Wyznaczanie długości fali świetlnej-siatka dyfrakcyjna

Nasza ocena:

3
Pobrań: 854
Wyświetleń: 1463
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wyznaczanie długości fali świetlnej-siatka dyfrakcyjna - strona 1 Wyznaczanie długości fali świetlnej-siatka dyfrakcyjna - strona 2 Wyznaczanie długości fali świetlnej-siatka dyfrakcyjna - strona 3

Fragment notatki:

LABORATORIUM FIZYKI OGÓLNEJ
SPRAWOZDANIE Z ĆWICZENIA NR 84
TEMAT : WYZNACZANIE DŁUGOŚCI FALI ŚWIETLNEJ
ZA POMOCĄ SIATKI DYFRAKCYJNEJ.
1. OPIS TEORETYCZNY.
Spójna wiązka światła przechodząc przez dwie jednakowe szczeliny ulega na nich ugięciu, dając po przejściu przez szczelinę dwie fale spójne interferujące ze sobą. W wyniku interferencji otrzymuje się na ekranie umieszczonym w pewnej odległości za szczelinami jasne i ciemne prążki interferencyjne. Siatka dyfrakcyjna jest powieleniem doświadczenia z dwiema szczelinami. Zasadnicza różnica polega na tym, że zamiast dwóch znajduje się znacznie więcej jednakowych, równoległych szczelin.
W wyniku powiększenia liczby szczelin w widmie dyfrakcyjnym na ekranie po obu stronach środkowego maksimum rzędu zerowego, maksima boczne stają się coraz węższe i jaśniejsze. Jest to związane z tym, że coraz większa liczba promieni bierze udział w interferencji. Zjawisko to nazywa się interferencją wielopromieniową. W takiej sytuacji nie można mówić o zlokalizowanym ciemnym minimum dyfrakcyjnym.
Niech fala świetlna pada na siatkę dyfrakcyjną. Ze środka każdej szczeliny prowadzimy normalną do promienia ugiętego na sąsiedniej szczelinie. Jeżeli d jest odległością między środkami każdej pary dwóch sąsiednich szczelin,  - kątem, jaki tworzy kierunek promienia ugiętego z normalną do powierzchni siatki,  - różnicą dróg między dwoma ugiętymi sąsiednimi promieniami, to tak jak w przypadku interferencji na dwóch szczelinach sin  = /d.
Fale przechodzące przez szczeliny będą w fazie i będą się wzmacniać wszędzie tam, gdzie =k,
przy czym k = 0, ±1, ±2 - rząd widma, λ - długość fali świetlnej.
Wobec tego położenie maksimów dane jest przez
d sin Θ = kλ.
Jest to równanie siatki dyfrakcyjnej.
2. PRZEBIEG ĆWICZENIA
Wyznaczanie stałej siatki dyfrakcyjnej.
Wyznaczanie długości fal świetlnych za pomocą siatki dyfrakcyjnej.
3. WYZNACZANIE STAŁEJ SIATKI DYFRAKCYJNEJ.
Aby wyznaczyć stałą siatki dyfrakcyjnej, należy wiązkę światła o znanej długości skierować prostopadle na siatkę dyfrakcyjną. Na ekranie po lewej i prawej stronie plamki centralnej obserwuje się plamki I i II rzędu dyfrakcji. Mierząc odległość na ekranie od środka plamki centralnej do środka plamki I i II rzędu dyfrakcji należy wyznaczyć kąt ugięcia ze wzoru
________
sin Θk= Sk / √ Sk2 + L2 .
Z równania siatki dyfrakcyjnej wyznaczamy stałą siatki
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz