Bilans opłacalności zużycia gazu do podgrzewania - wykład

Nasza ocena:

3
Pobrań: 35
Wyświetleń: 707
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Bilans opłacalności zużycia gazu do podgrzewania - wykład - strona 1 Bilans opłacalności zużycia gazu do podgrzewania - wykład - strona 2 Bilans opłacalności zużycia gazu do podgrzewania - wykład - strona 3

Fragment notatki:

Bilans opłacalności zużycia gazu do podgrzewania c.w.u.
1. Dobowe zapotrzebowanie na c.w.u.
Średnie dobowe zapotrzebowanie na c.w.u. określa wzór:
d
qśr = Uqu ρ
[kg/dobę]
gdzie:
U – liczba osób korzystających z instalacji
qu – średnie dobowe jednostkowe zapotrzebowanie dla osoby
ρ – dla temperatury 55oC wynosi 988 kg/m3
2. Roczne zapotrzebowanie na c.w.u.
Po wyznaczeniu średniego dobowego zapotrzebowania określić
można zużycie roczne c.w.u.:
d
d
q r = nd nt qśr = nqśr
[kg/a]
gdzie:
nd – liczba dni w tygodniu, w czasie których korzysta się z
punktów czerpalnych
nt – liczba tygodni w roku, j.w.
3. Roczne zapotrzebowanie energii na podgrzewanie c.w.u.
Celem
porównania
różnych
sposobów
pokrycia
zapotrzebowania na ciepło do podgrzewania c.w.u. ustalono
uniwersalny przelicznik, którym jest ilość zużytej energii
wyrażonej w jednostkach energii elektrycznej. Jest to rodzaj
ekwiwalentu energetycznego przy każdym rodzaju energii
pierwotnej.
Przy takim przeliczeniu zapotrzebowanie energii na pokrycie
rocznego zużycia c.w.u. wyniesie:
Qcr. w.u. = 2,778 ⋅ 10 −4 q r cw (tc − t z )
[kWh/a]
gdzie: tc oraz tz – temperatury obliczeniowe
4. Roczne zużycie gazu na pokrycie obciążenia c.o. oraz
podgrzewanie c.w.u.
Roczne zapotrzebowanie na gaz ΔWc.o. [m3/a], przy pokryciu
r
wyłącznie obciążenia c.o. Qc.o. [kWh/a], wynosi:
r
ΔW
r
c .o .
=
3,6Qcr.o.
Qnη
W przypadku pokrycia obciążenia cieplnego c.w.u. za pomocą
podgrzewaczy gazowych (lub kotła dwufunkcyjnego), występuje
dodatkowe zapotrzebowanie na gaz:
ΔW
r
c . w. u .
=
3,6Qcr. w.u.
Qnη
Całkowite zapotrzebowanie gazu na pokrycie obciążenia c.o. i
c.w.u. wynosi więc:
ΔWcr.o.+ c. w.u. = ΔWcr.o. + ΔWcr. w.u.
W powyższych wzorach:
Qn – wartość opałowa gazu; dla gazu ziemnego GZ35 wynosi
24 MJ/m3, dla gazu GZ50 wynosi 31 MJ/m3.
η – sprawność zużycia paliwa w urządzeniu do podgrzewania
c.w.u.; przy braku danych od producenta wg tabeli:
5. Opłaty dodatkowe za gaz
r
Dodatkowe zapotrzebowanie na gaz ΔWc. w.u. może spowodować
zmianę taryfy opłat za gaz danego odbiorcy (z niższej na
wyższą). Z powodu wyższego sumarycznego poboru gazu
może się okazać, że jego zużycie na cele c.o. będzie również
podlegało opłacie wg wyższej taryfy.
Dodatkowe opłaty za gaz na cele podgrzewania c.w.u. ΔK g
określa się więc jako różnicę całkowitych opłat za gaz
występujących w obu wariantach:
ΔK g = ΔK 2 − ΔK1
[zł/a ]
gdzie:
ΔK1 = ΔWcr.o. c g + ca nm + c ps nm + ΔWcr.o. c pz
ΔK 2 = ΔWcr.o.+ c. w.u. c g + ca nm + c ps nm + ΔWcr.o.+ c. w.u. c pz
cg – cena paliwa gazowego [zł/m3],
ca – stawka opłat abonamentowych [zł/miesiąc],
nm – liczba miesięcy użytkowania instalacji gazowej,
cps – stawka opłat za usługę przesyłową stałą [zł/miesiąc],
cpz – stawka opłat za usługę przesyłową zmienną [zł/miesiąc].
Liczbę miesięcy użytkowania instalacji gazowej przyjmować
należy 12 przy zużyciu gazu na c.w.u. lub 9 (wyłącznie c.o.).
Moc umowna b instalacji gazowej jest mocą maksymalną
godzinową.
Godzinowe zużycie gazu na potrzeby c.w.u. ... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz