Wykład - określenie wskaźnika zagęszczalności i wilgotności optymalnej gruntu

Nasza ocena:

3
Pobrań: 315
Wyświetleń: 1939
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Wykład - określenie wskaźnika zagęszczalności i wilgotności optymalnej gruntu - strona 1 Wykład - określenie wskaźnika zagęszczalności i wilgotności optymalnej gruntu - strona 2 Wykład - określenie wskaźnika zagęszczalności i wilgotności optymalnej gruntu - strona 3

Fragment notatki:

Wstęp
Tematem opracowania jest zbadanie przydatności gruntu pod budowę nasypu. Opracowanie zawiera wyniki badań uzyskanych w aparacie Proctora.
Cel ćwiczenia
Celem ćwiczenia było określenie wskaźnika zagęszczalności i wilgotności optymalnej gruntu. Definicje
Wskaźnikiem zagęszczenia gruntów nasypowych IS nazywa się iloraz gęstości objętościowej szkieletu gruntowego w nasypie do maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu danego gruntu określonego w znormalizowany sposób dla wilgotności optymalnej.
Wskaźnik zagęszczenia stosuje się tylko do gruntów sztucznie zagęszczonych.
Celem dokładnych badań jest laboratoryjne określenie rodzaju gruntu i jego wilgotności, gęstości objętościowej, wilgotności optymalnej oraz określenie maksymalnej gęstości objętościowej szkieletu i wskaźnika zagęszczenia.
Wilgotność naturalna.
Wilgotnością naturalną gruntu nazywamy procentowy stosunek masy wody zawartej w porach gruntu do masy jego szkieletu. Wilgotność naturalną określa się wzorem:
gdzie mw - masa wody znajdującej się w porach badanej próbki gruntu
ms - masa szkieletu gruntowego badanej próbki Gęstość objętościowa szkieletu gruntu
Gęstością objętościową szkieletu gruntowego nazywamy stosunek masy cząstek mineralnych znajdujących się w danej próbce do objętości całkowitej próbki. Wyznaczamy ją ze wzoru:
Oznaczanie wilgotności naturalnej metodą suszarkową.
Do oznaczenia wilgotności gruntu powinny być użyte próbki o naturalnej wilgotności (NW), naturalnej strukturze (NNS). Dwie pobrane próbki należy umieścić w uprzednio zważonych parowniczkach, zważyć, a następnie wstawić do suszarki. Próbki należy wyszuszyć w temperaturze 105-110°C do stałej masy i po ostudzeniu w eksykatorze ponownie zważyć. Wilgotność naturalną gruntu obliczamy ze wzoru:
w którym: mmt - masa próbki wilgotnej z masą parowniczki
mst - masa próbki wysuszonej z masą parowniczki
mt - masa parowniczki
Za wynik ostateczny należy przyjąć średnią arytmetyczną wartości z obu oznaczeń, jeżeli ich różnica nie przekroczyła 5% wartości średniej. Jeżeli różnica jest większa, to badanie wilgotności należy powtórzyć na nowych dwóch próbkach. Za wynik ostateczny przyjmujemy średnią arytmetyczną z trzech najmniej różniących się wartości. Wilgotność optymalna. Badanie w aparacie Proctora
Zagęszczenie dowolnego gruntu będzie tym większe, im większa będzie jego gęstość objętościowa szkieletu

(…)

…, do momentu aż gęstość objętościowa szkieletu gruntowego zacznie maleć. Przedstawiając wyniki na wykresie zależności gęstości objętościowej szkieletu gruntowego i wilgotności, należy wyznaczyć ekstremum krzywej. Dla wartości ekstremalnej gęstości objętościowej szkieletu gruntowego odczytujemy wilgotność optymalną danego gruntu.
w~5%
w~8%
w~11%
w~14%
V=996cm3 m=1890g
m=1950g
m=1980g
m=2010g
nr
199
1007
172…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz