Autyzm: komunikowanie się

Nasza ocena:

3
Pobrań: 133
Wyświetleń: 1246
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Autyzm: komunikowanie się - strona 1 Autyzm: komunikowanie się - strona 2 Autyzm: komunikowanie się - strona 3

Fragment notatki:


Autyzm: komunikowanie się  Ewa Pisula Wydział Psychologii  Uniwersytet Warszawski Ewa.Pisula@psych.uw.edu.pl Leo Kanner (1943) Osoby z autyzmem nie mówią lub też mówią  w sposób, który nie służy międzyosobowej  komunikacji W autyzmie zaburzenia komunikowania się  dotyczą: a) rozumienia funkcji komunikowania się;  b) zarówno ekspresji, jak i rozumienia  komunikatów;  c) komunikowania się niewerbalnego  i werbalnego. Najwcześniejsze przejawy problemów  w społecznej komunikacji: - rozumienie wyrazu twarzy, - tworzenie wspólnego pola uwagi. Zdolność odczytywania wyrazu twarzy jest  jednym z pierwszych etapów rozwoju  zdolności  “czytania w umyśle”  Kanner (1943): dzieci z autyzmem są “niewrażliwe” na ekspresję emocjonalną innych osób Dzieci z autyzmem poświęcają ludzkim twarzom i emocjom znacznie mniej uwagi niż rówieśnicy Badania nad kierunkiem patrzenia   ( eye tracking studies ) (np. Speer i in., 2007) - brak różnic, gdy stymulacja jest niespołeczna (zarówno  statyczna, jak i dynamiczna), - różnice w przypadku dynamicznej stymulacji społecznej  (rzadziej patrzą na oczy, częściej na usta i ciało).   Badania nad kategoryzowaniem Begeer i in. (2006): chłopcy w wieku 7-12 lat - różnice w kategoryzowaniu w warunkach bez podpowiedzi, - brak różnic, gdy dzieci proszono o wybranie zdjęć osób,  które mogłyby zachować się wobec nich przyjaźnie lub  wrogo (np. ukarać je). Dlaczego spontanicznie nie wykorzystują tych  umiejętności?    Nie rozumieją znaczenia informacji   dotyczących  emocji   Potrafią dostrzec i odczytać emocje, ale nie łączą  ich z przyczynami, z kontekstem, z zachowaniem Ograniczona zdolność do wychwytywania  bodźców społecznych jako istotnych  (podobnie, jak opóźniona reakcja na własne  imię) Komunikowanie się niewerbalne: 1. Bardzo słabe rozumienie komunikatów  niewerbalnych     kontakt wzrokowy;  mimika – dół   twarzy  “ wa ż niejszy” niż góra  2. Ekspresja – zaburzony dialog behawioralny;  gestykulacja – uboga (przerwanie kontaktu);  twarz amimiczna, maska, kamienna twarz; postawa ciała; kontakt wzrokowy  Krzyk, specyficzna intonacja, akcent, mowa skandowana Komunikowanie się werbalne  1. Mutyzm - u około 25% osób; czasami silne przeżycie  wyzwala zdolność mówienia 2. Tylko ok. 50% osób posługuje się mową znaczeniową 3. Opóźnienie rozwoju - zaburzone gaworzenie, pierwsze  słowa 4-5 lat,  zdania 5-6 lat  4. Regres rozwojowy  5. Echolalia (ok. 9 mies. - 2 lata) – bezpośrednia,  

(…)

… z reklam,
“nie wyrzucaj psa z balkonu”);
7. Odwracanie zaimków (ja, się, moje);
8. Dosłowność (idź, stój);
9. Ubogie słownictwo, często bogate w wąskim obszarze;
10. Brak umiejętności inicjowania i podtrzymywania
rozmowy;
11. Długie monologi na specyficzne tematy: rozkład
jazdy autobusów, katastrofy itd.
Analiza słuchowa zaburzona
U osób o prawidłowym rozwoju mowy znaczne
zaburzenia zdolności inicjowania lub podtrzymywania
rozmowy
Badanie Winter-Messiers i wsp. (2007) dot. zainteresowań osób
z autyzmem - w trakcie wywiadu zaobserwowano następujące
zaburzenia komunikacji niewerbalnej:
1. Ograniczony kontakt wzrokowy.
2. Brak typowej ekspresji mimicznej i gestykulacji,
wspierającej wypowiedź werbalną.
3. Postawa i kierunek zwrócenia głowy/twarzy (“od”
rozmówcy).
4. Stanie zbyt blisko lub nadmiernie daleko od rozmówcy…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz