Prężność pary - omówienie

Nasza ocena:

3
Pobrań: 168
Wyświetleń: 1694
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
  Prężność pary - omówienie - strona 1   Prężność pary - omówienie - strona 2   Prężność pary - omówienie - strona 3

Fragment notatki:

 
Prężność pary
 
Określenie  zależności  prężności  pary  od  temperatury.
 
1. Zadanie do wykonania  
Zmierzyć w kilku temperaturach prężności pary zadanej substancji metodą izoteniskopową. Na podstawie otrzymanych wyników, wyliczyć entalpię parowania badanej cieczy.
 
2. Aparatura
 
Do wykonania ćwiczenia przygotowany został zestaw przedstawiony na rysunku:
  gdzie:
KD1, KD2, KD3 - krany próżniowe
K1, K2 - kapilary
CH - chłodnica
M - manometr
I - izoteniskop
 
3. Odczynniki
Do wykonania ćwiczenia przewidziano rozpuszczalniki o czystości cz.d.a., które należy oczyścić dodatkowo przez destylację: heptan (98,5oC); oktan (125,0oC); toluen (110,6oC); alkohol amylowy I i II rz. (129,0oC i 120,0oC) W nawiasach podano temperatury wrzenia pod ciśnieniem 1 atm.
 
4. Sposób wykonania ćwiczenia.
 
Przed rozpoczęciem  ćwiczeń należy sprawdzić, czy kran  KD1 jest zamknięty, a następnie włączyć pompą  próżniową  by się rozgrzała.  
Równocześnie trzeba nastawić termostat na najniższą temperaturę pomiaru i włączyć go /termometr kontaktowy w termostacie można ustawić jedynie orientacyjnie - temperaturę cieczy można odczytać tylko przy pomocy drugiego termometru - posługując się jego wskazaniami można dopiero ustawić dokładnie termostat./.
 
Do dokładnie oczyszczonego i suchego izoteniskopu wlać pipetą około 5 cm3 badanej cieczy. Nasmarować  prawidłowo szlify w izoteniskopie, nałożyć korek i założyć izoteniskop na chłodnicę.
 
Gdy już ustali się temperatura cieczy w termostacie kran KD3 ustawić w takim położeniu, by zamknięty był dostęp powietrza /przez kapilarę  K2/.
 
Otworzyć karn KD1  a następnie kran KD2.  Po takim nagłym wyciągnięciu próżni ciecz w izoteniskopie zaczyna  wrzeć, a część jej jest przerzucona wyżej.
 
Zamknąć kran KD2 i przez kilkanaście sekund wyciągać próżnię przez kapilarę K1, po czym zamknąć kran KD1. Ostrożnie otwierając kran KD3 powoli dopuszczać powietrze przez kapilarę K2 utrzymując słup cieczy wewnątrz U-rurki izoteniskopu. Poziom cieczy w obu częściach rurki musi być jednakowy.
 
W razie potrzeby otworzyć kran KD1 /KD2 zamknięty/ i ostrożnie operując kranem wyciągnąć nadmiar wpuszczonego powietrza. Nie wolno jednak dopuścić do tego by do głównej części izoteniskopu dostało przez U-rurkę się powietrze.  
Gdyby tak się stało, należy ponownie odparować układ cieczy: krany KD1 i KD2 otwarte. Gdy poziom cieczy w U-rurce izoteniskopu ustali się i nie będzie ulegał zmianie w ciągu pół minuty - odczytać ciśnienie na manometrze.
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz