Telewizja-opracowanie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 154
Wyświetleń: 462
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Telewizja-opracowanie - strona 1

Fragment notatki:

Rewolucyjny klimat lat 70 dał się poznać przez list opublikowany przez dziennikarzy PRL. List 34 dał wyraz niezadowolenia z działań rządu w Polsce i domagano się w nim zmian tak w polityce społecznej jak i medialnej. Podpisali się pod nim m.in.: Antoni Słonimski, Paweł Jasienica, Stanisław Mackiewicz, Stefan Kisielewski, Melchior Wańkowski. Autorów listu szybko posądzono o współpracę z RWE i zagranicznym wywiadem. List nie miał jakiegokolwiek znaczenia materialnego i politycznego ale pokazał zmieniającą się świadomość Polaków i rosnący w społeczeństwie bunt. TELEWIZJA! - od marca 1968
W marcu 1968 roku do propagandy włączono telewizję czyniąc z niej główne oręże walki. Telewizja nie poruszała jednak problemów strajku w 1968 roku. Prowadzono jednak politykę antysyjonistyczną. Do walki propagandowej rzucono prasę, telewizję i radio. Programy kierowano do wszystkich grup społecznych. Skupiono się na wyeliminowaniu wroga. Kampania antysyjonistyczna i antykapitalistyczna miała na celu odwrócenie uwagi od pogarszającej się sytuacji ekonomicznej w kraju. Szybko zaczęto przeprowadzać czystki w urzędach medialnych m.in.: w Komitecie do Spraw Radia i Telewizji. Zmieniono redaktorów naczelnych, dyrektorów i zespół programowy. W samej telewizji wymieniono tylko szefa ośrodka w Szczecinie oraz redaktora naczelnego programów naukowych Zespołu Programu Telewizyjnego. Witold Małcużyński ze względu na agresję w Czechosłowacji przestał prowadzić magazyn informacyjny „Monitor” W czasie strajków w 1970 roku wprowadzono powszechną blokadę informacyjną. Zamknięto połączenia telefoniczne oraz granice miast. Przedsięwzięcia te miały na celu nie dopuścić do rozpowszechniania informacji o wypadkach. O strajkach informowały tylko media w Trójmieście i Szczecinie, przechodząc jednak wcześniej przez cenzurę. Strajkujących przedstawiano w bandyckim świetle, a strajk jako akt wandalizmu. Dziennikiem telewizyjnym ręcznie sterowało biuro prasowe. Wzorcem informacyjnym były natomiast depesze PAP. Wypadki grudniowe doprowadziły szybko do zmiany I Sekretarza Partii. Gomułkę zastąpił Edward Gierek który zalecił mediom nie wracanie do wydarzeń z grudnia 1970 roku.
Lata 60 i 70 to rozwój nowego medium czyli telewizji. Pierwszy program nadawano od 1955 roku i trwał około 3 godzin. Rok później powołano Warszawski Ośrodek Telewizyjny. W 1958 roku pojawił się Dziennik. Na początku lat 60 liczba abonentów telewizyjnych wynosiła już ponad 400 tysięcy osób. W 1970 roku ich liczba wynosiła już 3,8 miliona osób. Zasięg telewizyjny cały czas się poszerzał. Ustabilizowała się za to liczba abonentów radiowych. ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz