Budowa drewna - miazga korkowa - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 14
Wyświetleń: 560
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Budowa drewna - miazga korkowa - wykład - strona 1 Budowa drewna - miazga korkowa - wykład - strona 2

Fragment notatki:

Miazga korkowa jest miejscem powstawania nowych komórek korka. Komórki żywe, które znajdują się prawie wyłącznie w cienkim płaszczu miazgi, składają się ze ścianek komórkowych, plazmy złożonej z cytoplazmy i jądra i soku komórkowego wypełniającego wolne miejsca wśród plazmy. Komórki żywe stopniowo twardnieją i wchodzą w skład właściwego drewna bądź korka.
Komórki martwe nie mają już plazmy, gdyż po ścięciu drzewa wyschła ona. Niektóre z tych komórek mają zdolność przewodzenia pokarmów (w bielu), natomiast inne starsze (w twardzieli), mają wnętrze w mniejszej lub większej zapełnione różnymi substancjami żywicznymi, garbnikowymi i mineralnymi. Budowa pnia wskazuje wyraźne usłojenie współśrodkowe usłojenie współśrodkowe. Usłojenie to najpełniej daje się zauważyć w przekroju poprzecznym drzewa, gdzie przede wszystkim występuje podział na rdzeń, drewno i korę. Rdzeń widoczny jest w części środkowej przekroju w postaci plamki odmiennej od reszty drewna. Zawiera ona drewno pierwotne, pozostałość młodego pędu, o dużej porowatości, a nawet z pustymi przestrzeniami ciągnącymi się wzdłuż pnia. Rdzeń zajmuje więcej miejsca w przekroju w młodym drzewie niż w starym. Jest ona, bardzo słabą, obumarłą częścią drzewa, obniżające wartość wielu sortymentów przetartych, np. desek. Dookoła rdzenia znajduje się tzw. drewno, którego barwa w zależności od rodzaju drzewa może być jednakowa lub też zróżnicowana na ciemniejszą lub jaśniejszą. W drzewach, których drewno jest niejednakowo zabarwione, jak np. w sośnie lub dębie wewnętrzna część ciemniejsza, która otacza rdzeń, nazywa się twardziela, zewnętrzną zaś część jaśniejsza - bielem. Biel u większości rodzajów naszych drzew przewodzi pokarm surowy w roztworze wodnym z korzeni do liści. Zawiera duży procent wody. Twardziel jest częścią starszą od biel. Nie przewodzi ona pokarmów, a tylko gromadzi niektóre produkty o charakterze wydzielniczym (żywice, garbniki) lub jako pokarm zapasowy. Twardziel ma strukturę bardziej zwartą i mocniejszą niż biel, jest ona mniej podatna na działanie grzybów i owadów stanowi więc technicznie materiał bardziej wartościowy od bielu. Nie we wszystkich jednak rodzajach drzew zachodzi wyraźne zróżnicowanie na biel i twardziel. Biel i twardziel można łatwo rozpoznać u sosny, dębu, jesiona, akacji, modrzewia, wiązu natomiast nie widać zróżnicowania w jodle, świerku, grabie, buku, lipie i osice. Drewno uwidacznia w swej budowie słoje roczne w postaci płaszczów walcowych współśrodkowych, poprzerastanych promieniami rdzeniowymi. Słoje roczne narastają w okresie wegetacji drzew, tj. podczas wiosny i lata, proces tego narastania odbywa się w całym drzewie od najmłodszych korzeni do gałązek. W naszym klimacie w ciągu każdego roku powstaje tylko jeden słój. W zależności od ilości słojów rocznych przypadających na 1 cm przekroju promieniowego, drewno może być wąskosłoiste lub szerokosłoiste. według PN/B - 96000 „Sosnowe materiały tarte” drewno sosnowe jest wąskosłoiste, jeżeli ma powyżej 4 słojów rocznych na 1 c, lub szerokosłoiste gdy ma 4 słoje lub mniej na 1cm. Każdy słój roczny składa się z przyrostu wczesnego (wiosennego) i późnego (letniego - lato i wczesna jeśeń). U większości rodzajów drzew naszych przyrost wczesny jest jaśniejszy od przyrostu późnego, wskutek czego słoje słoje roczne są widoczne wyraźnie. Tkanki przyrostu późniejszego w miękkich gatunkach drzew są ściślejsze i mocniejsze. Im grubsze są ich słoje w porównaniu z przyrostem wcześniejszym, tym drewno jest bardziej wytrzymałe. Inaczej przedstawia się sprawa w twardych gatunkach drzew. Gatunki te wskutek specyficzny budowy anatomicznej wykazują właściwość odwrotną, o większej wytrzymałości ich drewna decyduje większy stosunek drewna wczesnego do późniejszego. Promienie rdzeniowe są to wiązki komórek przerastające słoje roczne w kierunku promieniowym. Rozchodzą się one wachlarzowo, ku obwodowi, przy czym niektóre tylko zaczynają się od rdzenia, wszystkie zaś dobiegają od zewnętrznych warstw bielu. Promienie rdzeniowe odgrywają rolę dróg przewodzący pokarm między warstwami zewnętrznymi i wewnętrznymi drewna. W czasie zimowym przechowują w sobie pokarm organiczny. Promienie rdzeniowe są widoczne tylko u niektórych rodzajów drzew w postaci jasnych smug na przekrojach poprzecznych a zwłaszcza promieniowych. Smugi te znane są w niektórych wyrobach pod nazwą błyszczu.


(…)

… technicznego nie maja. Najcenniejszą częścią drewna jest grubizna pnia, zwłaszcza odziomek. Kształt grubizny pnia zbliżony jest w ogólnych zarysach do stożka ściętego. Stożkowatość pnia nazywa się pospolicie zbieżystością. Im większe są różnice pomiędzy dolną a górną średnicą przy stałej odległości tych średnic tzn. ima bardziej pień jest zbieżysty tym mniejsza jest jego wartość użytkowa. Najlepszy materiał…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz