Dźwigary główne obciążenia - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 147
Wyświetleń: 1057
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Dźwigary główne obciążenia - wykład - strona 1 Dźwigary główne obciążenia - wykład - strona 2 Dźwigary główne obciążenia - wykład - strona 3

Fragment notatki:

Dźwigary główne
Zasadniczym obciążeniem dźwigarów głównych są ciężary stałe pochodzące przede wszystkim od ciężaru własnego, ciężaru pomostu i ciężaru wyposażenia (izolacji, nawierzchni, urządzeń bezpieczeństwa ruchu itp.) oraz obciążenia zmienne, zależne od rodzaju ruchu na który obiekt jest przewidziany (samochodowy, kolejowy, tram­wajowy czy pieszy). W niektórych typach konstrukcji obciążeniem mającym istot­ny wpływ na wymiarowanie mogą być innego rodzaju obciążenia zmienne np. ter­miczne w konstrukcjach łukowych statycznie niewyznaczalnych czy parcie wiatru w mostach wiszących lub podwieszonych. Obciążenia te wchodzą zawsze w skład układu podstawowego. Innego rodzaju obciążenia, niekiedy uwzględniane przy wy­miarowaniu dźwigarów głównych, zalicza się na ogół do obciążeń dodatkowych lub wyj ątko wy ch.
Obciążenie stałe działające na dźwigary główne z reguły rozdziela się na każdy dźwigar proporcjonalnie do ich rozstawu lub w mostach płytowych, na jednostkę powierzchni płyty.
Dzieląc obciążenia można posługiwać się również tzw. liniami wpływu roz­działu poprzecznego obciążenia, przedstawionymi na rysunku 7.4. (np. metoda roz­ciętej poprzecznicy, metoda sztywnej poprzecznicy, metoda podpór sprężystych, można również wykorzystywać linie wpływu wyznaczone przy wykorzystaniu pro­gramów do analizy konstrukcji MES). W przypadku stosowania MES do obliczania konstrukcji z reguły ustala się obciążenie działające na prętowy element podziału, proporcjonalnie do odległości pomiędzy elementami, a przy stosowaniu elementów płytowych, ustala się wartość obciążenia na jednostkę wymiaru elementu. Z reguły współczesne programy MES automatycznie dzielą obciążenia na poszczególne ele­menty skończone.
Obliczając siły wewnętrzne ustawia się obciążenie w miejscach ich rzeczywi­stego występowania, a w przypadku obciążenia zmiennego - stosując dodatkowo zasadę, by uzyskać ekstremalną wartość poszukiwanej wielkości statycznej, speł­niając warunki podane w normie obciążenia, odpowiednio dla danego rodzaju ru­chu. Przy sprawdzaniu stanów granicznych nośności należy dodatkowo uwzględ­niać skutek działania obciążenia stałego na wartość obliczanej uogólnionej siły we­wnętrznej, mnożąc wartości obciążenia przez współczynniki obciążeniowe yf, wy­bierając odpowiednio mniejszą lub większą od jedności wartość. W przypadku po­sługiwania się w obliczeniach liniami wpływu podane zasady postępowania ilustru­je rysunek 7.5.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz