Droga ścieków-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 63
Wyświetleń: 602
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Droga ścieków-opracowanie - strona 1 Droga ścieków-opracowanie - strona 2

Fragment notatki:

Droga ścieków I CZĘŚĆ MECHANICZNA:
a) Krata - na kratach odbywa się usuwanie ze ścieków substancji stałych o stosunkowo dużych rozmiarach, jak np. skórki owoców, gałęzie, puszki, kartony itp. Obecność tych zanieczyszczeń mogłaby zakłócić działanie następnych obiektów oczyszczalni i spowodować np. zapychanie się rurociągów oraz pomp. Zanieczyszczenia zatrzymane na kratach są okresowo zgarniane, niekiedy prasowane oraz dezynfekowane, po czym deponowane na wysypiskach odpadów. b) piaskowniki - w nich następuje zatrzymanie cząstek mineralnych typu piasek, żwir, żużel itp. Usunięcie cząstek mineralnych zabezpiecza kolejne obiekty oczyszczalni przed zapychaniem rurociągów, ścieraniem mechanicznych elementów pomp, odkładaniem się piasku w komorach napowietrzania i komorach fermentacyjnych, co prowadzi do zmniejszenia ich objętości czynnej.
c) osadnik wstępny - jego funkcja polega na zatrzymaniu zawiesin łatwo opadających, głównie organicznych, w wyniku procesu sedymentacji. Zawiesina łatwo opadająca to taka, która w ciągu 2h opadnie w tzw. Leju Imhoffa (stożkowy cylinder szklany o pojemności 1 dm3). Drugim istotnym zadaniem osadników wstępnych jest usuwanie ze ścieków zawiesin lżejszych od wody (tłuszczów i części opadających).
II CZESC BIOLOGICZNA:
a) komora napowietrzania - powietrze doprowadzane do komór napowietrzania dostarcza tlen niezbędny mikroorganizmom w reakcjach biochemicznego utleniania związków organicznych zawartych w ściekach, a także utrzymuje ścieki i osad czynny w stałym ruchu, dzięki czemu następuje równomierne zaopatrzenie mikroorganizmów w substraty, a osad nie opada na dno komory. W komorze napowietrzania mikroorganizmy osadu czynnego prowadzą procesy rozkładu związków organicznych zgodnie ze schematem: materia organiczna + tlen + substancje pożywkowe + mikroorganizmy = nowe mikroorganizmy + dwutlenek węgla + woda
b) osadnik wtórny - następuje w nim oddzielenie kłaczków osadu czynnego od oczyszczonych ścieków. Prawidłowe i efektywne oddzielenie osadu czynnego w osadnikach wtórnych jest bardzo istotne ze względu na końcowy efekt oczyszczania ścieków. Zagęszczony w osadnikach wtórnych osad czynny recyrkulowany jest do komór napowietrzania jako tzw.osad powrotny albo recyrkulat, żeby utrzymać w nich stałe, określone stężenie mikroorganizmów biorących udział w procesie oczyszczania. W procesie biologicznego oczyszczania następuje ciągły przyrost mikroorganizmów wtórnych jako tzw.osad nadmierny do procesu przeróbki osadów.
III Przeróbka osadów: W każdej oczyszczalni ścieków jednocześnie z procesem oczyszczania powstają osady surowe, które stanowią poważny problem ze względu na zagrożenia sanitarne oraz na ich dużą skłonność do zagniwania (tj. beztlenowego rozkładu związków organicznych) i związanego z tym wydzielania odorów. Dlatego osady surowe wymagają stabilizacji ich składu chemicznego w celu znacznego zmniejszenia zawartości masy organicznej, a tym samym zlikwidowania ich zdolności do zagniwania. Obecnie najczęściej stosowanymi metodami stabilizacji osadów w oczyszczalniach ścieków jest fermentacja beztlenowa oraz stabilizacja tlenowa. Osad nadmierny z osadnika wtórnego przepompowywany jest do zagęszczacza w celu zmniejszenia objętości, a następnie do komory fermentacyjnej, gdzie zachodzi jego stabilizacja. Osad wstępny również trafia do komory fermentacyjnej bądź to bezpośrednio z leja osadowego osadnika wstępnego, bądź to po dodatkowym zagęszczeniu w zagęszczaczu. Zależy to m.in. od ilości osadu wstępnego. W komorze fermentacyjnej w warunkach beztlenowych następuje biologiczny rozkład organicznej frakcji osadów przez odpowiednie mikroorganizmy. Rozkład ten nosi nazwę fermentacji metanowej, ponieważ głównym produktem tego rozkładu jest gaz zawierający 60-80% metanu oraz dwutlenek węgla. Osady ustabilizowane poddawane są dalszemu zagęszczaniu, a następnie odwodnieniu. Odwadnianie ma na celu usunięcie wody z osadu w celu zmniejszenia jego objętości. Obecnie najczęściej do tego celu stosuje się mechaniczne odwadnianie na prasach filtracyjnych. Filtrach próżniowych lub wirówkach. Ustabilizowany i odwodniony osad wywożony jest najczęściej poza teren oczyszczalni i składowany na składowisku odpadów.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz