Wyznaczanie współczynnika próżności termicznej powietrza

Nasza ocena:

5
Pobrań: 84
Wyświetleń: 560
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
 Wyznaczanie współczynnika próżności termicznej powietrza - strona 1  Wyznaczanie współczynnika próżności termicznej powietrza - strona 2  Wyznaczanie współczynnika próżności termicznej powietrza - strona 3

Fragment notatki:


Wyznaczanie współczynnika pr no ci termicznej powietrza. ęż ś Termometr gazowy I. WSTĘP TEORETYCZNY. Właściwości różnych gazów są mniej więcej takie same, powstała więc możliwość pominięcia drobnych różnic i wspólnego   wyjaśnienia typowych zjawisk, jednocześnie dla wszystkich  gazów.  W tym  celu został stworzony fizyczny model  reprezentujący wszystkie  gazy,  zwany  modelem  gazu  doskonałego. Z myślą o tym modelu rozwinięto założenia teorii kinetyczno-molekularnej gazu i doprowadziło ją do postaci umożliwiającej   wyjaśnienie wielu zjawisk związanych z tym stanem skupienia. Model   gazu   doskonałego,   a   więc   wyidealizowany   obraz   naszych   wyobrażeń   o   tym   stanie   skupienia,   opiera   się   na   następujących założeniach: 1.Gaz jest złożony z dużej liczby molekuł znajdujących się w bezładnym ruchu, stale zderzających się ze sobą i dzięki niemu   nieustannie zmieniających wartość i kierunek swej prędkości. 2.Rozmiary molekuł są tak małe, że mogą one być traktowane jako punkty, a nie ciała o określonej objętości. 3.Molekuły w czasie ruchu podporządkowują się prawom mechaniki. 4.Siły oddziaływania między molekułami istnieją tylko w czasie zderzeń, a między zderzeniami poruszają się one ruchem   jednostajnym po liniach prostych. 5.Zderzenia między molekułami lub ścianami naczynia, w którym znajduje się gaz są sprężyste . W czasie tych zderzeń  obowiązują więc zasady zachowania pędu i energii kinetycznej. Model gazu doskonałego został stworzony,  aby reprezentował  gazy rzeczywiste,  lecz jest on pewnym  uproszczeniem i   idealizacją zmierzającą do ułatwienia nam rozważań teoretycznych. PODSTAWOWY WZÓR TEORII KINETYCZNO - MOLEKULARNEJ p = 2 3 n E   lub   p = 2 3 N V E    k k ⋅ ⋅ ⋅ ⋅       (1) O zachowaniu się gazu w naczyniu decydują : liczba znajdujących się tam cząsteczek, objętość naczynia i temperatura. Uwzględniając związek między średnią energią kinetyczną cząsteczek i temperaturą, równanie (1) możemy zapisać w postaci p = 2 3 N V E   p = 2 N C 3 V T po przekształ ceniu p V T = 2 3 C N                        k = 2 3 C = 1,38 10 J K   -  stał a Boltzmanna wobec tego p V T = N k             (2) k -23 ⋅ ⋅ → ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ ⋅ Równanie to nosi nazwę równania stanu gazu doskonałego. Z równania (2) można wyciągnąć niezwykle ważne wnioski. Ze  stałości  k  wynika, że dla danej liczby cząsteczek gazu iloczyn jego ciśnienia i objętości podzielony przez jego temperaturę  

(…)


W izotermicznej przemianie stałej masy gazu, ciśnienie wywierane przez gaz na ścianki naczynia jest odwrotnie
proporcjonalne do jego objętości.
p ⋅ V = const.
(5)
2.przemiana izobaryczna
stosunek objętości i temperatury jest stały, a więc są one wprost proporcjonalne.
prawo Gay - Lussaca
W przemianie izobarycznej stałej masy gazu, jego objętość zmienia się wprost proporcjonalnie do temperatury.
V
= const
T
(6)
V [m3 ]
V=f(T)
T [K]
3.przemiana izochoryczna
stosunek ciśnienia do temperatury jest stały, czyli są one do siebie wprost proporcjonalne.
prawo Charles'a
W przemianie izochorycznej stałej masy gazu, jego ciśnienie zmienia się wprost proporcjonalnie do temperatury.
p
= const.
T
(7)
p [Pa]
p=f(T
)
T [K]
4.przemiana adiabatyczna
zmiana stanu gazu, w której nie ma wymiany ciepła z otoczeniem.
W związku…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz