeżeli przewozi towary.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
11
Artykuł 30
Wyposażenie radiowe statku powietrznego
a) Statek powietrzny każdego Umawiającego się Państwa może podczas przebywania na terytorium i nad
terytorium innych Umawiających się Państw mieć na pokładzie radiowy aparat nadawczy jedynie wówczas,
gdy właściwe władze Państwa, w którym statek powietrzny jest zarejestrowany, wydały licencję na
zainstalowanie i używanie tego aparatu. Używanie radiowego aparatu nadawczego w obrębie terytorium
Umawiającego się Państwa, nad którym statek powietrzny przelatuje, powinno by zgodne z przepisami
wydanymi przez to Państwo.
b) Radiowy aparat nadawczy może być używany jedynie przez tych członków załogi uczestniczącej w locie,
którzy posiadają na to specjalną licencję wydaną przez właściwe władze Państwa, w którym statek
powietrzny jest zarejestrowany.
Artykuł 31
Świadectwa zdolności do lotu
Każdy statek powietrzny używany do międzynarodowej żeglugi powietrznej powinien być zaopatrzony w
świadectwo zdatności do lotu, wydane lub potwierdzone przez Państwo, w którym statek powietrzny jest
zarejestrowany.
Artykuł 32
Licencje personelu
a) Pilot i inni członkowie załogi eksploatacyjnej każdego statku powietrznego używanego do żeglugi
międzynarodowej powinni posiadać świadectwa uzdolnienia i licencje wydane lub potwierdzone przez
Państwo, w którym statek powietrzny jest zarejestrowany.
b) Każde Umawiające się Państwo zastrzega sobie prawo odmowy uznania ważności, gdy chodzi o loty
nad jego terytorium świadectw uzdolnienia i licencji, przyznanych któremukolwiek z jego obywateli przez
inne umawiające się Państwo.
Artykuł 33
Uznanie świadectw i licencji
Świadectwa zdatności do lotu oraz świadectwa uzdolnienia i licencje, wydane lub potwierdzone przez
Umawiające się Państwo, w którym statek powietrzny jest zarejestrowany, powinny być uznane za ważne
przez inne Umawiające się Państwa pod warunkiem, że wymagania, które były stawiane przy wydawaniu
lub potwierdzaniu wspomnianych świadectw i licencji, są równe lub wyższe od wymagań minimalnych, jakie
mogą być co pewien czas ustalane na podstawie niniejszej Konwencji.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
12
Artykuł 34
Dzienniki podróży
Dla każdego statku powietrznego używanego do żeglugi międzynarodowej powinno się prowadzić dziennik
podróży, w którym wpisuje się szczegóły dotyczące samego statku powietrznego, jego załogi i każdej
podróży w sposób, jaki może być co pewien czas ustalany na podstawie niniejszej Konwencji.
Artykuł 35
Ograniczenia dotyczące ładunku
a) Na statkach powietrznych używanych do żeglugi międzynarodowej nie można przewozić amunicji
wojennej lub sprzętu wojennego na terytorium lub nad terytorium któregokolwiek Państwa, chyba że
Państwo to udzieliło zezwolenia. Każde Państwo powinno ustalić, w drodze wydania przepisów, co się
uważa za amunicję wojenną lub sprzęt wojenny w rozumieniu niniejszego artykułu, biorąc pod uwagę, w
celu ujednolicenia przepisów, zalecenia, jakie może co pewien czas wydawać Organizacja
Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego.
b) Każde Umawiające się Państwo zastrzega sobie prawo regulowania lub zakazywania z uwagi na
porządek publiczny i bezpieczeństwo, przewozu na swoim terytorium lub nad swoim terytorium
przedmiotów innych, niż wymienione w ustępie a) pod warunkiem, że nie będą czynione żadne różnice w
tym względzie między krajowymi statkami powietrznymi danego Państwa a statkami powietrznymi innych
Państw używanymi do tejże żeglugi i że ponadto nie będą stosowane żadne ograniczenia, które mogłyby
krępować przewóz i używanie na statkach powietrznych urządzeń niezbędnych do ich eksploatacji lub
nawigacji albo dla bezpieczeństwa personelu lub pasażerów.
Artykuł 36
Aparaty fotograficzne
Każde Umawiające się Państwo może zakazać lub uregulować używanie aparatów na statkach
powietrznych nad swoim terytorium.
Rozdział VI
Międzynarodowe normy i zalecone metody postępowania
Artykuł 37
Przyjęcie międzynarodowych norm i zasad postępowania
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się współpracować w celu zapewnienia najwyższego
możliwego w praktyce ujednostajnienia przepisów, norm, zasad postępowania i organizacji w odniesieniu
do statków powietrznych, personelu, dróg lotniczych i służb pomocniczych we wszelkich przypadkach, w
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
13
których takie ujednostajnienie może ułatwić i ulepszyć żeglugę powietrzną. W tym celu Organizacja
Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego będzie przyjmować i zmieniać co pewien czas w miarę potrzeby
międzynarodowe normy oraz zalecone metody i zasady postępowania, odnoszące się do:
a) systemów łączności i udogodnień dla żeglugi powietrznej, łącznie ze znakowaniem naziemnym,
b) cech charakterystycznych portów lotniczych i pól wzlotów,
c) reguł lotniczych i metod kontroli ruchu lotniczego,
d) wydawania licencji personelowi eksploatacyjnemu i mechanicznemu,
e) zdatności statków powietrznych do lotu,
f) rejestracji i identyfikacji statków powietrznych,
g) gromadzenia i wymiany informacji meteorologicznych,
h) ksiąg pokładowych,
i) map i planów lotniczych,
j) formalności celnych i imigracyjnych,
k) statków powietrznych w niebezpieczeństwie i dochodzeń w sprawie wypadków oraz do wszelkich innych
zagadnień, związanych z bezpieczeństwem, regularnością i sprawnością żeglugi powietrznej, które mogą
tego co pewien czas wymagać.
Artykuł 38
Odchylenia od międzynarodowych norm i zasad postępowania
Każde Państwo, które uważa za niemożliwe w praktyce zastosowanie się pod każdym względem do
którychkolwiek ze wspomnianych międzynarodowych norm lub zasad postępowania albo całkowite
dostosowanie wprowadzonych przez siebie przepisów lub metod postępowania do międzynarodowych
norm i zasad postępowania w przypadkach ich zmian, albo które uważa za konieczne wprowadzenie
przepisów lub metod postępowania, różniących się pod jakimkolwiek względem od przepisów i metod
postępowania ustalonych zgodnie z normami międzynarodowymi, powinno niezwłocznie podać do
wiadomości Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego różnice zachodzące między jego własną
praktyką a praktyką ustaloną przez normy międzynarodowe. W przypadku zmian w normach
międzynarodowych każde Państwo, które nie dokonało odpowiednich zmian we wprowadzonych przez
siebie przepisach lub metodach postępowania, powinno zawiadomić o tym Radę w ciągu sześćdziesięciu
dni od daty przyjęcia zmian do normy międzynarodowej albo wskazać środki, jakie zamierza zastosować. W
każdym takim przypadku Rada powiadamia niezwłocznie wszystkie inne Państwa o różnicach istniejących
między jedną lub większą ilością cech normy międzynarodowej a krajową praktyką stosowaną w tym
zakresie przez wspomniane Państwo.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
14
Artykuł 39
Wpisy dodatkowe na świadectwach i licencjach.
a) Jeżeli jakikolwiek statek powietrzny lub jego część składowa, co do których istnieje międzynarodowa
norma zdatności do lotu lub funkcjonowania, w chwili wydania świadectwa zdatności do lotu odpowiada pod
jakimkolwiek względem wspomnianej normie, wówczas na świadectwie zdatności do lotu lub w załączniku
do niego powinny być wpisane wszystkie punkty, co do których norma nie została zachowana.
b) Jeżeli jakakolwiek osoba posiadająca licencję nie odpowiada w pełni wymaganiom ustalonym przez
normę międzynarodową dla klasy licencji lub świadectwa, które posiada, wówczas na licencji tej osoby lub
w załączniku do tej licencji powinny być wpisane wszystkie szczegóły, co do których dana osoba nie
odpowiada wspomnianym wymaganiom.
Artykuł 40
Ważność świadectw i licencji posiadających dodatkowe wpisy
Żaden statek powietrzny i żaden członek personelu, który posiada świadectwo lub licencję z wyżej
wspomnianym dodatkowym spisem, nie może brać udziału w żegludze międzynarodowej, chyba że otrzyma
na to pozwolenie Państwa lub Państw, na których terytorium przebywa. Rejestrowanie lub używanie takiego
statku powietrznego lub jakiejkolwiek części składowej statku powietrznego dopuszczonej do użytku na
podstawie świadectwa w Państwie innym niż Państwo, w którym świadectwo zostało pierwotnie wydane,
jest uzależnione od decyzji Państwa, na którego terytorium statek powietrzny lub część składowa zostały
sprowadzone.
Artykuł 41
Uznanie dotychczasowych norm zdatności do lotu
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do tych typów statków powietrznych i wyposażenia statków
powietrznych, których pierwowzór został przedstawiony do homologacji odpowiednim władzom krajowym
przed upływem trzech lat, licząc od daty przyjęcia normy międzynarodowej dotyczącej zdatności do lotu
danego sprzętu.
Artykuł 42
Uznanie dotychczasowych norm uzdolnienia personelu
Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do członków personelu, których licencje zostały wydane po
raz pierwszy przed upływem roku, licząc od daty przyjęcia po raz pierwszy normy międzynarodowej,
dotyczącej kwalifikacji danego personelu; niemniej jednak przepisy te stosuje się w każdym przypadku do
wszystkich członków personelu, których licencje zachowują jeszcze ważność po upływie pięciu lat, licząc od
daty przyjęcia takiej normy.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
15
Część II
Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego
Rozdział VII
Organizacja
Artykuł 43
Nazwa i skład
Niniejszą Konwencją tworzy się organizację pod nazwą: Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa
Cywilnego. Organizacja składa się ze Zgromadzenia, Rady i wszelkich innych organów, jakie mogą się
okazać potrzebne.
Artykuł 44
Przedmiot działalności
Celem i przedmiotem działalności Organizacji jest rozwijanie zasad i techniki międzynarodowej żeglugi
powietrznej oraz popieranie planowania i rozwoju międzynarodowego przewozu lotniczego w taki sposób,
aby:
a) zapewnić bezpieczny i prawidłowy rozwój międzynarodowego lotnictwa cywilnego na całym świecie,
b) popierać umiejętności konstruowania i eksploatowania statków powietrznych dla celów pokojowych,
c) popierać rozwój dróg lotniczych, portów lotniczych i udogodnień dla żeglugi powietrznej do użytku
międzynarodowego lotnictwa cywilnego,
d) zapewnić potrzebny ludom świata bezpieczny, regularny, sprawny i ekonomiczny przewóz lotniczy,
e) zapobiegać marnotrawstwu gospodarczemu spowodowanemu nierozsądną konkurencją,
f) zapewniać, by prawa umawiających się Państw były w pełni szanowane i aby każde umawiające się
Państwo miało należytą możliwość eksploatowania międzynarodowych linii lotniczych,
g) unikać czynienia dyskryminacji między Umawiającymi się Państwami,
h) zwiększać bezpieczeństwo lotów w międzynarodowej żegludze powietrznej,
i) popierać w ogóle rozwój międzynarodowej cywilnej żeglugi powietrznej pod każdym względem.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
16
Artykuł 45
Stała siedziba
Stała siedziba Organizacji będzie się znajdować w miejscu wyznaczonym na końcowym posiedzeniu
Tymczasowego Zgromadzenia Prowizorycznej Organizacji Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego,
ustanowionej na mocy Tymczasowego Układu o międzynarodowym lotnictwie cywilnym, podpisanego w
Chicago dnia 7 grudnia 1944 r. Decyzją Rady siedziba Organizacji może być czasowo przeniesiona w inne
miejsce, a inaczej niż czasowo - decyzją Zgromadzenia, przy czym decyzja ta powinna uzyskać liczbę
głosów ustaloną przez Zgromadzenie. Ustalona w ten sposób ilość głosów nie będzie niższa niż trzy piąte
ogólnej ilości Umawiających się Państw.
Artykuł 46
Pierwsze zebranie Zgromadzenia
Pierwsze zebranie Zgromadzenia zostanie zwołane przez Tymczasową Radę wyżej wymienionej
Prowizorycznej Organizacji bezpośrednio po wejściu w życie niniejszej Konwencji i odbędzie się w czasie i
miejscu, wyznaczonych przez Tymczasową Radę.
Artykuł 47
Zdolność prawna
Organizacja korzysta na terytorium każdego Umawiającego się Państwa z takiej zdolności prawnej, jaka
może się okazać konieczna dla wykonywania funkcji Organizacji. Przyznaje się jej pełną osobowość
prawną tam, gdzie jest to zgodne z konstytucją i ustawami danego Państwa.
Rozdział VIII
Zgromadzenie.
Artykuł 48
Zebranie Zgromadzenia i głosowanie
a) Zgromadzenie zbiera się co najmniej raz na trzy lata i jest zwoływane przez Radę w dogodnym czasie i
miejscu. Zebrania nadzwyczajne Zgromadzenia mogą odbywać się w każdym czasie na wezwanie Rady
lub na życzenie dziesięciu Umawiających się Państw skierowane do Generalnego Sekretarza.
b) Wszystkie Umawiające się Państwa mają równe prawa reprezentacji na zebraniach Zgromadzenia, przy
czym każde Umawiające się Państwo ma prawo do jednego głosu. Delegaci reprezentujący Umawiające
się Państwo mogą korzystać z pomocy doradców technicznych, którzy mogą brać udział w zebraniach, lecz
nie posiadają prawa głosowania.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
17
c) Do stworzenia quorum na zebraniach Zgromadzenia potrzebna jest większość Umawiających się
Państw. O ile w niniejszej Konwencji nie postanowiono inaczej, uchwały Zgromadzenia zapadają
większością oddanych głosów.
Artykuł 49
Uprawnienia i obowiązki Zgromadzenia
Uprawnienia i obowiązki Zgromadzenia są następujące:
a) wybieranie na każdym zebraniu swojego Przewodniczącego i innych urzędników,
b) wybieranie tych Umawiających się Państw, które mają być reprezentowane w Radzie, zgodnie z
postanowieniami rozdziału IX,
c) rozpatrywanie sprawozdań Rady i podejmowanie w związku z nimi odpowiedniego działania oraz
decydowanie we wszelkich sprawach przedłożonych Zgromadzeniu przez Radę,
d) ustalanie własnego regulaminu i powoływanie takich pomocniczych komisji, jakie Zgromadzenie może
uznać za konieczne lub pożądane,
e) uchwalanie rocznych budżetów i decydowanie w sprawach finansowych Organizacji, zgodnie z
postanowieniami rozdziału XII,
f) badanie wydatków i zatwierdzanie rachunków Organizacji,
g) przekazywanie Radzie, komisjom pomocniczym lub jakiemukolwiek innemu organowi, według uznania
Zgromadzenia, wszelkich spraw należących do jego zakresu działania,
h) przelewanie na Radę pełnomocnictw i uprawnień koniecznych lub pożądanych dla wykonywania przez
Organizację jej funkcji oraz odwoływanie lub zmiana w każdym czasie przelanych uprawnień,
i) wykonywanie właściwych postanowień rozdziału XIII,
j) rozpatrywanie wniosków dotyczących wprowadzenia zmian lub poprawek do przepisów niniejszej
Konwencji oraz w przypadku zatwierdzenia przez Zgromadzenie zalecenia ich Umawiającym się
Państwom, zgodnie z postanowieniami rozdziału XXI,
k) rozpatrywanie każdej sprawy należącej do zakresu działania Organizacji, a nie przekazanej wyraźnie
Radzie.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
18
Rozdział IX
Rada
Artykuł 50
Skład i wybór Rady
a) Rada jest organem stałym, odpowiedzialnym przed Zgromadzeniem. Rada składa się z trzydziestu
trzech Umawiających się Państw wybranych przez Zgromadzenie. Wybory powinny odbywać się na
pierwszym zebraniu Zgromadzenia, następnie zaś powinny odbywać się co trzy lata. Wybrani w ten sposób
członkowie Rady sprawują swoje funkcje aż do najbliższych wyborów.
b) Przy wyborze członków Rady Zgromadzenie zapewni odpowiednią reprezentację: 1) Państwom
odgrywającym główną rolę w dziedzinie przewozów lotniczych, 2) Państwom nie reprezentowanym z innego
tytułu, a mającym największy wkład w dostarczaniu udogodnień dla międzynarodowej cywilnej żeglugi
powietrznej; 3) Państwom nie reprezentowanym z innego tytułu, a których wybór zapewni reprezentowanie
w Radzie wszystkich głównych rejonów geograficznych świata. Każde wakujące miejsce w Radzie powinno
być obsadzone przez Zgromadzenie w możliwie krótkim czasie; każde Umawiające się Państwo wybrane w
ten sposób członkiem Rady, zatrzymuje mandat aż do czasu, kiedy miał wygasnąć mandat jego
poprzednika.
c) Żaden przedstawiciel Umawiającego się Państwa w Radzie nie może być czynnie związany z
eksploatacją międzynarodowej służby powietrznej ani finansowo zainteresowany w takiej służbie.
Artykuł 51
Przewodniczący Rady
Rada wybiera Przewodniczącego na okres trzech lat z prawem ponownego wyboru. Przewodniczący nie
ma prawa głosowania. Rada wybiera spośród swoich członków jednego lub więcej wiceprzewodniczących,
którzy zachowują prawo głosowania w czasie, gdy pełnią funkcje Przewodniczącego. Przewodniczący nie
musi być wybrany spośród przedstawicieli członków Rady, lecz jeżeli jeden z przedstawicieli członków Rady
zostanie wybrany Przewodniczącym, jego miejsce w Radzie uważa się za wakujące, a Państwo które
wybrany reprezentował, wyznacza nowego przedstawiciela. Do obowiązków Przewodniczącego należy:
a) zwoływanie zebrań Rady, Komitetu Przewozu Lotniczego i Komisji Żeglugi Powietrznej,
b) działanie w charakterze przedstawiciela Rady oraz
c) wykonywanie w imieniu Rady czynności zleconych Przewodniczącemu przez Radę.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
19
Artykuł 52
Głosowanie w Radzie
Uchwały Rady wymagają przyjęcia przez większość jej członków. Rada może upoważnić do załatwienia
określonej sprawy komitet wyłoniony spośród jej członków. Każde zainteresowane Umawiające się Państwo
będzie mogło odwołać się do Rady od postanowień każdego jej komitetu.
Artykuł 53
Uczestnictwo bez prawa głosowania
Każde Umawiające się Państwo może brać udział bez prawa głosowania w rozpatrywaniu przez Radę lub
przez jej komitety i komisje każdej sprawy dotyczącej bezpośrednio jego interesów. Żaden z członków Rady
nie może głosować przy rozpatrywaniu przez Radę sporu, w którym jest on stroną.
Artykuł 54
Czynności obowiązkowe Rady
Rada:
a) przedkłada Zgromadzeniu roczne sprawozdanie,
b) wykonuje dyrektywy Zgromadzenia i spełnia funkcje i obowiązki nałożone na nią przez niniejszą
Konwencję,
c) ustala swoją organizację i regulamin,
d) wyznacza Komitet Przewozu Lotniczego składający się z przedstawicieli członków Rady i przed nią
odpowiedzialny oraz określa jego obowiązki,
e) powołuje Komisję Żeglugi Powietrznej zgodnie z postanowieniami rozdziału X,
f) zarządza finansami Organizacji zgodnie z postanowieniami rozdziałów XII i XV,
g) określa pobory przewodniczącego Rady,
h) wyznacza głównego urzędnika wykonawczego, który ma tytuł Generalnego Sekretarza i wydaje
zarządzenia dotyczące powoływania innego potrzebnego personelu zgodnie z postanowieniami rozdziału
XI,
i) zwraca się o informacje dotyczące postępów żeglugi powietrznej i eksploatacji międzynarodowych służb
powietrznych, łącznie z informacjami o kosztach eksploatacji i o subsydiach wypłacanych liniom lotniczym z
funduszów publicznych, jak również zbiera, bada i ogłasza wspomniane informacje,
j) zawiadamia Umawiające się Państwa o wszelkich naruszeniach niniejszej Konwencji, jak również o
każdym uchybieniu w wykonywaniu zaleceń lub postanowień Rady,
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
20
k) zawiadamia Zgromadzenie o wszelkich naruszeniach niniejszej Konwencji w przypadku, gdy
zainteresowane Umawiające się Państwo zaniedbało, po zwróceniu uwagi na istnienie naruszenia, podjęcia
odpowiednich kroków we właściwym czasie,
l) przyjmuje zgodnie z postanowieniami rozdziału VI niniejszej Konwencji międzynarodowe normy i
zalecone metody postępowania, które dla większej dogodności oznacza jako załączniki do niniejszej
Konwencji, oraz powiadamia wszystkie Umawiające się Państwa o krokach podjętych w tym przedmiocie,
m) rozważa zalecenia Komisji Żeglugi Powietrznej dotyczące poprawek do załączników i podejmuje
działania zgodnie z postanowieniami rozdziału XX,
n) rozważa każdą sprawę dotyczącą Konwencji przedłożoną Radzie przez którekolwiek Umawiające się
Państwo.
Artykuł 55
Czynności fakultatywne Rady
Rada może:
a) jeżeli jest to właściwe i w świetle doświadczenia pożądane, tworzyć podległe komisje przewozu
lotniczego na podstawie regionalnej lub innej i oznaczyć grupy Państw lub linii lotniczych, do których lub za
pośrednictwem których może się zwracać dla łatwiejszego osiągnięcia celów niniejszej Konwencji,
b) upoważnić Komisję Żeglugi Powietrznej do wykonywania funkcji dodatkowych oprócz tych, które są
przewidziane w Konwencji, oraz odwoływać lub zmieniać w każdym czasie tego rodzaju upoważnienia,
c) prowadzić badania we wszystkich dziedzinach przewozu lotniczego i żeglugi powietrznej, mających
znaczenie międzynarodowe, podawać do wiadomości Umawiających się Państw wyniki swoich badań i
ułatwiać wymianę informacji między Umawiającymi się Państwami w sprawach przewozu lotniczego i
żeglugi powietrznej,
d) studiować wszelkie zagadnienia dotyczące organizacji i eksploatacji międzynarodowego przewozu
lotniczego, łącznie z międzynarodową własnością i eksploatacją międzynarodowych służb powietrznych na
głównych drogach, oraz przedkładać Zgromadzeniu projekty odnoszące się do tych zagadnień,
e) badać na żądanie któregokolwiek Umawiającego się Państwa każdą sytuację mogącą wywołać nadające
się do usunięcia przeszkody w rozwoju międzynarodowej żeglugi powietrznej i po przeprowadzeniu takiego
badania ogłaszać sprawozdania, jakie mogą się jej wydać pożądane.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
21
Rozdział X
Komisja Żeglugi Powietrznej
Artykuł 56
Przedstawianie kandydatur i powoływanie członków Komisji
Komisja Żeglugi Powietrznej składa się z piętnastu członków powołanych przez Radę spośród osób
przedstawionych przez Umawiające się Państwa. Osoby te powinny mieć odpowiednie kwalifikacje i
doświadczenie w dziedzinie teorii i praktyki lotnictwa. Rada zwraca się do wszystkich Umawiających się
Państw o przedstawienie kandydatur. Przewodniczącego Komisji Żeglugi Powietrznej powołuje Rada.
Artykuł 57
Obowiązki Komisji Komisja Żeglugi Powietrznej:
a) rozpatruje zmiany załączników niniejszej Konwencji i zaleca Radzie ich przyjęcie,
b) ustanawia techniczne podkomisje, w których może być reprezentowane każde Umawiające się Państwo,
o ile sobie tego życzy,
c) przedstawia Radzie opinie co do zbierania i podawania do wiadomości Umawiającym się Państwom
wszelkich informacji, które uważa za potrzebne i pożyteczne dla postępu w żegludze powietrznej.
Rozdział XI
Personel
Artykuł 58
Powoływanie personelu
Z zastrzeżeniem regulaminów ustalonych przez Zgromadzenie i postanowień niniejszej Konwencji, Rada
określa tryb powoływania i zwalniania, sposób szkolenia, pobory, diety oraz warunki pełnienia służby
Generalnego Sekretarza i pozostałego personelu Organizacji, przy czym może ona powoływać lub
korzystać z usług obywateli któregokolwiek Umawiającego się Państwa.
Artykuł 59
Międzynarodowy charakter personelu
Przewodniczący Rady, Generalny Sekretarz i pozostały personel nie może w odniesieniu do wypełnianych
przez siebie obowiązków zwracać się o instrukcje ani przyjmować ich od jakiejkolwiek władzy poza
Organizacją. Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się w pełni szanować międzynarodowy
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
22
charakter obowiązków personelu i powstrzymać się od prób wpływania na któregokolwiek ze swych
obywateli w związku z wypełnianiem przez nich tych obowiązków.
Artykuł 60
Immunitety i przywileje personelu.
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się, jak dalece jest to możliwe według jego prawa
konstytucyjnego, przyznawać Przewodniczącemu Rady, Generalnemu Sekretarzowi i innemu personelowi
Organizacji immunitety i przywileje przyznawane podobnemu personelowi innych publicznych organizacji
międzynarodowych. Jeżeli ogólny układ międzynarodowy o immunitetach i przywilejach cywilnych
funkcjonariuszy międzynarodowych zostanie zawarty, immunitety i przywileje przyznane
Przewodniczącemu Rady, Generalnemu Sekretarzowi i innemu personelowi Organizacji będą jednakowe z
immunitetami i przywilejami, przyznawanymi w myśl wspomnianego ogólnego układu międzynarodowego.
Rozdział XII
Finanse
Artykuł 61
Budżet i rozłożenie wydatków
Rada przedkłada Zgromadzeniu roczne budżety, zestawienia rachunkowe oraz preliminarze wszelkich
wpływów i wydatków. Zgromadzenie uchwala budżety z wszelkimi zmianami, jakie uzna za stosowne
wprowadzić, oraz - z wyjątkiem wpłat przypadających w myśl rozdziału XV od Państw wyrażających na to
zgodę - rozkłada wydatki Organizacji pomiędzy Umawiające się Państwa na zasadach ustalonych przez
siebie co pewien czas.
Artykuł 62
Zawieszenie prawa głosowania
Zgromadzenie może zawiesić w prawie głosowania w Zgromadzeniu i w Radzie każde Umawiające się
Państwo, które nie wywiązało się w należytym czasie ze swoich zobowiązań wobec Organizacji.
Artykuł 63
Wydatki delegacji i innych przedstawicieli
Każde Umawiające się Państwo pokrywa wydatki swojej własnej delegacji na Zgromadzenie, jak również
wynagrodzenie, koszty podróży i inne wydatki każdej osoby wyznaczonej przez siebie do pełnienia
obowiązków w Radzie oraz osób przedstawionych lub wyznaczonych przez siebie na przedstawicieli we
wszelkich komitetach lub komisjach pomocniczych Organizacji.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
23
Rozdział XIII
Inne porozumienia międzynarodowe
Artykuł 64
Porozumienia dotyczące bezpieczeństwa
W odniesieniu do należących do jej kompetencji spraw lotniczych, dotyczących bezpośrednio świata,
Organizacja może zawierać na mocy uchwały Zgromadzenia odpowiednie porozumienia z jakąkolwiek
organizacją ogólną ustanowioną przez narody świata dla zachowania pokoju.
Artykuł 65
Porozumienia z innymi instytucjami międzynarodowymi
Rada może w imieniu Organizacji zawierać układy z innymi organizacjami międzynarodowymi celem
utrzymania wspólnych służb, jak również celem uzgadniania wspólnych postanowień dotyczących
personelu oraz może zawierać za zgodą Zgromadzenia inne porozumienia, mogące ułatwić prace
Organizacji.
Artykuł 66
Funkcje dotyczące innych układów
a) Organizacja pełni również funkcje powierzone jej przez układ o tranzycie międzynarodowych służb
powietrznych oraz przez układ o międzynarodowym przewozie lotniczym, sporządzone w Chicago dnia 7
grudnia 1944 r., zgodnie z postanowieniami i warunkami wspomnianych układów.
b) Członkowie Zgromadzenia i Rady, którzy nie przyjęli układu o tranzycie międzynarodowych służb
powietrznych lub układu o międzynarodowym przewozie lotniczym, sporządzonych w Chicago dnia 7
grudnia 1944 r., nie mają prawa głosowania w sprawach przedłożonych Zgromadzeniu lub Radzie na mocy
postanowień jednego lub drugiego ze wspomnianych układów.
(1) Art. 45 zmieniony przez Protokoły dotyczące poprawek do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie
cywilnym podpisane w Montrealu dnia 14 czerwca 1954 r. i dnia 21 czerwca 1961 r. (Dz.U.63.24.137) z
dniem 17 lipca 1962 r.
(2) Art. 48 ustęp a) zmieniony przez Protokoły dotyczące poprawek do Konwencji o międzynarodowym
lotnictwie cywilnym podpisane w Montrealu dnia 14 czerwca 1954 r. i dnia 21 czerwca 1961 r.
(Dz.U.63.24.137) z dniem 17 lipca 1962 r.
(3) Art. 49 ustęp e) zmieniony przez Protokoły dotyczące poprawek do Konwencji o międzynarodowym
lotnictwie cywilnym podpisane w Montrealu dnia 14 czerwca 1954 r. i dnia 21 czerwca 1961 r.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
24
(Dz.U.63.24.137) z dniem 17 lipca 1962 r.
(4) Art. 50 ustęp a): - zmieniony przez Protokoły dotyczące poprawek do Konwencji o międzynarodowym
lotnictwie cywilnym podpisane w Montrealu dnia 14 czerwca 1954 r. i dnia 21 czerwca 1961 r.
(Dz.U.63.24.137) z dniem 17 lipca 1962 r. - zmieniony przez Umowę z dnia 12 marca 1971 r.
(Dz.U.76.21.130) zmieniającą nin. Umowę z dniem 16 stycznia 1973 r. - zmieniony przez Umowę z dnia 16
października 1974 r. (Dz.U.84.39.199) zmieniającą nin. Umowę z dniem 15 lutego 1980 r.
(5) Art. 56 zmieniony przez Umowę z dnia 7 lipca 1971 r. (Dz.U.76.32.188) zmieniającą nin. Umowę z
dniem
17 maja 1976 r.
(6) Art. 61 zmieniony przez Protokoły dotyczące poprawek do Konwencji o międzynarodowym lotnictwie
cywilnym podpisane w Montrealu dnia 14 czerwca 1954 r. i dnia 21 czerwca 1961 r. (Dz.U.63.24.137) z
dniem 17 lipca 1962 r.
Część III
Międzynarodowy przewóz lotniczy
Rozdział XIV
Informacje i sprawozdania
Artykuł 67
Nadsyłanie sprawozdań Radzie
Każde Umawiające się Państwo zobowiązuje się, by jego międzynarodowe linie lotnicze przedstawiały
Radzie, zgodnie z ustalonymi przez nią wymaganiami, sprawozdania dotyczące ruchu i statystykę kosztów,
jak również sprawozdania finansowe wykazujące między innymi wysokość wszystkich wpływów oraz ich
źródła.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
25
Rozdział XV
Porty lotnicze i inne udogodnienia dla żeglugi powietrznej
Artykuł 68
Wyznaczanie dróg i portów lotniczych
Każde Umawiające się Państwo może, z zastrzeżeniem postanowień niniejszej Konwencji, wyznaczyć dla
każdej międzynarodowej służby lotniczej drogę, która ma być używana w obrębie jego terytorium, oraz
porty lotnicze, z których dana służba może korzystać.
Artykuł 69
Ulepszenie udogodnień dla żeglugi powietrznej
Jeżeli Rada jest zdania, że porty lotnicze lub inne udogodnienia dla żeglugi powietrznej któregoś
Umawiającego się Państwa ze służbą radiową i meteorologiczną włącznie nie są według rozsądnej oceny
wystarczające do bezpiecznej, regularnej, wydajnej i ekonomicznej eksploatacji istniejących lub
projektowanych międzynarodowych służb powietrznych, powinna ona przeprowadzić konsultacje z
Państwem bezpośrednio zainteresowanym i z innymi Państwami zainteresowanymi celem znalezienia
środków zaradczych w danej sytuacji; będzie ona też mogła w tym celu czynić zalecenia. Żadne
Umawiające się Państwo nie będzie uznane za winne naruszenia postanowień niniejszej Konwencji, jeżeli
uchyli się od wykonania takich zaleceń.
Artykuł 70
Finansowanie udogodnień dla żeglugi powietrznej
Każde Umawiające się Państwo może w warunkach przewidzianych w artykule 69 zawrzeć porozumienie z
Radą w celu wykonania wspomnianych zaleceń. Państwo może przyjąć na siebie pokrycie wszelkich
kosztów wynikających z wykonania takiego porozumienia; w przeciwnym razie Rada może na życzenie
danego Państwa wyrazić zgodę na pokrycie kosztów w całości lub części.
Artykuł 71
Organizowanie i utrzymywanie udogodnień przez Radę
Na życzenie Umawiającego się Państwa Rada może wyrazić zgodę na urządzenie, zapewnienie obsługi,
utrzymywanie i administrację wszystkich lub niektórych portów lotniczych lub innych udogodnień dla żeglugi
powietrznej ze służbą radiową i meteorologiczną włącznie, jakie są na terytorium danego Państwa
potrzebne do bezpiecznej, regularnej, wydajnej i ekonomicznej eksploatacji międzynarodowych służb
powietrznych innych Umawiających się Państw. Rada może również ustalić słuszne i umiarkowane opłaty
za korzystanie z danych udogodnień.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
26
Artykuł 72
Nabycie lub używanie terenów
W przypadku gdy dla urządzenia udogodnień finansowych w całości lub części przez Radę na życzenie
Umawiającego się Państwa potrzebne są odpowiednie tereny, Państwo to jest obowiązane albo samo
zapewnić potrzebne tereny zachowując, jeżeli tego pragnie, odnoszące się do nich tytuły własności, albo
ułatwić ich używanie przez Radę na słusznych i umiarkowanych warunkach zgodnie z ustawodawstwem
krajowym.
Artykuł 73
Wydatki i rozłożenie obciążeń
W granicach funduszów, które mogą być oddane do dyspozycji Rady przez Zgromadzenie na podstawie
postanowień rozdziału XII, Rada może pokrywać bieżące wydatki na cele określone w niniejszym rozdziale
z ogólnych funduszów Organizacji. Obciążenia z tytułu utworzenia funduszu kapitalnego niezbędnego dla
celów określonych w niniejszym rozdziale są rozkładane przez Radę według uzgodnionych uprzednio
proporcji i na odpowiednie okresy czasu pomiędzy Umawiające się Państwa, które wyraziły na to zgodę, a
których linie lotnicze korzystają z danych udogodnień. Rada może również rozłożyć pomiędzy Państwa,
które wyrażą na to zgodę, obciążenia z tytułu niezbędnego funduszu obrotowego.
Artykuł 74
Pomoc techniczna i przeznaczenie wpływów
W przypadku gdy Rada na życzenie Umawiającego się Państwa wkłada fundusze albo urządza w całości
lub części porty lotnicze lub inne udogodnienia, porozumienie może przewidywać za zgodą wspomnianego
Państwa pomoc techniczną w zakresie nadzoru i eksploatacji portów lotniczych i innych udogodnień, jak
również pokrycie z wpływów z eksploatacji wspomnianych portów lotniczych i innych udogodnień kosztów
tejże eksploatacji oraz odsetek i rat amortyzacyjnych.
Artykuł 75
Przejęcie udogodnień od Rady
Każde Umawiające się Państwo może w każdym czasie uwolnić się od zobowiązania przyjętego na siebie
na podstawie artykułu 70 i przejąć porty lotnicze lub inne udogodnienia, urządzone przez Radę na jego
terytorium zgodnie z postanowieniami artykułów 71 i 72, wpłacając Radzie kwotę, którą ona uzna w danych
okolicznościach za odpowiednią. Jeżeli Państwo uważa, że kwota ustalona przez Radę jest
nieodpowiednia, może ono od decyzji Rady odwołać się do Zgromadzenia, które może decyzję Rady
zatwierdzić lub zmienić.
Viadrina International Law Project
http://www.vilp.de
Ein Projekt des Lehrstuhls für Öffentliches Recht insb. Völkerrecht, Europarecht sowie ausländisches Verfassungsrecht.
Europa-Universität Viadrina, Frankfurt (Oder), 2002
http://voelkerrecht.euv-frankfurt-o.de
27
Artykuł 76
Zwrot funduszów
Fundusze uzyskane przez Radę ze spłaty dokonanej w myśl postanowień artykułu 75 oraz z
wpływówotrzymanych w myśl postanowień artykułu 74 tytułem odsetek i rat amortyzacyjnych powinny być,
w przypadku uprzedniego wyłożenia funduszów przez Państwa w myśl postanowień artykułu 73, zwrócone
tym Państwom proporcjonalnie do wkładów ustalonych pierwotnie dla każdego z nich przez Radę.
Rozdział XVI
Organizacje wspólnej eksploatacji i służby poolowe
Artykuł 77
Dozwolone organizacje wspólnej eksploatacji
Nic w niniejszej Konwencji nie sprzeciwia się tworzeniu przez dwa lub więcej Umawiających się Państw
organizacji wspólnej eksploatacji przewozu lotniczego lub międzynarodowych agencji eksploatacyjnych ani
też ustanawianiu poolu służb powietrznych tych Państw na jakichkolwiek drogach lub w jakichkolwiek
rejonach. Takie org ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz