Pomiar szczegółów terenowych metodą biegunową

Nasza ocena:

5
Pobrań: 889
Wyświetleń: 3556
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Pomiar szczegółów terenowych metodą biegunową - strona 1 Pomiar szczegółów terenowych metodą biegunową - strona 2 Pomiar szczegółów terenowych metodą biegunową - strona 3

Fragment notatki:

POMIAR SZCZEGÓŁÓW TERENOWYCH  METOD Ą  BIEGUNOW Ą       Jedną  z  najbardziej  znanych  i  powszechnie  stosowanych  metod  zdjęcia  szczegółów  jest  metoda  biegunowa.  Polega  ona  na  pomiarze  w  terenie,  z  obranego  stanowiska  współrzędnych biegunowych (kąt poziomy i odległość) pikiety terenowej. Stanowiskami dla  tego  typu  pomiarów  mogą  być  punkty  osnowy  szczegółowej  i  pomiarowej  a  takŜe  punkty  usytuowane  na  bokach  ciągów  poligonowych  tzw.  punkty  posiłkowe.  Zespół  pomiarowy  składa  się  z  4-5  osób:  obserwator  (obsługuje  teodolit  z  dalmierzem  elektrooptycznym),  sekretarz  (wypełnia  dziennik  pomiarowy),  jeden  lub  dwóch  pomiarowych  (ustawiają  lustra  dalmiercze  na  poszczególnych  pikietach  terenowych),  kierownik  roboty  (prowadzi  szkic  polowy i rozprowadza po terenie pomiarowych).   Prace  w  terenie  rozpoczynamy  od  ustawienia  instrumentu  na  stanowisku.  W  tym  czasie  pomiarowi  ustawiają  lustra  dalmiercze  na  punktach  nawiązania  (rys.  1)  a  kierownik  roboty sporządza szkic polowy.   21 22 23   Rys. 1.  Ustawienie instrumentów geodezyjnych na stanowisku i punktach nawiązania.    Po  ustawieniu  teodolitu  nad  punktem  wykonujemy  pomiar  do  minimum  2  punktów  nawiązania  (sąsiednich  punktów  osnowy).  Po  wycelowaniu  do  tych  punktów  wykonujemy  odczyty  z  kręgu  poziomego  i  pionowego  oraz  mierzymy  odległość  ukośną,  którą  potem  przeliczymy  na  odległość  poziomą  po  uwzględnieniu  kąta  pionowego  (tab.  1).  Dokładne  ustawienie siatki celowniczej na  pryzmacie lustra dalmierczego przedstawiono na rys. 2.           Rys. 2.  Sposób celowania lunetą teodolitu z nasadką DI 1001 do lustra dalmierczego.    Gdy pomiar nawiązania zostanie zakończony, pomiarowi przechodzą w miejsca, które  wskazuje  kierownik  roboty  ustawiając  na  nich  lustra  dalmiercze.  KaŜdy  taki  szczegół  terenowy  (pikieta)  jest  mierzony  przez  obserwatora.  Po  właściwym  wycelowaniu  do  lustra  wykonuje  on  odczyty  z  kręgu  poziomego  i  pionowego  oraz  mierzy  odległość  ukośną,  którą  potem  przeliczymy  na  odległość  poziomą  po  uwzględnieniu  kąta  pionowego.  Wyniki  tych  pomiarów są zapisywane przez sekretarza w dzienniku pomiarowym (tabela 1).    K ą t  poziomy  α   K ą t  zenitalny  z   Nr  stanowiska  Cel  g 

(…)

… (to do którego ma być wykonany pomiar) powinno być
skierowane w stronę obserwatora, a drugie odwrócone. Zapobiegnie to błędom jakie mogą
wyniknąć z niewłaściwej kolejności pomiaru poszczególnych szczegółów terenowych. KaŜda
pikieta jest oznaczana na szkicu polowym cyfrą arabską (1, 2, 3, 4, ....). Po wykonaniu
pomiaru do pikiety wskazanej przez kierownika, obserwator daje sygnał kierownikowi o
zakończeniu pomiaru…
... zobacz całą notatkę

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz