Style architektoniczne

Nasza ocena:

3
Pobrań: 56
Wyświetleń: 1022
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Style architektoniczne - strona 1

Fragment notatki:

Styl dorycki - kolumny nie miały żadnych barw, wyrasta ze stylobatu wyglądały ciężko, wysokość równa od 4 do 6 średnicom, trzon zdobiły kanelury - rowki, dolna średnica kolumny większa od górnej Trzon kolumny lekko zwężał się ku górze, a w około jednej trzeciej wysokości był lekko wybrzuszony (entasis). Głowica czyli kapitel rozpoczyna potężny, płaski echinus pozbawiony ozdób. Na echinusie leży abakus (kwadratowa płyta). Na Abakusie wspiera się belkowanie (architraw, fryz, gzyms). Na architrawie doryckim nie było żadnych ozdób. Dopiero na fryzie były ozdoby. Nad fryzem jest gzyms. Od prawego gzymsu wznosi się gzyms dachowy. Stanowi ramę dla płaskiego trójkąta rozwartokątnego. Ten trójkąt to fronton. Tympanon to pole środkowe między tymi dwoma frontami. Porządek dorycki dominował w Grecji właściwej. S tyl joński: Cechy charakterystyczne: • lekkość, smukłe proporcje, bogate zdobienia • baza oparta na plincie: w wariancie attyckim trójczłonowa złożona z dwóch torusów i trochilusu między nimi, albo w wariancie małoazjatyckim - wieloczłonowa, dowolnie zestawiona z torusów i trochilusów • trzon kolumny ozdobiony 24 kanelurami połączonych listewkami (stegami), żłobkowanie jest węższe niż w stylu doryckim. Mniej wyraźnie jest zaznaczony entasis, zwężenie trzonu poniżej głowicy jest też mniejsze • głowica - najbardziej charakterystyczny element wyróżniający styl joński ukształtował się w VI w. p.n.e., zbudowana jest z ozdobnej, opisywanej często jako przypominającej baranie rogi, woluty. Kształt woluty wywodzi się z rolowanej nad wejściem maty. Powyżej woluty abakus o profilowanych krawędziach, często dość bogato zdobiony • belkowanie złożone z trójczłonowego architrawu na którym opiera się w wariancie attyckim bogato zdobiony fryz ciągły (w porządku doryckim fryz zdobiony był metopami rozdzielonymi tryglifami). Fryz zdobiony był reliefem z scenami mitologicznymi, historycznymi. Jego ozdobą jest rząd wystających kostek. Powyżej fryzu znajdowała się najwyższa część belkowania - gzyms wieńczący, często niższy niż w porządku doryckim, ale o bardziej skomplikowanej formie. Górną jego część stanowiła listwa zdobiona kimationem, antemionem lub plecionką, zakończona na ogół ząbkowaniem. Styl koryncki : • smuklejsze proporcje i bardziej ozdobna głowica niż w porządku jońskim • baza - jako w porządku jońskim, czyli trójczłonowa złożona z dwóch torusów i trochilusu między nimi, • trzon kolumny, jak w stylu jońskim, ozdobiony 24 kanelurami połączonych listewkami (stegami), kolumna o smuklejszych proporcjach • głowica - najbardziej charakterystyczny element wyróżniający styl koryncki, ma kształt koszyka (kalatosu) uformowanego z dwóch rzędów liści akantu mocno rozchylonych na zewnątrz, powyżej liści znajdują się cztery pojedyncze woluty podtrzymujące abakus. Pomiędzy tymi wolutami znajdują się jeszcze cztery pary mniejszych wolut, spomiędzy których wyprowadzona jest palmeta lub inny motyw roślinny ... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz