Historia ogrodów - początki

Nasza ocena:

3
Pobrań: 196
Wyświetleń: 1155
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Historia ogrodów - początki - strona 1 Historia ogrodów - początki - strona 2 Historia ogrodów - początki - strona 3

Fragment notatki:


Historia ogrodów-początki Używa się różnych nazw na określenie obiektów kształto­ wanych przy zastosowaniu tworzywa roślinnego, rzeźby terenu i wody. Chronologicznie najdawniejszy jest termin ogród . Pierwotnie ozna­ czał on przestrzeń wyodrębnioną z otoczenia przez zamknięcie i oddzielenie ogrodzeniem, przeznaczoną na uprawę roślin użytkowych lub ozdobnych. Nazwa ta odpowiada głównie ogrodom średniowiecza i rene­ sansu, ale była też używana w późniejszych okre­sach, a również i współcześnie. Wraz z rozwojem ogrodów krajobrazowych, które w Europie zaczęły powstawać w pierwszej połowie XVIII w., pojawiła się nazwa park na oznaczenie ogrodu, którego cechą charakterystyczną było powiązanie prze strzenno-kompozycyjne z otaczającym krajobrazem. Tradycja tej nazwy przetrwała do czasów obecnych, aczkolwiek już w XIX wieku parkami nazywano zazwyczaj duże ogrody — tak miejskie, jak i przy pałacach i dworach — i to niezależnie od ich formy przestrzennej. Dla niektórych rozwiązań ogrodowych, jak aleje, bulwary, kalw arie itp., nie mieszczących się w terminie ogród lub park przyjęto bardziej ogólne określenie — założenie ogrodowe. Istotne cechy ogrodu na przestrzeni długiej jego historii — od starożytności do czasów współczesnych — wykazują cha­rakterystyczną, stałą ciągłość rozwojową. Każdy z okresów historycznych wnosi właściwe sobie nowe pierwiastki do założeń ogrodowych, wzboga­ cając dotychczasową ich formę przestrzenną, zasoby środków, program, tworzywo, powiększając skalę rozwiązań przestrzennych, rozszerzając po­ trzeby użytkowe. Pod względem przestrzennym kierunek rozwoju ogrodu prowadzi od układów wyodrębnionych z otoczenia do powiązanych z otaczającą je prze­strzenią. Każdy okres historyczny cechuje obecność charakterystycznych rodzajów ogrodów, spo­śród których jako wiodące wymienić można: dla średniowiecza —■ ogrody zamkowe i klasztorne; dla renesansu — ogrody zamkowe i pałacowe; dla baroku —■ ogrody pałacowe, i dworskie; dla XIX wieku —■ ogrody pałacowe, dworskie i miejskie publiczne; dla pierwszej połowy XX wieku — różne rodzaje ogrodów użytkowania publicznego.
Egipt Wiadomości o starożytnym Egipcie, o ludziach zamieszkujących ten kraj, ich kulturze, sztuce i obyczajach, a także i o ogrodach zawdzięcza­ my głównie świadectwom zachowanym od pięciu tysiącleci w świątyniach i grobowcach. Na płaskorzeźbach i malowidłach oraz na różnych przedmio­ tach tam znajdowanych przechowały się, między innymi, liczne wyobra­ żenia scen z życia codziennego i różnych zajęć związanych z ogrodami, np. uprawy roślin użytkowych i ozdobnych, a także przedstawiające wi­zerunki ogrodów. Umożliwiają one odtworzenie wyglądu ogrodu egipskie­go w różnych jego okresach historycznych.

(…)

…—1200 p.n.e). Wywarła ona znaczny wpływ na sztukę grecką. Znany z wykopalisk okazały kompleks pałacowy w Knossos obejmuje duży ze­spół różnych pomieszczeń z dziedzińcem w środku, a połączonych ze sobą systemem korytarzy, schodów i ramp. Otwarte sale kolumnowe, podcie­nie i tarasy nadawały lekkość i przestrzenność całej budowli, umożliwiały widok z pałacu na ogród wewnętrzny i na otaczający krajobraz…
…, aczkolwiek już w XIX wieku parkami nazywano zazwyczaj duże ogrody — tak miejskie, jak i przy pałacach i dworach — i to niezależnie od ich formy przestrzennej. Dla niektórych rozwiązań ogrodowych, jak aleje, bulwary, kalwarie itp., nie mieszczących się w terminie ogród lub park przyjęto bardziej ogólne określenie — założenie ogrodowe.
Istotne cechy ogrodu na przestrzeni długiej jego historii — od starożytności…
… prze­strzeń z otoczenia. Wejście do ogrodu i rezydencji podkreślał od zewnątrz ozdobny portyk w murze ogrodzeniowym oraz usytuowany za nim, we­wnątrz ogrodzenia, dziedziniec wejściowy. W założeniach pałacowych i wil­lowych naprzeciwko wejścia, w głębi ogrodu znajdowała się budowla mie­szkalna. Nowe Państwo jest okresem wspaniałego rozkwitu sztuki egip­skiej, w tym także i ogrodów. Świadczy…
… ogrodzenia; uzupełniały ją dwa małe boczne wejścia. Za główną bramą znajdował się dziedziniec, połączony ozdobnym przejściem przez winnicę z budynkiem mieszkalnym usytuowanym w głębi ogrodu. Winnica (T) zajmująca środek- terenu stanowiła element centralny, a dookoła niego usytuowany był dziedziniec, dom mieszkalny oraz boczne części ogrodu z basenami wodnymi. Winnica miała formę hali ogrodowej, z czterema…
… wewnętrznego opasującego miasto, przy Bramie Isztar, w sąsiedztwie wielkiego pałacu Nabuchodono­zora. Ogrody asyryjskie
Największy rozkwit sztuki asyryjskiej przypada na okres między IX a VII wiekiem p.n.e., kiedy Asyria tworzy wielkie mocarstwo. Sztukę asy­ryjską znamionuje ścisłe powiązanie ze sztuką babilońską, zwłaszcza w dziedzinie architektury, rzeźby oraz założeń ogrodowych. Asyria była bogata w kamień…

Jednym z bardziej charakterystycznych rodzajów rzymskich założeń ogrodowych są miejskie ogrody domowe. Są one ściśle powiązane z atrium. i perystylem domu mieszkalnego. Szereg takich domów mieszkalnych jest znanych z wykopalisk Pompei. Mają one bogaty układ przestrzenny, w któ­rym ogród — ujęty w architektoniczne ramy ścian i kolumnad krużgan­ków — stanowi łącznie z zamkniętymi pomieszczeniami…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz