Analiza li II rzędu - omówienie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 609
Wyświetleń: 3514
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Analiza li II rzędu - omówienie  - strona 1 Analiza li II rzędu - omówienie  - strona 2 Analiza li II rzędu - omówienie  - strona 3

Fragment notatki:

Analiza li II rzędu
W analizie I rzędu stosuje się zasadę zesztywnienia, tzn. rozpatruje się nieodkształconą, pier­wotną geometrię konstrukcji, niezależnie od stanu obciążenia. Gdy w obliczeniach statycznych uwzględnia się wpływ deformacji konstrukcji pod obciążeniem, wówczas taka analiza nazywana jest analizą II rzędu.
Najprostszy przykład analizy I i II rzędu słupa wspornikowego przedstawiono na rys. 4.28. W teorii konstrukcji stalowych rozróżnia się efekty II rzędu jako:
efekty P-A, odnoszące się do uwzględnienia w obliczeniach przesuwów węzłów konstrukcji,
efekty P-8, dotyczące uwzględnienia w obliczeniach lokalnych wygięć prętów między węzłami.
Analizę I rzędu bez uwzględniania imperfekcji można stosować w przypadku układów nie­wrażliwych na efekty II rzędu, a także jednokondygnacyjnych układów przechyłowych. Przy obliczaniu konstrukcji ramowych norma [51] dopuszcza następujące podejścia: • imperfekcje globalne i lokalne, a także całkowite efekty II rzędu (efekt P-A i P-8) uwzględ­nione są w obliczeniach statycznych. Sprawdzanie stateczności poszczególnych prętów nie jest wtedy potrzebne, wystarczy sprawdzenie nośności ich przekrojów. Wpływ wszystkich efektów II rzędu i imperfekcji uwzględniony jest w wynikach obliczeń statycznych, w warto­ściach sił podłużnych i momentów zginających,
• w obliczeniach statycznych uwzględniono jedynie imperfekcje globalne (przechyły) oraz efekty P-A (przesuw węzłów). Należy sprawdzić stateczność każdego pręta przy zastosowa­niu formuł interakcyjnych (6.61) i (6.62) normy [51] (patrz pkt 7.3), przyjmując długość wy-boczeniową słupów jak dla ram o węzłach nieprzesuwnych. Norma [51] zezwala, aby dłu­gość wyboczeniową słupów przyjmować wtedy równą ich długości teoretycznej (wysokości słupa),
• w przypadkach gdy spełnione jest kryterium z procedury 4.4, obliczenia statyczne można wykonywać według teorii I rzędu z pominięciem imperfekcji. Stateczność prętów należy wtedy sprawdzać według interakcyjnych formuł wyboczeniowych, przy czym długość wy­boczeniową słupów powinna odpowiadać globalnej postaci wyboczenia układu konstrukcyj­nego (jak dla ram o węzłach przesuwnych) oraz uwzględniać wpływ sztywności elementów i węzłów, istnienie przegubów plastycznych oraz rozkład sił ściskających.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz