Sakramentologia - wykład 7: sakrament namaszczenia chorych

Nasza ocena:

5
Pobrań: 119
Wyświetleń: 1344
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Sakramentologia - wykład 7: sakrament namaszczenia chorych - strona 1 Sakramentologia - wykład 7: sakrament namaszczenia chorych - strona 2

Fragment notatki:

Wykład VII - 12 XII 2005 Sakrament namaszczenia chorych Przeszedł ewolucję, zmiana nazwy z Ostatnie Namaszczenie. Po S.V.II Sakrament chorych to sakrament dla żywych i dla umierających. Daje też siłę w cierpieniu- doświadczamy mocy zbawczej cierpienia. Nieprzytomnym sakrament daje moc odpuszczenie grzechów. Biblijne ujęcie W ST -choroba była przekleństwem, dziełem szatana lub wywołana na skutek grzechów człowieka. Była konsekwencją życia niezgodnie z przykazaniami. W NT -choroba, przez śmierć Chrystusa udoskonala motyw naśladowania P.J- uzdrawia- znaki Królestwa Bożego- tam cierpień i chorób nie ma. -potwierdzenie przez J. Chrzciciela- chorzy odzyskują zdrowie, zmartwychwstają umarli.
-czyny P.J świadczą o początku sakramentu, nie ustanowił go formalnie, ale praktyka jego uzdrowień świadczy o tym
-List św. Jakuba 5,14-16- ten „kto choruje ma sprowadzić kapłana...”. Protestanci nie przyjmuja tego listu do kanonu.
praktyka pierwotna- namaszczenie pomagało przy dolegliwościach. Do V wieku osoby świeckie modliły się, nakładały ręce- pewne elementy sakramentu- uduchowieni świecy. Nie było elementu namaszczania olejem.
Zawężenie od VIII wieku- reforma katolicka. Zawężony do tych, którzy kończą swe życie- sakrament umierających. Szafarzem jest tylko kapłan: 3 elementy sakramentu: - pokuta- chorego i domowników. Gdy chory nie jest w stanie się wyspowiadać to sama choroba jest pokutą, wtedy mogą się wyspowiadać najbliżsi
. -namaszczenie chorego -wiatyk (od drogi) Komunia Święta ze specjalną formułą. Ostatnia Komunia- pokarm na drogę do nieba. Jeśli chory nie jest w stanie jej przyjąć wtedy przyjmują ją najbliżsi i ofiarują w imieniu chorego - sakrament traktowany jako niepowtarzalny, jako ostatnie przygotowanie do śmierci
na soborze Floreckim i trydenckim- jest to uzupełnienie sakramentu pokuty ale jest to także ubogacenie całego  życia chrześcijańskiego w krytycznym momencie. Pokuta jest wtedy doskonała- umocniona drugim sakramentem. dziś obowiązują przepisy z konstytucji Pawła VI z 1972 roku. 3 kręgi problemowe: -polecamy cierpienia chorego, uwielbionemu Chrystusowi. Sakramentalnie włączamy chorego w cierpienie, śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa
-akcentuje się eklezjalny aspekt Namaszczenia Chorych- powinien się włączyć cały Kościół w  ten sakrament
 - akcent soteriologiczny- zbawczy. Chory może ofiarować cierpienie za rodzinę, najbliższych.
elementy sakramentu chorych: materia i forma -          materia : olej chorych poświęcony w Wielki Czwartek, fakt namaszczenie- czoło i ręce
-          materia bliższa - namaszczenie głowy i rąk (dawniej namaszczano wszystkie „zmysły”)


(…)

… -          materia: olej chorych poświęcony w Wielki Czwartek, fakt namaszczenie- czoło i ręce
-          materia bliższa - namaszczenie głowy i rąk (dawniej namaszczano wszystkie „zmysły”)
-          forma: nałożenie rąk i modlitwa o uzdrowienie:„Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże Ciebie łaską Ducha Świętego (czoło) Pan, który odpuszcza Ci grzechy niech Cię wybawi i łaską podźwignie” (ręce)
Szafarz sakramentu
 - prezbiter
- biskup
 Właściwym szafarzem jest proboszcz danej parafii lub kapelan szpitala czy przełożony domu zakonnego. Na podstawie ustaleń soboru trydenckiego jest to chrześcijanin mający święcenia kapłańskie (diakoni nie mogą). Kapłan jest jedyną osobą, która może udzielić sakramentu namaszczenia chorych ze względu na pokutę i rozgrzeszenie obecne…
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz